مقایسه سهراب بختیاری‌زاده با سرمربیان پیشین استقلال، از فرهاد مجیدی تا ناصر حجازی، در حالی بالا گرفته که او با آرامشی مثال‌زدنی و بدون هیچ‌گونه بهانه‌جویی، استقلال را در مسیر موفقیت هدایت می‌کند.

به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، این روزها نام سهراب بختیاری‌زاده، سرمربی استقلال، بر سر زبان‌ها افتاده است. برخی او را به دلیل رکورد شکست‌ناپذیری در لیگ بیست و یکم و رقابت‌های آسیایی، با فرهاد مجیدی مقایسه می‌کنند و عده‌ای دیگر، او را در کنار اسطوره‌هایی چون پورحیدری و حجازی قرار داده و در مقابل نکونام و ساپینتو می‌گذارند.

فارغ از درستی یا نادرستی این مقایسه‌ها، شکی نیست که بختیاری‌زاده توانسته آرام‌ترین دوران هدایت را برای آبی‌پوشان رقم بزند. او با وجود موانعی چون بسته بودن پنجره نقل و انتقالاتی، شکایات پی‌درپی حریفان، مسائل انضباطی بازیکنان و فشردگی جدول رقابت‌ها، هیچ‌گاه لب به گلایه باز نکرد.

بختیاری‌زاده در کنار خط نیز هرگز تحت تاثیر حساسیت بازی قرار نگرفته و با حفظ احترام حریفان، تمرکز خود را بر روی تیمش حفظ کرده است. او در مصاحبه‌های پیش و پس از بازی، سکوت را بر هرگونه اظهارنظر درباره رقبا و بازیکنان آن‌ها ترجیح داده است.

در حالی که بسیاری از مربیان در سال‌های اخیر، ناکامی‌های خود را بهانه‌هایی بیرونی نسبت می‌دادند، بختیاری‌زاده با وجود تمام مشکلات، مسیر خود را با قاطعیت ادامه داده است. او خود را از درگیری با مسائل مدیریتی دور نگه داشته و تنها بر حیطه وظایف فنی خود تمرکز کرده است.

با مقایسه عملکرد بختیاری‌زاده با مربیان موفق و نامدار گذشته، مانند فرهاد مجیدی که در لیگ بیست و یکم چالش‌های فراوانی با مدیران باشگاه داشت، تفاوت رویکرد او آشکار می‌شود. مجیدی در زمان قهرمانی نیز همواره درگیر مسائلی چون «دست‌های پشت پرده» بود، اما بختیاری‌زاده با آرامشی مثال‌زدنی، تیمش را در ۹ هفته ابتدایی لیگ و دو هفته ابتدایی لیگ نخبگان آسیا، شکست‌ناپذیر و صدرنشین نگه داشته است.

این تفاوت شخصیتی، سهراب بختیاری‌زاده را به الگویی برای دیگر مربیان لیگ برتر تبدیل کرده است. او ثابت کرده که می‌توان با وجود موانع، از جمله بسته بودن پنجره نقل و انتقالاتی و تیمی که خود نبسته است، با آرامش، قاطعیت و احترام به نتیجه رسید.

استقلال با کوهی از مشکلات دست و پنجه نرم می‌کند، اما سهراب بختیاری‌زاده با حفظ شخصیت منحصر به فرد خود، راهی متفاوت از مربیان پیشین، چه داخلی و چه خارجی، در پیش گرفته است. او نه فرهاد مجیدی است، نه نکونام، منصوریان، قلعه‌نویی، مظلومی، ساپینتو، شفر، موسیمانه یا استراماچونی؛ سهراب، سهراب است و می‌تواند الهام‌بخش بسیاری باشد.

©‌ خبر ورزشی, باشگاه خبرنگاران آزاد