واکنش کمیته ملی مبارزه با دوپینگ به شایعات پیرامون بازیکن پرسپولیس
به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، اخیراً شایعاتی مبنی بر استفاده برخی بازیکنان لیگ برتر از مواد نیروزا مطرح شده است که این موضوع دوباره در کانون توجهات فوتبال قرار گرفته است. در این میان، درخشش چشمگیر یکی از بازیکنان آفریقایی تیم پرسپولیس در فصل جدید، پس از حضور مهدی تارتار در کادر فنی، باعث شده تا برخی این ادعا را مطرح کنند که آمادگی بالای جسمانی این بازیکن، خارج از چارچوب‌های ورزشی باشد.
این گمانه‌زنی‌ها تا بدانجا پیش رفت که موضوع در برنامه تلویزیونی «فوتبال برتر» مورد بحث قرار گرفت. قائم مقام کمیته ملی مبارزه با دوپینگ، رضا سعیدی، در گفت‌وگو با مجری این برنامه، توضیحات جامعی در این خصوص ارائه کرد. او در ابتدا عنوان داشت: «درخواست‌های غیررسمی از طریق تماس تلفنی صورت می‌گیرد. اخیراً با من تماس گرفته شد و گفته شد که تیوی بیفوما، بازیکن پرسپولیس، از نظر ما مشکوک به دوپینگ است.»
در همین حین، مجری برنامه سوال کرد که چه کسی با ایشان تماس گرفته است، که سعیدی پاسخ داد: «حضور ذهن ندارم که بگویم چه کسی تماس گرفت، فقط می‌دانم یک نفر بود که به نظر می‌رسید آدم فوتبالی است.» وی سپس توضیحات خود را ادامه داد و گفت: «این فرد مستقیماً با من تماس نگرفت. ما واحدی به نام «گروه اطلاعات و تحقیقات» داریم که تمامی این موارد و ادعاها را به آن واحد ارجاع می‌دهیم و وظیفه این واحد بررسی دقیق موضوعات است. آنچه اهمیت دارد، صرفاً تماس گیرنده نیست، چرا که ما تنها به این شنیده‌ها بسنده نمی‌کنیم.»
سعیدی تاکید کرد: «ما مستندات را جمع‌آوری کرده و وضعیت بازیکنان را رصد می‌کنیم. اگر قرار باشد به هر تماس و ادعایی واکنش نشان دهیم، این رویه اصولی و استاندارد نیست. بر اساس پروتکل‌های موجود، ادعاهای مطرح شده را پیگیری کرده و ورزشکاران را تحت نظر قرار می‌دهیم.»
قائم مقام کمیته ملی مبارزه با دوپینگ در خصوص ادعای مطرح شده درباره بیفوما توضیح داد: «ادعا این بود که عملکرد و کیفیت این بازیکن نسبت به فصل قبل بهبود یافته است. حال سوال اینجاست که آیا این اتفاق واقعاً رخ داده است؟ آیا بیفوما نسبت به فصل گذشته شرایط بهتری دارد؟ با توجه به سابقه بازی این ورزشکار در لالیگا، او یک بازیکن معمولی نیست. بنابراین، ما عملکرد او را در فصل گذشته و سال‌های قبل‌تر مورد بررسی قرار می‌دهیم تا صحت این ادعاها را بسنجیم. در نهایت، اگر به نتیجه‌ای برسیم و بر اساس مستندات جمع‌آوری شده، لزوم نمونه‌گیری را تشخیص دهیم، حتماً اقدام به این کار خواهیم کرد.»