به گزارش بخش استانها در وبانگاه به نقل از خبرگزاری تسنیم از مشهد،شامگاه شهادت حضرت فاطمه زهرا (س)، حرم مطهر رضوی میزبان آیین وداع با شهدای گمنامی بود که پس از سالها دوری از وطن، به آغوش امام مهربانیها بازگشتند؛ مسافرانی از جبهههای عشق که این بار در جوار خورشید هشتم، آرام گرفتهاند.صدای نوحه حاج احمد واعظی با نوای «وای مادر... وای مادر...» در فضای رواق امام خمینی (ره) میپیچد و دلها را به کوچههای غربت و مظلومیت میبرد. امشب حرم مطهر رضوی حالوهوایی متفاوت دارد و گویی آسمان مشهد نیز در سوگ مادر نشسته است.
رواق امام خمینی (ره) مملو از جمعیتی است که برای عزاداری در سوگ بانوی دو عالم گرد هم آمدهاند. ازدحام به اندازهای است که ورودیهای بسته صحن، مسیر ورود را دشوار کرده و زائران به سختی خود را به این محفل سوگواری میرسانند. هرکس آمده تا در این شب، سهمی از عزاداری و عرض ارادت به ساحت حضرت زهرا (س) داشته باشد.

اما امشب، این رواق تنها میزبان عزاداران فاطمی نیست؛ پیکرهای مطهر 8 شهید گمنام سالهای دفاع مقدس نیز در میان جمعیت، حالوهوای دیگری به این مجلس بخشیدهاند؛ مسافرانی که پس از سالها دوری از خانه و خانواده، از جبهههای جنگ به شهر بازگشته و در جوار بارگاه خورشید هشتم آرام گرفتهاند.
بازگشت فرزندانی که مادرانشان سالها چشمانتظار ماندند
چه کسی میداند در کدام گوشه این سرزمین، مادری سالها چشمبهراه بازگشت فرزندش مانده است؟ کدام پدر، خواهر، برادر یا فرزند، سالها با خاطره عزیزی زندگی کرده که نشانی از مزارش نداشته است؟ چه مادرانی که با هر صدای قدمی و هر خبری از بازگشت پیکر شهدا، دلشان لرزیده و امید بستهاند.
این مسافران گمنام، سالها از خانه و خانواده دور ماندند؛ بینام و نشان در آغوش خاک جبههها آرام گرفتند، اما یاد و ایثارشان در حافظه این سرزمین جاودانه شد. و اکنون پس از دههها، به مشهد آمدهاند؛ نه با نشانی از خانههایشان و نه با نامی بر سنگ مزارشان، بلکه در آغوش امام مهربانیها.

دستهایی که بر پرچم سهرنگ تبرک میجویند
در میان ازدحام عزاداران، دستی آرام بر تابوت شهیدی مینشیند که در پرچم سهرنگ ایران پیچیده شده است؛ گویی صاحب آن دست میخواهد از این مسافر آسمانی تبرک بجوید و لحظهای با او درد دل کند.
دیگری با چشمانی اشکبار به پرچم خیره مانده است؛ پرچمی که امشب نهتنها نماد هویت یک سرزمین، بلکه پوششی برای وداع با فرزندانی است که جان خود را تقدیم همین خاک کردند.
دستهایی به نشانه احترام بر تابوتها مینشیند؛ یکی اشک میریزد، دیگری صلوات میفرستد و آن دیگری در سکوت، با این فرزندان گمنام نجوا میکند. هرکس به شیوهای با مسافرانی وداع میکند که سالها از خانه دور بودهاند.
شهدایی که بوی فاطمه (س) میدهند
چه تناسب غریبی است میان این شب و بازگشت این شهیدان؛ فرزندانی که در گمنامی، نسبتی عمیق با مادر آفرینش، حضرت فاطمه زهرا (س) دارند. امشب در جوار امام رضا (ع)، گویی غربت این مسافران با غربت مادر گره خورده است.
حاج احمد واعظی همچنان میخواند و صدای «وای مادر... وای مادر...» در میان جمعیت میپیچد. دلها به یاد مادرانی میتپد که سالها چشمانتظار فرزندان شان ماندند و به یاد فرزندانی که شاید هنوز خانوادههایشان نمیدانند، پیکر عزیزشان امشب در آغوش امام رضا علیهالسلام آرام گرفته است.

