به گزارش بخش استان‌ها در وبانگاه به نقل از خبرگزاری تسنیم از شیراز، شامگاه پنجشنبه حرم مطهر حضرت احمد بن موسی شاهچراغ(ع) حال‌وهوایی متفاوت داشت؛ صحن و سرا در سوگ بانوی بی‌نشان مدینه، حضرت فاطمه زهرا(س) غرق در ماتم بود، اما این بار بغض زائران تنها برای غربت مادر آسمان‌ها نبود؛ شش مهمان آسمانی نیز از راه رسیده بودند تا در میان اشک و زمزمه‌های عاشقانه مردم، بار دیگر خاطره روزهای حماسه و ایثار را زنده کنند.
پیکرهای مطهر شش شهید گمنام دفاع مقدس در میان استقبال پرشور مردم، زائران، خادمان و عزاداران وارد حرم مطهر شاهچراغ(ع) شد.
تابوت‌هایی که شاید نام و نشانی از صاحبانشان در حافظه بسیاری از مردم باقی نمانده باشد، اما هر یک روایتگر بخشی از تاریخ پرافتخار این سرزمین و یادآور مردانی هستند که در روزهای دشوار دفاع از میهن، از همه تعلقات دنیوی گذشتند.
با ورود پیکرهای مطهر شهدا، فضای حرم رنگ دیگری گرفت. صدای مداحان با نوای «شهید گمنام سلام» در صحن و رواق‌ها پیچید و جمعیت عزادار، سینه‌زنان و اشک‌ریزان به استقبال این مسافران دیرآمده وطن رفتند. در آن لحظات، فاصله میان گذشته و امروز از میان برداشته شده بود؛ گویی جوانانی که روزگاری در سنگرهای دفاع مقدس برای امنیت این سرزمین ایستاده بودند، دوباره به میان مردم بازگشته‌اند.
وقتی تابوت‌های بی‌نام، هزاران خاطره را زنده کردند
در میان جمعیت، چهره‌های متفاوتی دیده می‌شد؛ از رزمندگان و پیشکسوتان دوران دفاع مقدس که خاطرات روزهای جبهه را با خود به همراه داشتند تا جوانانی که جنگ را تنها در قاب تصاویر و روایت‌های تاریخی شناخته‌اند. با این حال همه در یک نقطه به هم رسیده بودند؛ احترام به مردانی که جان خود را برای دفاع از ایران فدا کردند.
جوانانی که امروز شاید سال‌های دفاع مقدس را تجربه نکرده باشند، این شب در کنار پیشکسوتان، زیر تابوت شهدا قرار گرفتند و با دستان خود پیکرهایی را بر دوش کشیدند که حامل بخشی از هویت تاریخی این سرزمین بودند.
این صحنه، فراتر از یک آیین تشییع، تصویری از پیوند نسل‌ها بود؛ نسلی که روزگاری در میدان نبرد ایستاد و نسلی که امروز مسئولیت پاسداشت خاطره، آرمان و فرهنگ آن روزها را بر عهده دارد. دست‌های جوانی که تابوت شهدا را حمل می‌کردند، بی‌آنکه نیازی به سخن گفتن باشد، از استمرار یک عهد و تعلق مشترک حکایت داشتند.
اشک مادران؛ روایتی از داغی که پایان ندارد
اما شاید تأثیرگذارترین تصاویر این شب را باید در چهره مادرانی جست‌وجو کرد که با قاب عکس فرزندان شهید خود به استقبال این پیکرهای مطهر آمده بودند.
مادرانی که سال‌هاست با خاطره فرزندانشان زندگی می‌کنند و هر بار با دیدن پیکر یک شهید گمنام، انگار دوباره به روزهای انتظار بازمی‌گردند. آنان آمده بودند تا بر تابوت این جوانان بی‌نام، اشک بریزند؛ جوانانی که اگرچه مادرانشان در میان جمعیت نبودند، اما مهر مادری در گوشه‌گوشه این مراسم موج می‌زد.
دستانی که برای لحظاتی بر تابوت شهدا قرار می‌گرفت و لب‌هایی که با بغض نام فرزندان آسمانی را زمزمه می‌کردند، تصویری عمیق از پیوند ناگسستنی مادران این سرزمین با فرهنگ شهادت بود.
