دیدارهای دوستانه در دنیای فوتبال معمولاً صرفاً جنبه تدارکاتی و آزمایشی برای کادر فنی، سیستمها و تاکتیکهای جدید دارند و فرصتی برای بازیکنان جوان و تازهوارد است تا خود را به مربیان اثبات کنند. با توجه به مشکلات همیشگی فدراسیون فوتبال ایران در برگزاری دیدارهای تدارکاتی، هر فرصتی برای حضور تیم ملی مقابل یک حریف، حتی نامشخص، باید غنیمت شمرده شود. در شرایط عادی، فلسطین به عنوان حریفی برای محک زدن سطح فوتبال ملی ایران محسوب نمیشود.
اما شرایط کنونی تیم ملی ایران عادی نیست. ترکیب عواملی چون نیاز مبرم به پیروزی، فشارهای ناشی از نتایج ضعیف در فیفادی قبلی و لزوم کسب نتیجه برای بقای امیر قلعهنویی در سمت سرمربی، این دیدار را از یک بازی دوستانه معمولی متمایز میکند. قلعهنویی که پس از نتایج ضعیف گذشته، از مردم فرصت خواسته بود، دیگر توان تحمل یک شکست دیگر را ندارد و پیروزی در این مسابقه اهمیت حیاتی یافته است.
علاوه بر این، تعویق یک ساله جام ملتهای آسیا، فرصت حضور در تیم ملی را به بازیکنانی داده است که در شرایط عادی دیده نمیشدند. بسیاری از بازیکنان همیشگی قلعهنویی با گذر زمان و بالا رفتن سن، ممکن است در زمان برگزاری جام ملتها دیگر در سطح مورد نظر او نباشند. تعدادی نیز به دلیل مصدومیت یا نیاز به هماهنگی با تیمهای جدید خود، از اردوها دور ماندهاند. این عوامل دست به دست هم داده تا فرصت خودنمایی برای بازیکنان جوان و جدید فراهم شود.
حالا قلعهنویی توپ را به زمین این بازیکنان جوان انداخته است. پیروزی با نمایش خوب و گلهای فراوان مقابل فلسطین، میتواند سایه انتقاد و فشار برای برکناری را از سر او دور کرده و نوار ناکامیها را پاره کند. از سوی دیگر، اگر این بازیکنان جوان نتیجه مطلوب را کسب نکنند، قلعهنویی میتواند با استناد به این ناکامی، ناکارآمدی بازیکنان جوان لیگ را توجیه کرده و به بازگشت به تیم ملی با بازیکنان مورد نظر خود (مانند دوران کی روش) اشاره کند.
در نهایت، این بازی با فلسطین به تنها بازی دوستانه در فوتبال جهان تبدیل شده که نتیجه آن از اهمیت بالایی برخوردار است و میتواند سرنوشت بازیکنان، مربیان و حتی مدیران تیم ملی را تعیین کند. از این منظر، این دیدار میتواند حساسیتی همتراز با بازیهای جام جهانی داشته باشد.














نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده میشود.
هنوز نظری منتشر نشده است.