خلأ هافبک بازیساز؛ چالش فنی تیم ملی ایران در بازی با ازبکستان

به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، یکی از مشکلات فنی اساسی تیم ملی فوتبال ایران در مصاف با ازبکستان، که در هر دو نیمه بازی به وضوح مشاهده شد، خلأ یک هافبک خلاق و صاحب توانایی در عملیات بازیسازی و چرخاندن توپ بود. نامشخص بودن برنامه تاکتیکی تیم ملی در طول بازی تا حد زیادی ناشی از همین کمبود بود؛ چراکه به نظر می‌رسد بازیکنان خلاق و هافبک‌های بازیساز، عملاً جایگاهی در ترکیب فعلی تیم ملی ندارند.

با وجود اینکه کادر فنی تیم ملی هنوز اعلام نکرده که در این بازی، که منجر به شکست مجدد در برابر ازبکستان شد، تیم برتر میدان بوده یا در پلن‌های مختلف موفق‌تر از حریف عمل کرده است، اما بررسی مجدد فیلم بازی نشان می‌دهد که به دلیل فقدان هافبک‌های میانی کارآمد و خلاق، تیم ملی فاقد برنامه مشخصی برای مقابله با تاکتیک‌های حریف بود.

حضور بازیکنانی چون سعید عزت‌اللهی، که فاقد انعطاف، جسارت و خلاقیت لازم در مرکز میدان است، گره‌ای از مشکلات فنی تیم ملی را باز نمی‌کند. عزت‌اللهی بیشتر در نقش یک هافبک تخریبچی و تدافعی ظاهر می‌شود و نمی‌توان از او انتظار داشت که به تنهایی وظایف یک هافبک بازیساز را نیز بر عهده بگیرد.

از سوی دیگر، عدم استفاده کادر فنی از احمد نوراللهی و همچنین غیبت مهدی قائدی، یکی از بازیکنان سرعتی و خلاق فوتبال ایران، در اردوی اخیر، به این مشکل دامن زده است. هرچند انتخاب بازیکنان در اختیار سرمربی تیم ملی است، اما بحث اصلی پیرامون یک خلأ تاکتیکی جدی در ساختار تیم ملی است، نه انتخاب یک بازیکن خاص.

وقتی حریف فشار قابل توجهی را به خط دفاع و مدافعان تیم ملی وارد می‌کند، یکی از دلایل اصلی گرفتار شدن مدافعان و از دست رفتن راه‌های خروج از فشار، می‌تواند فقدان هافبک‌هایی باشد که توانایی جذب توپ در میانه زمین، چرخاندن بازی و ایجاد مسیرهای رو به جلو با پاس‌های دقیق را داشته باشند.

تیم ملی در مقابل ازبکستان بارها در این دام گرفتار شد؛ توپ از خط دفاع خارج می‌شد، اما در میانه زمین بازیکنی نبود که با خلاقیت و جسارت، ریتم بازی را تغییر دهد و مسیر تازه‌ای برای حملات ایجاد کند. در اغلب دقایق بازی، تیم ملی نه تنها برنامه هجومی مشخصی نداشت، بلکه در چرخاندن توپ و عبور از فشار حریف نیز با مشکلات جدی مواجه بود.

این دیگر یک اتفاق تصادفی نیست؛ هنگامی که چنین مشکلی بارها در دیدارهای تیم ملی تکرار می‌شود، باید پذیرفت که موضوع از یک مسابقه فراتر رفته و به یک ایراد فنی جدی در ساختار تیم تبدیل شده است. تیم ملی نیازمند هافبک‌هایی است که نه تنها برای پر کردن یک پست در ترکیب، بلکه برای تفکر، بازی‌سازی و تغییر دادن جریان مسابقه حضور داشته باشند.