در شام شهادت حضرت زهرا(س)، این صحنه‌ها معنایی دوچندان داشت؛ شبی که نام مادر با مظلومیت، صبر و داغ فرزند گره خورده است و حضور مادران شهدا، یادآور روایت همیشگی دلتنگی و فراق در تاریخ این سرزمین بود.
شاید هیچ واژه‌ای نتواند سنگینی این لحظات را به‌درستی توصیف کند؛ مادری که عکس فرزند شهیدش را در دست دارد و در برابر تابوت جوانی گمنام می‌ایستد، گویی با تمام مادرانی سخن می‌گوید که سال‌ها چشم‌انتظار بازگشت پیکر فرزندانشان مانده‌اند.
گمنام‌هایی که نامشان در حافظه یک ملت ماندگار است
عنوان «شهید گمنام» اگر چه از ناشناخته ماندن هویت ظاهری این شهدا حکایت دارد، اما حقیقت آن است که این مردان در حافظه تاریخی ملت ایران جایگاهی روشن و ماندگار دارند. آنان در روزگاری که دفاع از سرزمین و ارزش‌های اسلامی به فداکاری نیاز داشت، بی‌هیچ چشمداشتی پا به میدان گذاشتند و جان خود را در راهی نهادند که آن را مقدس می‌دانستند.
امروز بازگشت پیکرهای مطهر این شهدا، فرصتی دوباره برای تأمل در معنای ایثار و مسئولیت‌پذیری است؛ فرصتی برای یادآوری اینکه امنیت و آرامش امروز، بدون فداکاری مردانی که از جان خود گذشتند، به دست نمی‌آمد.
تشییع این شش شهید در حرم مطهر شاهچراغ(ع)، آن هم در شب شهادت حضرت زهرا(س)، پیوندی عمیق میان فرهنگ عاشورایی، مکتب فاطمی و حماسه دفاع مقدس به نمایش گذاشت؛ پیوندی که در آن دفاع از حقیقت، وفاداری به آرمان‌ها و ایستادگی در برابر دشواری‌ها، مفاهیمی مشترک و ماندگار هستند.
مسیر وداع با شهدا در شیراز و فارس
بر اساس برنامه اعلام شده، آیین تشییع شهدای گمنام ساعت 8:30 صبح جمعه 22 آبان‌ماه از میدان شهدا به سمت حرم مطهر حضرت احمد بن موسی شاهچراغ(ع) برگزار می‌شود تا مردم شیراز بار دیگر فرصت همراهی و وداع با این مسافران آسمانی را داشته باشند.
همچنین قرار است عصر همان روز، پیکر مطهر دو شهید گمنام در بوستان شهدا واقع در دارالرحمه شیراز و شهر مبارک‌آباد شهرستان قیروکارزین به خاک سپرده شود.
بر اساس این برنامه، پنج شهید گمنام دیگر نیز دوم آذرماه، هم‌زمان با سالروز وفات حضرت ام‌البنین(س)، در پنج نقطه استان فارس آرام خواهند گرفت.
پیکرهای مطهر 13 شهید گمنام دیگر نیز پس از پایان آیین تشییع در شیراز، روز جمعه 22 آبان‌ماه به تهران بازگردانده خواهند شد.
بازگشت این شهدا به آغوش وطن، تنها پایان سال‌ها دوری و انتظار نیست؛ آغاز فصلی تازه از روایت زندگی مردانی است که نامشان شاید هنوز برای بسیاری ناشناخته باشد، اما راه و مرامشان همچنان در جان این سرزمین جاری است.
آن شب، در حرم شاهچراغ(ع)، شش تابوت بر دوش مردم تشییع شد، مادرانی اشک ریختند، جوانانی زیر تابوت شهدا رفتند و صدای «شهید گمنام سلام» در صحن و سرای حرم پیچید.
شیراز در شام شهادت مادر، میزبان فرزندانی بود که سال‌ها پیش برای سربلندی همین سرزمین از خانه رفتند؛ آنان بی‌نام بازگشتند، اما استقبال باشکوه مردم نشان داد که در این سرزمین، هیچ شهیدی فراموش نمی‌شود.
انتهی پیام/424
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده می‌شود.
هنوز نظری منتشر نشده است.