به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، علیرضا بیرانوند که روزگاری گلر ثابت و بی‌چون و چرای تیم ملی فوتبال ایران بود و در باشگاه‌های خود نیز حضوری قدرتمند داشت، در چهار سال اخیر مسیر پرفراز و نشیبی را پیموده است. دوران اوج این سنگربان که با ثبات فنی و جسمانی همراه بود و فرصت بازی را از دروازه‌بانان ذخیره می‌گرفت، اکنون با تجربه‌های ناخوشایند از مصدومیت، محرومیت و افت تمرکز و آمادگی فنی روبرو شده که منجر به از دست دادن بازی‌های مهمی گردیده است.
آغاز این دوران بحرانی را می‌توان در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر جستجو کرد؛ جایی که بیرانوند در دقایق ابتدایی مصاف با انگلستان دچار مصدومیت شدیدی شد و خروج او تبعات سنگینی برای تیم ملی داشت. این روند مصدومیت‌ها به فوتبال داخلی نیز کشیده شد و او در پرسپولیس و سپس در رقابت‌های کافا مجدداً طعم تلخ خروج زودهنگام از میدان را چشید.
پس از آن، حواشی مربوط به باشگاه پرسپولیس، تمرکز بیرانوند را تحت تاثیر قرار داد و او با محرومیت چهار ماهه در تراکتور مواجه شد. هرچند این محرومیت با عفو زودهنگام پایان یافت، اما بیرانوند دیگر نتوانست به سطح آمادگی و اطمینان‌بخشی سابق بازگردد. افت تمرکز او در یک سال اخیر، حتی صدای سرمربی تیم ملی را نیز درآورد و در نهایت منجر به نیمکت‌نشینی او به دلیل مسائل فنی در آخرین فیفادی شد.
چالش‌های بیرانوند به همین جا ختم نشد و او با باشگاه تراکتور نیز وارد بحران شد؛ مسئله‌ای که با میانجی‌گری‌ها قرار شد تا پایان مهرماه حل و فصل شود و پس از آن، دوران سربازی او آغاز گردد. در این میان، بازی حساس تراکتور برابر الشمال در لیگ نخبگان آسیا، سوالاتی را در مورد نحوه مدیریت کادرفنی تراکتور ایجاد کرد. رفتار نکونام در قبال پارسا جعفری، با آنچه اسکوچیچ در فصل گذشته در قبال دروازه‌بانان ذخیره بیرانوند انجام داد و باعث دلزدگی آن‌ها شد، متفاوت بود.
پارسا جعفری در بازی برابر الشمال عملکرد خوبی داشت و دروازه خود را بسته نگه داشت. با وجود قطعیت رفتن بیرانوند به سربازی، انتظار می‌رفت نکونام در مصاف با صنعت نفت نیز به جعفری میدان دهد، اما حضور دوباره بیرانوند در ترکیب اصلی، با توجه به فقدان تمرینات جدی و افت تمرکز، دوباره منجر به مصدومیت زودهنگام او و خروج از زمین شد.
شاید باشگاه تراکتور قصد داشت تا بیرانوند با خاطره‌ای خوش از جمع سرخپوشان جدا شود یا در بازی خانگی با هواداران آشتی کند. اما هر دلیلی که پشت این تصمیم بود، بار سنگین آن بر دوش نکونام قرار گرفت و آینده نشان خواهد داد که این تصمیم به سود تیم تبریزی تمام خواهد شد یا خیر. با وجود بسته نگه داشتن دروازه توسط پارسا جعفری در مقابل صنعت نفت، این سوال مطرح است که آیا او می‌تواند در بازی‌های حساس آینده، همانند دوران حضورش در ذوب آهن، دروازه‌بانی شایسته باشد؟
این وضعیت، پرونده دروازه‌بانان را به روی میز زنوزی، مالک باشگاه تراکتور، کشانده است و احتمالاً او مجبور خواهد شد در نیم فصل مبلغ قابل توجهی را برای جذب یک دروازه‌بان جدید هزینه کند. جذب دروازه‌بان مطمئن در میانه فصل، همواره با چالش‌های مالی و اداری همراه است، به خصوص با توجه به فعالیت واسطه‌ها و سودآوری احتمالی در این نقل و انتقالات. آینده این پرونده، با توجه به منافع مالی مطرح، همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده میشود.
هنوز نظری منتشر نشده است.