حسین افشین، معاون علمی رئیسجمهور، در مراسم اختتامیه رویداد اینوفارم، به پیامدهای اقتصادی، اجتماعی و انسانی جنگ اشاره کرد و گفت: خسارات جنگ تنها به تخریب زیرساختها و تلفات جانی محدود نمیشود، بلکه بزرگترین آسیب آن، ربودن زمان و از بین بردن افق آینده یک ملت است.
وی افزود که ناامنی و تداوم تهدیدها میتواند روند تصمیمگیری و برنامهریزی در جامعه را مختل کند. به گفته افشین، هنگامی که سایه جنگ بر تصمیمات اقتصادی و اجتماعی سنگینی میکند، سرمایهگذار تصمیم خود را به تعویق میاندازد، تولیدکننده برای توسعه فعالیتهایش دچار تردید میشود و جوانان نیز از برنامهریزی برای آینده خود بازمیمانند.
معاون علمی رئیسجمهور با بیان اینکه تولید و زندگی بیش از هر چیز به زمان نیاز دارند، تصریح کرد: جنگ با ایجاد وضعیت دائمی نااطمینانی، فرآیند پیشرفت را با اختلال مواجه میکند. از این رو، بخشهای حیاتی اقتصاد و تولید نباید در انتظار تعیین تکلیف تنشهای سیاسی، چرخه فعالیت خود را متوقف کنند.
افشین با تأکید بر ضرورت حفظ استمرار تولید در شرایط تهدید و ناامنی، خاطرنشان کرد: نمیتوان انتظار داشت چرخه تولید بر اساس تقویم تحولات سیاسی حرکت کند. فصل کشت کشاورزی را نمیتوان تا روشن شدن سرنوشت مذاکرات به تعویق انداخت و تولیدکنندگان دام و طیور نیز نمیتوانند در برابر تهدیدهای نظامی فعالیت خود را متوقف کنند، چرا که طبیعت و نیازهای اساسی انسان تابع تقویمهای سیاسی نیستند.
وی با محکوم کردن حملات نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی و رد منطق استفاده از قدرت نظامی برای تعیین سرنوشت ملتها، گفت: هیچ قدرتی حق ندارد با توسل به جنگ، امنیت و آینده یک ملت را در محاسبات سیاسی و نظامی خود قرار دهد. این تهدیدها تنها حمله به زیرساختهای یک کشور نیست، بلکه تلاشی برای تخریب آینده و سلب حق ملتها برای ساختن زندگی خود در فرداست.
معاون علمی رئیسجمهور در خصوص نگرانی مردم اظهار داشت: مردم حق دارند درباره امنیت خانواده و آینده فرزندانشان نگران باشند و کسی که دغدغه سرنوشت زندگی خود و آینده فرزندش را دارد، با چند جمله امیدوارکننده از نگرانی دست نمیکشد. وظیفه مسئولان این نیست که از مردم بخواهند نگران نباشند، بلکه باید دلایل نگرانی را کاهش دهند.
افشین در ادامه پرسید: آنقدر درباره تاریخ احتمالی آغاز جنگ صحبت میکنیم که گاهی از پرسش مهمتری غافل میشویم؛ اینکه برای پایان یافتن این وضعیت، کوتاه شدن دوران ناامنی و بازگرداندن اطمینان به زندگی مردم چه کردهایم؟
وی تأکید کرد: هنر سیاست، مسابقه پیشبینی تاریخ حمله آمریکا نیست، بلکه جلوگیری از جنگ، فراهم کردن امکان پایان آن و بازگرداندن افق اطمینان و برنامهریزی به جامعه است. نمیتوانیم تقویم زندگی یک ملت را بر اساس تقویم تهدیدهای دیگران تنظیم کنیم.
