مروری بر خاطرات تلخ و شیرین مجاهد خذیراوی: از رؤیای اروپا تا محرومیتهای ناخواسته
به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، مجاهد خذیراوی، که گاهی از او به عنوان «الماس سوخته فوتبال ایران» یاد میشود، در مصاحبهای که در تاریخ اول مهر ۱۳۹۲ انجام داده بود، به مرور خاطرات تلخ و شیرین دوران حرفهای خود پرداخت. این مصاحبه، که در آن به دلایل ناکامیهایش اشاره کرده، نکات قابل تاملی را درباره مسیر فوتبالی او برملا میکند.
خوردیراوی در بخشی از صحبتهایش به چگونگی پیوستن به استقلال در اواخر سال ۱۳۷۸ اشاره کرد و گفت که پس از درخشش در تیم صنعت نفت آبادان با زدن دو گل مقابل استقلال، مورد توجه این باشگاه قرار گرفت. این در حالی بود که مدیرعامل وقت صنعت نفت اصرار به انتقال او به پرسپولیس داشت. او نقل کرد که تا پای امضای قرارداد با پرسپولیس پیش رفته بود، اما با وساطت علی پروین و طرح این موضوع که او استقلالی است، از این انتقال منصرف شد و در نهایت با قراردادی سه میلیون تومانی به استقلال پیوست، در حالی که پیشنهاد پرسپولیس ۱۰ میلیون تومان بود.
دورانی که مجاهد خذیراوی در تیم ملی حضور داشت، فرصتهایی برای درخشش در فوتبال اروپا برای او فراهم شد. او مدعی شد که در زمان حضور بلاژویچ در تیم ملی، از باشگاههایی مانند نانت فرانسه، آکادمی بارسلونا و لورکوزن آلمان دعوتنامه دریافت کرده بود. به گفته او، بارسلونا در رقابت میان او و خاویر ساویولا، او را انتخاب کرده بود، اما مصدومیت چند ماهه و سپس محرومیت، مانع از تحقق این رویا شد.
یکی از نقاط تلخ خاطرات خذیراوی، اتفاقی بود که در تابستان ۱۳۸۰ رخ داد. او نقل کرد که درست چند ساعت پیش از پرواز تیم ملی به اردوی اسلواکی، در فدراسیون به او گفته شد پاسپورتش گم شده است. این موضوع باعث شد تا بلاژویچ نسبت به علاقهاش به بازی در تیم ملی ابراز تردید کند. پس از این اتفاق، صفاییفراهانی، رئیس وقت فدراسیون، به او گفته بود که آیا پاسپورتش را قایم کرده است. بعدها مشخص شد که پاسپورت او به اشتباه در میان گذرنامههای تیم ملی نوجوانان قرار گرفته بود، چرا که یکی از اقوام او به نام علی خذیراوی، عضو تیم نوجوانان بود و این تشابه باعث بروز این مشکل شده بود.
مجاهد خذیراوی همچنین به ماجرای جشن معروف اشاره کرد که در سن ۱۶ سالگی به همراه بازیکنان استقلال و پرسپولیس در آن شرکت کرد. او این حضور را بهانهای برای محرومیت ۵ سالهاش از لیگ عنوان کرد و گفت که عدهای قصد تخریب او را داشتند. این محرومیت، ضربه بزرگی به دوران حرفهای او وارد کرد.
در نهایت، خذیراوی به درگذشت پدرش در سن ۴۶ سالگی در زمستان سال ۱۳۹۰ اشاره کرد. او بیان داشت که پدرش پس از دیدن هتتریک ایمون زاید برای پرسپولیس مقابل استقلال و پیروزی پرسپولیس با نتیجه ۳ بر ۲، دچار ناراحتی قلبی شد و ساعاتی بعد فوت کرد.