مورینیو پیش از بازگشت به المپیکو: رم خانه‌ی من است، توتی دست‌نیافتنی

سرمربی پرتغالی پیش از رویارویی با تیم سابقش، رم، به بیان احساسات عمیق خود نسبت به این باشگاه، دوران حضورش در ایتالیا، و دیدگاهش نسبت به اسطوره‌ی این تیم، فرانچسکو توتی، پرداخت. او همچنین به خاطرات تلخ اخراج و پرونده‌های جنجالی داوری اشاره کرد.

به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، ژوزه مورینیو، سرمربی نامدار پرتغالی، در آستانه بازگشت به ورزشگاه المپیکو برای هدایت تیم جدیدش در مقابل رم، به صراحت درباره‌ی رابطه عاطفی عمیق خود با باشگاه رم، خاطرات تلخ روز اخراج، مقایسه‌ی جایگاه خود با فرانچسکو توتی، احتمال بازگشت به رئال مادرید، پرونده‌ی جنجالی منچسترسیتی و البته مسائل داوری سخن گفت. او تأکید کرد که هرگز حرفی علیه رم یا مالکان آن نخواهد زد و با خاطری آسوده این باشگاه را ترک کرده است.

مورینیو درباره‌ی احساس خود نسبت به رم بیان داشت: «وقتی رم را ترک می‌کنم، با ذهنی آسوده می‌روم و این احساس که رم همیشه خانه من خواهد بود. یک اظهارنظر منفی داشتم که بابت آن از تیاگو پینتو عذرخواهی کردم. با ذهنی آسوده می‌روم. شاید گاهی این‌طور به نظر نرسد، اما در روابط انسانی و در داخل باشگاه، من آدم بسیار مؤدبی هستم. همیشه با رابطه‌ای خوب می‌روم و با این احساس که رم همیشه خانه من خواهد بود، حتی اگر دیگر خانه من نباشد.» وی بازگشت به مادرید را نیز بازگشت به خانه توصیف کرد و گفت: «من سه سال اینجا بودم که قطعاً ارزش ۳۰ سال را داشت، چون دوره‌ای بسیار، بسیار خاص بود. به خاطر پیوند عاطفی‌ای که با این باشگاه داشتم، به خانه برگشتم.»

سرمربی سابق رم معتقد است پیوند میان او و هواداران این تیم پس از درک صداقت و تعهد او شکل گرفته است: «آنها فهمیدند که من هیچ‌وقت نگران خودم، تصویرم یا روابط شخصی‌ام نبودم؛ نه رابطه‌ام با مالکان باشگاه، نه رابطه‌ام با سیاست فوتبال ایتالیا و حتی نه رابطه‌ام با شما خبرنگاران. احتمالاً تو یکی از دو یا سه خبرنگاری هستی که با آنها رابطه دارم. من چهار سال و نیم در ایتالیا بودم. آنها فهمیدند که برای من فقط رم و هواداران رم اهمیت داشتند. برای آنها جنگیدم و همه چیزم را دادم. ما در یک رقابت قهرمان شدیم که شاید برای باشگاهی که عادت به قهرمانی‌های زیاد دارد، اهمیت کمتری داشته باشد، اما برای تیم و باشگاهی که زیاد قهرمان نمی‌شود، اهمیت بسیار زیادی دارد.»

او جام قهرمانی لیگ کنفرانس اروپا را تنها یادگاری رم در دوره‌ی حضورش دانست و گفت: «فکر می‌کنم پیوند میان من و هواداران رم از اینجا شکل گرفت که آنها فهمیدند من هیچ‌وقت نگران خودم، تصویرم یا روابط شخصی‌ام نبودم. برای آنها جنگیدم و همه چیزم را دادم. ما در یک رقابت قهرمان شدیم… این جام هنوز آنجاست و تنها جامی است که آنجا قرار دارد. همان جامی است که در ورودی زمین تمرینی قرار گرفته است. این پیوند همچنین از عشق آنها به باشگاه می‌آید؛ چیزی که نمی‌تواند شما را تحت تأثیر قرار ندهد. آنها فهمیدند که من همه چیزم را دادم. اشتباه کردم، تصمیمات نادرستی گرفتم، بازی‌هایی را باختم، اما آنها همیشه فهمیدند که برایشان جنگیدم.»