معاون علمی رئیسجمهور با تأکید بر پیوند مستقیم امنیت غذایی و امنیت ملی، گفت: اهمیت استمرار تولید در شرایط بحرانی در هیچ حوزهای به اندازه کشاورزی آشکار نیست. امنیت غذایی کشور در روز آغاز بحران ساخته نمیشود، بلکه حاصل سالها سرمایهگذاری، توسعه زیرساختها، حفاظت از منابع، انتقال دانش و تصمیماتی است که در روزهای پیش از بحران اتخاذ میشود.
وی افزود: قدرت یک کشور در شرایط دشوار تنها به میزان ذخایر غذایی آن وابسته نیست، بلکه توانایی حفظ چرخه تولید و تأمین نیازهای اساسی مردم در طول بحران است که قدرت واقعی را شکل میدهد.
افشین ادامه داد: کشوری که در تأمین نهادههای حساس وابستگی بالایی دارد، بهرهوری منابع آب و انرژی در آن پایین است و تولیدکنندگانش برای تأمین مواد اولیه اطمینان کافی ندارند، در برابر بحرانهای بیرونی آسیبپذیرتر خواهد بود. امنیت غذایی بخشی از امنیت ملی است، زیرا استمرار تأمین آن، پشتوانه ثبات اجتماعی و اقتصادی کشور است.
معاون علمی رئیسجمهور به نقش علم و فناوری در افزایش تابآوری بخش کشاورزی اشاره کرد و گفت: فناوری در کشاورزی تنها برای افزایش تولید در شرایط عادی نیست، بلکه ابزاری برای حفظ امکان تولید در شرایط غیرعادی نیز به شمار میرود.
وی افزود: با استفاده از فناوریهای زیستی و اصلاح فرمولاسیون خوراک، بهرهوری نهادهها افزایش یافته و بخشی از وابستگی و آسیبپذیری تولید کاهش مییابد. همچنین با بهرهگیری از هوش مصنوعی، مدیریت هوشمند منابع و فناوریهای نوین میتوان مصرف آب، تلفات دام و طیور و ضایعات زنجیره تولید را کاهش داد و توان کشور را برای مواجهه با شرایط دشوار افزایش داد.
افشین با تأکید بر اینکه قدرت یک کشور تنها با توانایی دفاع از مرزها سنجیده نمیشود، اظهار کرد: توانایی تأمین نیازهای اساسی مردم، حفظ تولید و استمرار زندگی اقتصادی در شرایط بحران نیز از عناصر مهم قدرت ملی است. در شرایط تهدید، توسعه نباید متوقف شود، بلکه باید هوشمندتر، هدفمندتر و متناسب با الزامات تابآوری ملی دنبال شود.
معاون علمی رئیسجمهور در بخش دیگری، یکی از چالشهای اصلی کشور را نبود ارتباط مؤثر میان ایدههای علمی، صنعت و سرمایهگذاری دانست و گفت: ایدههای درخشان و صنایع توانمندی در ایران وجود دارد، اما زنجیره اتصال میان این بخشها بهدرستی برقرار نشده است. قدرت واقعی اقتصاد دانشبنیان زمانی معنا پیدا میکند که بتوانیم ایده را به ثروت تبدیل کنیم.
وی افزود: ایجاد بستری برای اتصال نیازهای واقعی صنعت دام، طیور و آبزیان به ظرفیتهای علمی و فناورانه کشور، میتواند مسیر تبدیل ایدهها و دستاوردهای پژوهشی به فناوریهای کاربردی، محصولات قابل تجاریسازی و فرصتهای سرمایهگذاری را هموار کند.
افشین تأکید کرد: نباید میان دستاوردهای دانشگاهها و مراکز پژوهشی با نیازهای واقعی مزرعه، کارخانه و زنجیره تولید فاصله وجود داشته باشد. کشور به صنعتی نیاز دارد که علاوه بر تولید، بهصورت مستمر یاد بگیرد، نوآوری کند، بهرهوری خود را افزایش دهد و در شرایط بحرانی نیز تابآور باشد.





نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده میشود.
هنوز نظری منتشر نشده است.