مرور تلخ‌ترین ناکامی آلمان در آمریکا؛ جام جهانی ۱۹۹۴ و حواشی جنجالی

با نزدیک شدن به جام جهانی ۲۰۲۶، خاطرات ناخوشایند آلمان از میزبانی آمریکا در سال ۱۹۹۴، جایی که اختلافات داخلی و حواشی، به تلخ‌ترین ناکامی تاریخ فوتبال این کشور انجامید، زنده شده است.

با نزدیک شدن به جام جهانی ۲۰۲۶، خاطرات آخرین دوره این رقابت‌ها در آمریکا، یادآور یکی از تلخ‌ترین دوران تاریخ فوتبال آلمان است. جام جهانی ۱۹۹۴ آمریکا، بیش از آنکه با درخشش در زمین، با اختلافات داخلی، حواشی پیرامون همسران بازیکنان و ماجرای جنجالی اشتفان افنبرگ همراه بود. این حواشی در نهایت به یکی از ناامیدکننده‌ترین نتایج تاریخ فوتبال این کشور انجامید.

کمپ‌های اقامتی تیم ملی آلمان همواره نقشی کلیدی در سرنوشت این تیم در تورنمنت‌های بزرگ ایفا کرده‌اند. در حالی که «روح اشپیز» در سال ۱۹۵۴ زمینه‌ساز قهرمانی جهان شد و فضای آرام کمپ «کامپو باهیا» در سال ۲۰۱۴ به کسب چهارمین ستاره منجر گشت، اردوهای پراکنده و پرتنش در مکان‌هایی چون آسایشگاه سابق شوروی در روسیه ۲۰۱۸ و اقامتگاه زولال در قطر ۲۰۲۲، نتایج معکوسی را به همراه داشتند. تیم ملی آلمان در جام جهانی ۱۹۹۴ در «املاک گریلاین» در وینستون سالمِ کارولینای شمالی اقامت داشت؛ مکانی که با وجود طراحی چشمگیر به شکل قلعه، از نظر موقعیت مکانی و امکانات پیرامونی مورد انتقاد قرار گرفت.

در سال ۱۹۹۴، تیم ملی آلمان در حومه شیکاگو مستقر بود و این دوره به عنوان یکی از تاریک‌ترین مقاطع تاریخ فوتبال این کشور شناخته می‌شود. جام جهانی ۱۹۹۴ با حواشی متعددی، از جمله حرکت جنجالی اشتفان افنبرگ با «انگشت وسط» و حذف غیرمنتظره در مرحله یک‌چهارم نهایی مقابل بلغارستان، به پایان رسید. محل اقامت تیم در آن زمان هتل گلف «اوک بروک» در نزدیکی شیکاگو بود. برتی فوگتس، سرمربی وقت، تحت فشار سنگینی قرار داشت؛ فشاری که بخشی از آن از سوی فرانتس بکن‌باوئر، سرمربی پیشین تیم، ایجاد شده بود. انتظارات بالا پس از قهرمانی ۱۹۹۰ و شکست در فینال یورو ۱۹۹۲، بار سنگینی بر دوش تیم گذاشته بود.

آلمان تورنمنت ۱۹۹۴ را در ورزشگاه «سولجر فیلد» شیکاگو آغاز کرد؛ جایی که تنها چند دقیقه با هتل تیم فاصله داشت. با وجود پیروزی ۱–۰ مقابل بولیوی در بازی نخست، فضای اردو در هتل اوک بروک به هیچ‌وجه آرام نبود. گرمای شدید و اختلافات داخلی، شرایطی متشنج ایجاد کرده بود و برتی فوگتس برای کنترل تیمی پرحاشیه با دشواری جدی مواجه بود. در مرکز این تنش‌ها، مسئله نقش و حضور همسران بازیکنان قرار داشت. آندریاس مولر در یادداشتی نوشت: «اختلافات زیادی در تیم وجود داشت. جو بد بود. هیچ شباهتی به ۱۹۹۰ نداشت؛ آن زمان همه‌چیز روان و هماهنگ بود. در ۱۹۹۴ برخی بازیکنان می‌خواستند همسرانشان در همه امور دخالت داشته باشند و وقت زیادی صرف مسائل فرعی می‌شد.»

این اختلافات حتی پیش از آغاز تورنمنت آغاز شده بود. اشتفان افنبرگ قصد داشت خانواده‌اش را به مراسم خوش‌آمدگویی بیاورد، اما این موضوع با مخالفت صریح دیگر بازیکنان مواجه شد. هم‌زمان، بی‌یانکا ایلیگنر، همسر دروازه‌بان تیم، خواستار امکانات رایگان اقامت و تغذیه در هتل تیم شد؛ موضوعی که واکنش تند توماس هلمر را در پی داشت. در نهایت، تصمیم بر این شد که همسران و فرزندان در هتل دیگری اسکان داده شوند، هرچند در مواردی این قانون رعایت نشد.

پس از کنار گذاشته شدن افنبرگ، حاشیه دیگری فضای اردو را تحت تأثیر قرار داد. آلمان در دومین بازی گروهی خود مقابل اسپانیا به تساوی ۱–۱ رسید و سپس با پیروزی ۳–۲ برابر کره جنوبی، به‌عنوان صدرنشین راهی مرحله حذفی شد. با این حال، بازی مقابل کره در دالاس، تحت‌الشعاع عملکرد و رفتار جنجالی افنبرگ قرار گرفت. او در جریان مسابقه و پس از تعویض، بنا بر برخی گزارش‌ها، به تماشاگران «انگشت وسط» نشان داد. با وجود حمایت برخی بازیکنان باتجربه، در نهایت او با تصمیم سرمربی و فدراسیون از تیم کنار گذاشته شد. افنبرگ سپس ترجیح داد همراه خانواده‌اش در آمریکا بماند.

آرامش به اردو بازنگشت؛ در آستانه دیدار مرحله یک‌هشتم نهایی مقابل بلژیک، یک رویداد بزرگ گلف با حضور حدود هزار نفر در محوطه هتل برگزار شد. با وجود این حاشیه‌ها، آلمان بلژیک را شکست داد، اما در مرحله بعد با شکست غیرمنتظره مقابل بلغارستان حذف شد؛ پایانی تلخ برای یکی از پرآشوب‌ترین سفرهای تیم ملی آلمان در جام جهانی. به گزارش بخش ورزشی وبانگاه ، این رویدادها نشان‌دهنده چالش‌های مدیریتی و روانی است که می‌تواند یک تیم را از مسیر موفقیت منحرف کند.

©‌ وبانگاه , خبر ورزشی

دکمه بازگشت به بالا