پایان دوران سربازی اجباری علیرضا بیرانوند؛ جدایی از تراکتور در راه است

به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، مسئله سربازی علیرضا بیرانوند، دروازهبان تیم ملی فوتبال ایران، این روزها به یکی از سوژههای اصلی فوتبال کشور تبدیل شده است. این خبر که ابتدا توسط رسانهای نزدیک به نیروهای نظامی منتشر شد، به طور رسمی از سوی سخنگوی فدراسیون فوتبال مورد تایید قرار گرفت. سردار زاهدی، معاونت نظام وظیفه، اعلام کرد که کارت بازی علیرضا بیرانوند تا پایان شهریور ماه اعتبار دارد و او برای ادامه فعالیت در تراکتور، ناچار به تعیین تکلیف وضعیت خدمت سربازی خود خواهد بود.
مسئولان باشگاه تراکتور تلاشهای خود را برای حفظ این دروازهبان ملیپوش آغاز کردهاند. آنها در ظاهر، همانند خود بیرانوند، بر رعایت قانون و اهمیت خدمت به وطن تاکید دارند. این در حالی است که بیرانوند همواره در اظهارنظرهای خود بر وطنپرستی و آمادگی برای خدمت سربازی تاکید کرده است.
با این حال، کسانی که با سوابق بیرانوند آشنا هستند یا تحولات فوتبال ایران در سالهای اخیر را دنبال کردهاند، پیشبینی میکردند که او برای به تعویق انداختن خدمت سربازی خود از تمام اهرمهای ممکن، حتی غیرمتعارف، استفاده کند. پدیده “صغر سنی” در میان فوتبالیستها امری رایج است و به نظر میرسد بیرانوند نیز با بهرهگیری از همین رویه، بیش از یک دهه از زمان مقرر برای رفتن به خدمت سربازی خود گذشته است.
در طول این سالها، بیرانوند همواره از هر فرصتی که قانون در اختیارش قرار داده، برای به تعویق انداختن خدمت سربازی استفاده کرده است. موضوع مدرک تحصیلی او نیز یکی از نقاط مبهمی بود که حتی با واکنش طنزآلود همبازیانش در تیم ملی، سردار آزمون و صالح حردانی، روبرو شد؛ طنزی تلخ که نشان از سوءاستفاده از مدارک تحصیلی برای اهداف شخصی دارد.
این سابقه در حالی است که بازیکنانی مانند بیرانوند، در برنامههای تلویزیونی حاضر شده و حتی نتوانستهاند رشته تحصیلی خود را به درستی بیان کنند. حمایتهای مختلف از او باعث شده بود تا نیازی به بررسی دقیقتر سوابق تحصیلی و دانشگاهی خود نداشته باشد، موضوعی که حتی حافظ شیرازی را نیز به خنده وامیداشت.
اکنون، پس از پایان فیفا دی، اعلام رسمی شده که بیرانوند باید برای گذراندن دوره خدمت سربازی، از جمع تراکتور جدا شود. اما خبری که امروز رسانهای شد، حاکی از آن است که دروازهبان تیم ملی به بهانه خالکوبی (تتو)، در تلاش است تا از رفتن به سربازی طفره رود. این در حالی است که خالکوبی یک اقدام ارادی است و نمیتواند دلیلی موجه برای عدم اعزام به خدمت سربازی محسوب شود.
در گذشته، مواردی وجود داشته که افراد عمداً خود را ناقص کردهاند تا از خدمت سربازی معاف شوند. تلاشهای بیرانوند برای فرار از خدمت، بیش از پیش به چشم میآید. عدهای این موضوع را به رقابتهای باشگاهی و دشمنی پرسپولیسیها با او نسبت میدهند، در حالی که بخشی دیگر به محبوبیت او اشاره میکنند. اما پاسخ واقعی در تفاوت رویکرد بیرانوند با دیگران، در همان شعارها و حرفهای همیشگی او نهفته است.
این وضعیت شبیه به اتفاقی است که برای شجاع خلیلزاده رخ داد. او با افراط در “لوگو بوسیدن”، جایگاه خود را در میان هواداران پرسپولیس از دست داد. بیرانوند نیز با تاکید بیش از حد بر وطنپرستی و خدمت سربازی در فضای مجازی و کلام، اکنون با تمایل شدید خود برای فرار از خدمت، روبرو شده است. این تضاد، تصویری عجیب از او ارائه میدهد.
به نظر میرسد بیرانوند مسیر حرفهای خود را تغییر داده و دیگر صرفاً یک فوتبالیست نیست. او با زیرآبی رفتن و شکستن رکورد تغییر مسیر، مسیری را پیموده که ظاهراً تنها تا زمانی برایش ارزش داشته که صحبت از پاداشهای دلاری پس از هر بازی بوده است. خدمت سربازی برای او زمانی معنا داشته که با هواپیمای چارتر به سفرهای خارجی میرفته و قراردادهای دلاری میبسته است.
حال که قرار نیست مانند سایر جوانان کشور به سربازی برود و تنها فصل حضورش در تراکتور به پایان رسیده و خبری از قراردادهای میلیون دلاری نیست، دست به هر کاری میزند تا از خدمت سربازی شانه خالی کند. خوشبختانه او تا این سن، توانسته سرمایه مالی قابل توجهی کسب کند، وگرنه چه میکرد؟