در روزهایی که صحبت از لیست تیم ملی، جوان‌گرایی و آینده فوتبال داغ است، به نظر می‌رسد این تحول در ترکیب تیم ملی بیشتر تحت تاثیر فشارهای فدراسیون فوتبال، افکار عمومی و همچنین مصدومیت مهره‌های ثابت یا انتقال آن‌ها به تیم‌های باشگاهی جدید بوده است. به بیان دیگر، امیر قلعه‌نویی این تغییر را نه بر اساس یک تصمیم از پیش تعیین شده و مبتنی بر علم، بلکه به ناچار و تحت شرایط موجود برای کاهش فشارها انجام داده است.
امیر قلعه‌نویی در حاشیه سفر به عراق درباره دعوت از بازیکنان اظهار داشت: «بازیکنان باتجربه همچنان در برنامه‌های ما جای دارند و اگر شرایطشان مساعد باشد، حتما دعوت خواهند شد و سن برای ما ملاک نیست.» او همچنین عنوان کرد که اگر بازیکنان جوان در این اردو با برنامه‌های تاکتیکی هماهنگ شوند، مجدداً دعوت خواهند شد. این اظهارات نشان می‌دهد که رویکرد سرمربی تیم ملی تغییری نکرده است.
به نظر می‌رسد قلعه‌نویی همچنان به بازیکنان باتجربه و روابط شخصی خود با آن‌ها وفادار است و تمایلی به پذیرش ریسک ندارد. با توجه به اینکه نتایج فعلی تاثیر مستقیمی بر سرنوشت او ندارد، ترجیح می‌دهد روابط صمیمانه خود با بازیکنان مسن‌تر را حفظ کند. به بازیکنان جوان نیز گوشزد شده که تنها در این دو اردو فرصت خودنمایی دارند و در صورت عدم اثبات توانایی‌ها، دوباره شاهد بازگشت بازیکنان جام جهانی ۲۰۲۶ خواهیم بود.
نکته قابل توجه، عبارت «برنامه‌های تاکتیکی» از زبان قلعه‌نویی است. طی سال‌های اخیر که او هدایت تیم ملی را بر عهده داشته، به جز ارسال‌های بلند و بی‌هدف در جریان بازی، کار تاکتیکی چشمگیری دیده نشده است که مانع از راهیابی جوانان مستعد به تیم ملی شود. بنابراین، مسئله اصلی، برنامه‌های تاکتیکی نیست.
مشکل اساسی این است که امیر قلعه‌نویی از انتقاد و نظرات متفاوت استقبال نمی‌کند و تنها بازیکنانی را می‌خواهد که کاملاً تابع دستورات او باشند و به تعریف و تمجید بپردازند. این همان رویکردی است که سال‌هاست بازیکنان پا به سن گذاشته و ضعیف برای حفظ جایگاه خود پیش گرفته‌اند و موفق بوده‌اند. قلعه‌نویی به هیچ وجه تفاوت‌ها و شرایط جدید را نمی‌پذیرد.
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده میشود.
هنوز نظری منتشر نشده است.