مورینیو در ادامه‌ی صحبت‌هایش به فینال لیگ کنفرانس اروپا در بوداپست و پیامدهای آن اشاره کرد و فاش ساخت که در آن روز اخراج شده است: «فینال بوداپست اوج این ارتباط بود. فینال تمام شد، به تعطیلات رفتیم و وقتی برگشتم، دیگر مُرده بودم. به خاطر یوفا مُرده برگشتم؛ یوفا مرا به خاطر چیزی مجازات کرد که مسئولش نبودم. اتفاقی که در فرودگاه افتاد، مسئولیت من نبود. مسئولیت من توهین به داور در پارکینگ بود و بابت آن باید مجازات می‌شدم. اما نباید بابت اتفاقی که در فرودگاه افتاد مجازات می‌شدم، چون تقصیر من نبود. با این حال، بابت آن هم هزینه دادم. بابت رابطه‌ام با مالکان باشگاه هم هزینه دادم؛ آنها درباره اتفاقات فینال، دیدگاه و رویکرد متفاوتی نسبت به من داشتند. من در حالی برگشتم که دیگر مُرده بودم. چند ماه بعد هم از باشگاه جدا شدم.»

در پاسخ به مقایسه‌ی خود با فرانچسکو توتی، اسطوره‌ی بی‌بدیل رم، مورینیو اذعان داشت: «فرانچسکو دست‌نیافتنی است. من حتی ذره‌ای خودم را نزدیک به او نمی‌بینم و احساس نمی‌کنم در قلب هواداران در رتبه دوم قرار داشته باشم. رم تاریخ فوق‌العاده‌ای دارد… بازیکنان کاملاً تاریخی‌ای در این باشگاه حضور داشته‌اند. یکی بلافاصله به ذهنم می‌رسد: برونو کونتی، چون من عاشق او هستم. من فقط کسی بودم که آنجا حضور داشت، همه چیزش را داد و مردم این را درک کردند. همان‌طور که قبل‌تر به تو گفتم، فینال بوداپست، بیشتر از فینالی که در آن قهرمان شدیم، احساس آن ها نسبت به من را به‌وضوح نشان می‌دهد.»

وی در خصوص بازگشت به ورزشگاه المپیکو ابراز امیدواری کرد که مورد احترام قرار گیرد، اما انتظاری برای بنر یا پرچم ندارد: «انتظار بنر و پرچم ندارم. هیچ انتظاری ندارم. انتظار احترام دارم. هنوز خودم را برای آن مسابقه آماده نکرده‌ام؛ نه از دیدگاه مربی‌ای که باید برای یک بازی مهم آماده شود و نه از دیدگاه مردی که قرار است به خانه برگردد. هنوز به آن فکر نکرده‌ام. باید از خودم محافظت کنم و محافظت از خودم یعنی اینکه به بهترین شکل ممکن آماده شوم تا کارم را به‌خوبی انجام دهم. برای اینکه کارم را خوب انجام بدهم، باید روی همین موضوع تمرکز کنم و سعی کنم فراموش کنم کجا هستم و مقابل چه تیمی بازی می‌کنم.»

مورینیو با اشاره به تجربه‌ی بازگشت به اینتر و چلسی، تأکید کرد که رم برای او متفاوت است: «این اتفاق هیچ‌وقت برایم در مورد رم رخ نداده بود، اما چند ماه پیش هنگام بازگشت به اینتر و همچنین زمانی که به چلسی برگشتم، چنین شرایطی را تجربه کردم. بارها این اتفاق برایم افتاده، اما باید بگویم رم متفاوت است. برای نخستین بار باید از آن مسیری عبور کنم که به ورزشگاه می‌رسد؛ وقتی وارد محدوده زمین‌های تنیس می‌شوید، آن فضای فوق‌العاده را می‌بینید. باید خودم را آماده کنم، چون اولین بار است که به آنجا می‌روم بدون اینکه آن شور و اشتیاق زیبا و باورنکردنی هواداران رم را در کنار خودم داشته باشم.»

