شکست سنگین فجر سپاسی؛ اخراج خطیبی و برجسته شدن فرهنگ غلط در فوتبال
به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، در چارچوب هفته هشتم رقابت‌های لیگ برتر فوتبال ایران، تیم سپاهان اصفهان موفق شد با نتیجه خیره‌کننده ۶ بر ۱ از سد فجر سپاسی شیراز عبور کند. این دیدار که در حضور تمامی سه ملی‌پوش حاضر در ترکیب سپاهان برگزار شد، شاهد درخشش بازیکنان اصفهانی و رقم خوردن رکوردهای جالب توجه بود.
آریا یوسفی و احسان حاج‌صفی، دو مدافع راست و چپ تیم ملی، هر کدام با به ثمر رساندن دو گل، نقش پررنگی در این پیروزی ایفا کردند. مهدی لیموچی دیگر گلزن سپاهان در این بازی بود. اما یکی از نکات قابل توجه این دیدار، بازگشت موفقیت‌آمیز آریا شفیع‌دوست به میادین پس از یک سال مصدومیت بود. این بازیکن که پیش از این با درخشش در سپاهان، به تیم ملی امید نیز دعوت شده بود، پس از غلبه بر مصدومیت شدید رباط صلیبی، با گلزنی، بازگشتی رویایی را جشن گرفت.
نکته آماری برجسته این بازی، دبل احسان حاج‌صفی بود. این بازیکن باتجربه که حدود ۱۸ سال از اولین بازی ملی‌اش می‌گذرد و دو دهه در سطح اول فوتبال ایران حضور داشته، پیش از این هرگز موفق به زدن دو گل در یک بازی نشده بود. این رکوردشکنی‌های مثبت، هرچند نویدبخش احیای سپاهان در کورس بالای جدول بود، اما برای فجر سپاسی پیامدهای تلخی به همراه داشت.
رسول خطیبی، سرمربی فجر سپاسی، پس از پایان بازی، با رویکردی که از سوی نگارنده «سبک اغلب مربیان وطنی» توصیف شده، تقصیر شکست سنگین تیمش را متوجه مسائل غیرفنی دانست. او با اشاره به بدقولی مدیران در پرداخت حقوق بازیکنان و حتی نبود امکانات ابتدایی نظیر کفش، سعی در توجیه نتیجه داشت. این اظهارات در حالی مطرح شد که هویت ایرانی غالباً بر اصل «آبروداری» استوار است، اما خطیبی با این موضع‌گیری، آبروی شهر و استانی که تیمشان را به او سپرده بودند، خدشه‌دار کرد.
خطیبی در اظهارات خود مدعی شد که ۳۰ درصد وعده داده شده به بازیکنان فجر سپاسی (که پرداخت هم نشد) به اندازه قرارداد تنها یک بازیکن سپاهان نبوده است. این جمله نشان از شکاف عمیق مالی میان باشگاه‌های لیگ برتر و باشگاه‌هایی چون فجر سپاسی دارد. هرچند این اظهارات ممکن بود نشانه‌ای از پایان همکاری خطیبی با فجر سپاسی باشد، اما عدم توجه به جنبه‌های فنی و تلاش برای توجیه شکست با مسائل بیرونی، سنتی غلط در فوتبال ایران را تداعی می‌کند.
این اتفاق کمتر از ۲۴ ساعت پس از بازی، منجر به اخراج رسول خطیبی شد. با این حال، حتی اگر او برکنار هم نمی‌شد، فوتبال به مسیر خود ادامه می‌داد و امثال او همچنان مسائل را به زمینه‌های غیرفنی نسبت می‌دادند. این در حالی است که جوانان فجر سپاسی، مانند نسل‌های گذشته، اغلب بدون انگیزه مالی و صرفاً برای گذراندن خدمت سربازی و پیدا کردن راهی به آینده فوتبال، پیراهن این تیم را به تن می‌کنند.
آنچه از این بازی تاریخی در فوتبال ایران باقی خواهد ماند، برجسته شدن فرهنگ غلط حاکم بر ستاره‌های این فوتبال است. این فرهنگ غلط، هم در قامت مربیانی چون رسول خطیبی و هم در بازیکنانی چون علیرضا بیرانوند (که پس از گل عجیبی که دریافت کرد، کل ماجرا را به عدم دریافت پول بازیکنان نسبت داد) نمود پیدا می‌کند. یادآور شویم که زمانی پرسپولیسی‌ها در شب عید از نداشتن پول «آجیل» گلایه می‌کردند، در حالی که بازیکنان تیم با پورشه‌های خود در رفت و آمد بودند. رقم اولیه قراردادها و شیرینی امضا، که مربیان و بازیکنان در ابتدای فصل دریافت می‌کنند، اکنون معادل حقوق ۳۰ سال کار یک کارمند عادی است.
با وجود این حقایق عیان، همچنان شاهد مظلوم‌نمایی فوتبالیست‌ها در مقابل دوربین خبرنگاران هستیم. همین رفتار و رویکرد، میراث فرهنگی غلطی است که از این گونه بازی‌ها و اتفاقات در فوتبال ایران به جای می‌ماند.