تناقض در رویه‌های حقوقی استقلال؛ استدلال دیروز، آسیب امروز

باشگاه استقلال با استناد به رویه‌های حقوقی متناقض در پرونده‌های بازیکنان خود، با چالش‌های جدی مواجه شده است. استفاده از تفاسیر دوگانه از قوانین، اعتبار این باشگاه را در پرونده‌های آتی خدشه‌دار می‌کند.

به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، باشگاه استقلال در دی ماه سال گذشته، با استناد به ایمیل اعلام فسخ قرارداد دیدیه اندونگ، بازیکن خارجی خود، اقدام به جدایی وی نمود. مدیر حقوقی باشگاه با اصرار بر قطعیت و غیرقابل رجوع بودن اعلام فسخ، بر این موضع پافشاری کرد. اما این رویکرد، دوراندیشی لازم را برای پیامدهای احتمالی در پرونده‌های آتی نداشت.

حقوق، امری ثابت و غیرقابل تغییر است و نمی‌توان در مقاطع مختلف، تفاسیر دلخواه را از آن ارائه داد. اگر یک اصل حقوقی امروز برای محکوم کردن بازیکنی مانند اندونگ قطعی تلقی شود، نمی‌توان در پرونده‌ای دیگر، هنگامی که همان اصل علیه منافع باشگاه عمل می‌کند، به دنبال تفسیری معکوس از همان واقعه بود.

اکنون، استدلالی که پیشتر علیه اندونگ به کار گرفته شد، در پرونده یاسر آسانی به نقطه آسیب‌پذیری برای استقلال تبدیل شده است. به نظر می‌رسد استدلال حقوقی باشگاه در یک چرخه کامل، امروز علیه خودشان بازگشته است.

پیش از اتخاذ هرگونه تصمیم جدید در پرونده کنونی، مرور دقیق مکاتبات و لوایح دفاعی یک سال گذشته باشگاه، که در بایگانی نگهداری می‌شود، امری ضروری به نظر می‌رسد. مجموعه‌ای از تصمیمات شتاب‌زده و استدلال‌های حقوقی کوتاه‌بینانه، باشگاه را در مسیری قرار داده که برای خروج از هر بن‌بست، ناگزیر به انکار مواضع پیشین خود است.

طنز تلخ ماجرا اینجاست که برای حفظ موقعیت حقوقی در پرونده یاسر آسانی، باشگاه مجبور به استناد به مکاتبات فیفا در مورد دیدیه اندونگ شده است. این در حالی است که پیش از این، فسخ ادعایی اندونگ با اصرار مدیران حقوقی استقلال، قطعی و مؤثر اعلام شده بود.

اگر استدلال حقوقی گذشته صحیح بوده است، باید مسئولیت پیامدهای کنونی آن پذیرفته شود. در غیر این صورت، اگر روشن شده که آن استدلال مخدوش بوده، لازم است عاملان این خطای حقوقی مشخص شوند و دلیل دفاع از آن‌ها تبیین گردد.

نمی‌توان حقوق را بر اساس نتایج مطلوب بازتعریف کرد. اوراق پرونده‌ها حافظه دارند و مواضع حقوقی ثبت شده، برخلاف اظهارات روزمره، با تغییر مصلحت مدیریتی از بین نمی‌روند.

اصرار بر حفظ مدیرانی که تصمیماتشان باشگاه را با چنین تناقضاتی مواجه کرده، دیگر تنها یک انتخاب مدیریتی نیست، بلکه مسئولیتی است که تبعات آن مستقیماً متوجه مدیریتی خواهد بود که با علم به سوابق، بر همان مسیر اصرار می‌ورزد. این حجم از خطا، برای استقلال انباشت مسئولیت، فرسایش اعتماد و اعتباری معکوس را به ارمغان آورده است.

این مسئله، یک اشتباه منفرد نیست، بلکه زنجیره‌ای از تصمیمات و مواضع حقوقی متعارض است که هر حلقه آن، باشگاه را وادار می‌کند برای نجات از پیامد تصمیم امروز، تصمیم دیروز خود را انکار کند. مدیریت حقوقی واقعی، پیش‌بینی آثار یک استدلال پیش از ثبت آن است، نه اینکه پس از تحمیل هزینه، تفسیری معکوس از آن ارائه شود.

©‌ خبر ورزشی, باشگاه استقلال

دکمه بازگشت به بالا