وی همچنین وظیفه خود دانست که بازیکنانش را برای تجربه چنین مسابقه‌ای آماده کند: «همچنین باید بازیکنانم را آماده کنم، چون تجربه چنین مسابقه‌ای متفاوت است. البته آنها فوتبالیست‌های سطح بالایی هستند که به حضور در نیمه‌نهایی و فینال جام جهانی و فینال لیگ قهرمانان اروپا عادت دارند. اما می‌خواهم آنها را برای تجربه این زیبایی از سمت دیگر آماده کنم. حتی به‌عنوان بازیکن حریف، بازی کردن در آنجا فوق‌العاده زیباست.»

مورینیو در خصوص رابطه‌اش با مالکان باشگاه رم، خانواده فریدکین، بیان کرد که هیچ‌وقت به‌صورت عمومی درباره‌ی آن صحبت نکرده و در صورت مواجهه، بدون مشکل به آن‌ها سلام خواهد کرد: «من هیچ‌وقت به‌صورت عمومی درباره رابطه‌ام با فریدکین‌ها صحبت نکرده‌ام. اگر حالا که به رم برمی‌گردم، آنها را قبل یا بعد از بازی در راهرو ببینم، بدون هیچ مشکلی به آنها سلام می‌کنم. در تاریخ من با رم، در روز فینال اخراج شدم. روز فینال بوداپست، همان روزی بود که اخراج شدم. بعد از آن، خاطرات و تاریخی وجود دارد که با هم تجربه کرده‌اید و فراموشش نمی‌کنید. اما این چیزی نیست که مرا عذاب بدهد.»

در مورد شایعات بازگشت به رئال مادرید، مورینیو اظهار داشت: «شایعات زمانی شروع شدند که اصلاً هیچ تماسی وجود نداشت. من در بنفیکا بودم و خوشحال بودم. بنفیکا برای من باشگاهی خاص است. تنها ۱۰ دقیقه با خانه فاصله داشتم؛ اتفاقی که در ۲۰ سال گذشته برایم رخ نداده بود. باشگاهی بود که نیاز داشت یک قدم رو به جلو بردارد و من فکر می‌کردم با قرارداد سه‌ساله‌ام در آنجا خواهم ماند. بعد شایعات شروع شدند. این شایعات من را غافلگیر کردند. با خودم گفتم: اینها فقط شایعه هستند. رئال مادرید در میانه فصل مربی‌اش را تغییر داده بود و بعد آربلوا آمد. شرایط و نتایج فوق‌العاده نبودند. شایعات شروع شدند، اما هیچ‌کس با من صحبت نکرده بود.» وی افزود: «رابطه من با رئال مادرید ۱۳ سال است که ادامه دارد. از زمانی که آنجا را ترک کردم، همیشه با هم در ارتباط بوده‌ایم؛ دوست و نزدیک به هم هستیم. چیزی برای پنهان کردن وجود نداشت.»

مورینیو در واکنش به پرونده منچسترسیتی با لحنی شوخ گفت: «ترجیح می‌دهم کمی به این موضوع بخندم. فکر می‌کنم در نهایت به نتیجه خواهیم رسید، اما ما دو نفر که حدود ۶۰ سال داریم، باید خوش‌شانس باشیم که وقتی حکم نهایی صادر می‌شود، هنوز زنده باشیم و اینجا حضور داشته باشیم. حالا یک رأی صادر می‌شود، بعد درخواست تجدیدنظر و… من آن زمان ۸۰ ساله خواهم بود.»

در پایان، سرمربی پرتغالی به مشکلات داوری در دوران مربیگری‌اش اشاره کرد و تصریح کرد که مشکل از او نیست، بلکه بدشانسی در زمان حضورش در باشگاه‌های خاص بوده است: «فکر نمی‌کنم مشکل من باشم. فکر می‌کنم این بدشانسی‌ای است که به زمان حضور من در یک باشگاه خاص مربوط می‌شود. اینجا، در رئال مادرید، سال‌های مهم پرونده نگریرا را تجربه کردم. هیچ‌کس از آن خبر نداشت، اما ما آن سال‌ها را زندگی کردیم و تاوانش را دادیم. حالا همه از آن باخبر هستند. بعد در ترکیه هم رسوایی بزرگی رخ داد. بارها خودم را در شرایطی دیده‌ام که مجبور بوده‌ام چنین موقعیت‌هایی را تجربه کنم.»

©‌ خبر ورزشی, کوریره دلو اسپورت

دکمه بازگشت به بالا