این شهدا، هرچند در زمین بینام و نشان ماندهاند، در آسمان نام و نشان دارند؛ مسافرانی که بوی فاطمه میدهند و در شب عزای مادر، میهمان فرزندش شدهاند.
اینجا مشهد است؛ شهر غربتهای آشنا. امشب شیعیان در سوگ مادرشان هستند و فرزندان گمنام این کشور به حریم رضوی بازگشتهاند و امام مهربانیها میزبان پیکرهایی است که سالها بینشان بودهاند.زائران کربلا، مسافران جبهههای عشق، به زیارت امام رضا (ع) خوش آمدید!
و شاید امشب، در میان اشکهای زائران، مادری از آسمان به استقبال فرزندانی آمده باشد که زمین سالها نام و نشانشان را نمیدانست...
شهادت، برترین موهبتی است که خداوند به بندگان خاص خود عطا میکند
حجتالاسلام اسماعیل حاتمی نیز در جمع زائران و مجاوران حرم مطهر رضوی که در رواق امام خمینی (ره) گرد هم آمده بودند، با گرامیداشت یاد و خاطره امام راحل، رهبر شهید، شهدای خدمت گفت: حضور پیکر مطهر شهدای گمنام در جوار بارگاه امام رضا (ع)، فرصتی برای تجدید عهد با آرمانهای شهدا است.
شهادت؛ والاترین مرتبه بندگی
این سخنران حرم مطهر رضوی با بیان اینکه شهادت در راه خدا از بزرگترین نعمتها و موهبتهای الهی است، اظهار کرد: خداوند متعال مقام شهادت را به بندگان برگزیده خود عنایت میکند و انسان باید همواره از خداوند بخواهد که عاقبت او را به خیر و توفیق بندگی و شهادت در راه خود منتهی کند.
حاتمی در ادامه با اشاره به دشواری لحظات جان دادن، درباره سختی جدا شدن روح از بدن سخن گفت و با بیان روایتی درباره حضرت موسی (ع) و فرشته مرگ، به اهمیت آمادگی انسان برای سفر آخرت پرداخت.

وی با اشاره به اینکه لحظات پایانی عمر و انتقال انسان از این جهان به عالم دیگر، از مراحل دشوار زندگی است، بر ضرورت توجه به معنویت، یاد خدا و آمادگی برای ملاقات با پروردگار، تأکید کرد.
شهید، رنج جان دادن را به عنایت الهی آسانتر میبیند
حجتالاسلام اسماعیل حاتمی، در ادامه سخنان خود، با اشاره به مقام والای شهدا و جایگاه آنان نزد خداوند، اظهار کرد: شهید در مسیر بندگی و رضایت الهی به مرتبهای میرسد که مرگ برای او معنایی متفاوت پیدا میکند و خداوند به او آرامش و عنایتی ویژه عطا میکند.
حاتمی در ادامه با اشاره به فرارسیدن شب شهادت حضرت فاطمه زهرا (س)، اظهار کرد: امشب شب عزای شهدا و شب یادآوری مظلومیت بانویی است که در سن هجدهسالگی از دنیا رفت و بنا بر نقل مشهور، فاصله رحلت پیامبر اکرم (ص) تا شهادت ایشان حدود سه ماه و پنج روز بود.
وی با بیان اینکه حضرت زهرا (س) از نعمت همراهی بهترین پدر، همسری شایسته و فرزندانی بزرگوار برخوردار بود، به جایگاه والای آن حضرت در خانواده پیامبر (ص) اشاره کرد و گفت: با وجود همه این محبتها و پیوندهای عمیق خانوادگی، چه مصائب و رنجهایی بر این بانوی بزرگوار، تحمیل شد.

روایت جانفشانی امیرالمؤمنین (ع) در دفاع از پیامبر (ص)
حاتمی با اشاره به اعلام آمادگی امیرالمؤمنین علی (ع) برای دفاع از پیامبر (ص)، به روحیه فداکاری و جانفشانی آن حضرت اشاره کرد و گفت: امیرالمؤمنین (ع) در دفاع از پیامبر خدا (ص) هیچگاه از فدا کردن جان خود دریغ نداشت و همواره آماده بود تا جانش را، سپر بلای رسول خدا (ص) کند.
وی در ادامه به روایتی از وداع حضرت زهرا (س) با امیرالمؤمنین (ع) اشاره کرد و گفت: هنگامی که حضرت علی (ع) آماده رفتن به میدان شد، حضرت زهرا (س) از ایشان خواست مراقب خود باشند. امیرالمؤمنین (ع) با تعجب از نگرانی همسرشان پرسیدند که آیا از رفتن ایشان به میدان بیم دارند؟
حاتمی با اشاره به علاقه عمیق حضرت زهرا (س) به امیرالمؤمنین (ع)، این صحنه را جلوهای از محبت و دلبستگی بینظیر آن بانوی بزرگوار به همسر خود دانست و به تعبیر «حانیه» در توصیف شدت محبت حضرت زهرا (س)، اشاره کرد.
وی در پایان این بخش از سخنان خود، با یادآوری مظلومیت حضرت فاطمه زهرا (س)، بر ضرورت شناخت ابعاد شخصیتی و عاطفی زندگی آن حضرت و الگوگیری از سیره خانوادگی ایشان، تأکید کرد.





نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده میشود.
هنوز نظری منتشر نشده است.