گروه سیاسی خبرگزاری تسنیم - تحرکات تازه نیروهای رژیم صهیونیستی به ژرفای خاک سوریه، از برپایی ایستهای بازرسی در روستاهای «طرنجه» و «جباتا الخشب» در شمال قنیطره تا بازرسی منازل و تفتیش سرنشینان خودروها، بار دیگر عمق بیپایان این تجاوز را برملا کرده است. اشغالگران در تازهترین گام، سایهی نظامی خود را بر مناطق جنوبی سوریه گستردهتر از پیش گسترانیدهاند و با آرامشِ کامل، ارادهی خود را بر کوی و برزن اعمال میکنند.
اما آنچه این تحرکات را از یک تجاوز صرف فراتر برده و به یک رسوایی ماندگار بدل کرده، سکوتِ زبانآور و انفعالِ شرمآورِ حاکمان موقت دمشق در برابر این همهتجاوز است. در طول ماههای پس از فروپاشی دولت پیشین سوریه، روشنتر از هر زمان دیگری آشکار شده که متولیان جدیدِ کشور به جای مقابله با نیروی اشغالگر، راهِ همصدایی و سازش با آن را برگزیدهاند.
گویا برای آنان، ساقط کردن حکومت پیشین غایتِ آرزوها بود و پس از آن، هر آنچه بر سر خاک و مردم کشور بیاید، دیگر در شمارِ اولویتهایشان نمیگنجد. تعرض به قنیطره، جولان و سویدا، در برابر دیدگانِ این جریان خیانتپیشه، به رویهای عادی بدل شده است؛ گویی این استانها دیگر بخشی از میهن نیستند تا پاسداری از آنان وظیفهای بر دوش حکومتِ نو باشد.
اما تراژدی این سازش از آنجا به اوج میرسد که همزمان با این بیتوجهیِ تمامعیار به اشغالگریِ آشکار، حاکمان موقت سوریه در جهتِ همسویی با عربستان سعودی در نبرد علیه مقاومتِ یمن گام برمیدارند. آنان که خاموش نشستهاند تا صهیونیستها خاکِ کشورشان را قطعهقطعه ببلعند، در جبههی دیگری، حاضر به مشارکت فعال در پروژهای برعلیه ملتی هستند که سالهاست در مرکز حمایت از مظلومان منطقه ایستاده است.
تلاش برای میانجویی، ایفای نقش در ترتیبات بازدارندهی یمن یا هر صورتِ دیگری از بازی در زمینِ ریاض، در حقیقت تکمیلکنندهی همان خطِ خیانتی است که در برابر صهیونیستها در پیش گرفتهاند.
این معاملهی دوپهلو، دقیقاً همان دامی است که فاجعهای جبرانناپذیر برای عاملان آن رقم می زند. هر چقدر هم هیئت تحریرالشام بکوشد با نقشآفرینی در معادلات سعودی، اعتباری برای خود دست و پا کند، حقیقت از دید هیچ ناظر هوشیاری پنهان نمیماند: همدستی با اشغالگران و ستیز با مقاومت، مجموعهای از خیانتهاست که جز پشیمانی، حاصلی در پی نخواهد داشت.
کسی که سکوتش به اشغالگر اجازه میدهد در قلب میهنش جولان دهد و در عین حال برعلیه جبههی آزادی منطقه صف میکشد، نه تنها مشروعیتاش را به تمامی از دست میدهد، بلکه سرنوشت خود و همراهانش را در چاهِ سیاهی رقم میزند که هرگز راه خروجی از آن نیست.
راهِ باریکِ اشغالگریِ آشکار و همپیمانی با جنگافروزانِ عربی، تهراهی دارد جز افول و نابودی؛ و هر اندیشهای که انتظار برداشتِ سودی از این معامله را داشته باشد، در سراشیبیِ تباهی غلت خواهد خورد. تاریخ، برای خائنان و سازشکاران، هرگز پایانی جز ذلت ننوشته اند؛ جولانی و همراهانش، اگر به فکر فردای خود باشند، ناگزیرند بدانند که این همان راهی است که انتهایش چیزی جز نابودی نیست.





نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده میشود.
هنوز نظری منتشر نشده است.