به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، داستان باشگاه فوتبال کومو، فراتر از یک صعود ساده از دسته‌های پایین فوتبال ایتالیا به سری آ، روایتی است از سقوط، ورشکستگی، تزریق سرمایه توسط ثروتمندان اندونزیایی، حضور چهره‌های نامدار فوتبال و جاه‌طلبی نسلی نوین از مدیران و مربیان. این تحولات در شهری رخ می‌دهد که به خاطر دریاچه مشهور، ویلاهای تاریخی و مناظر چشم‌نوازش، به عنوان یکی از شناخته‌شده‌ترین مقاصد گردشگری ایتالیا شهرت دارد.
باشگاهی که زمانی برای بقا می‌جنگید، اکنون با هدایت سسک فابرگاس و پشتوانه مالی مالکان خود، هدف تثبیت جایگاهش در فوتبال ایتالیا را دنبال می‌کند؛ مسیری که بازگشت به سری آ تنها یکی از ایستگاه‌های آن بوده است. این باشگاه در ۲۵ می ۱۹۰۷ با نام «کومو فوتبال کلاب» تاسیس شد و رنگ آبی سلطنتی را به عنوان رنگ سنتی خود برگزید. بازی‌های خانگی این تیم از فصل ۲۹-۱۹۲۸ در ورزشگاه جوزپه سینیگالیا برگزار می‌شود؛ ورزشگاهی که در کنار دریاچه کومو واقع شده و به نمادی از پیوند باشگاه با شهر تبدیل شده است.
کومو در سال‌های اولیه فعالیت با چالش‌های اقتصادی مواجه بود. این تیم در سال ۱۹۲۲، علی‌رغم صدرنشینی در گروه خود، از حضور در پلی‌آف صعود به لیگ اصلی بازماند و به دسته دوم سقوط کرد. در سال ۱۹۲۷، کومو با تیم محلی اسپریا ادغام شد و با نام «انجمن فوتبال کومنزه» به فعالیت خود ادامه داد. با این حال، این فراز و نشیب‌ها مانع از موفقیت این تیم نشد؛ کومو در همان سال قهرمان تورنمنت کوپا ولتا شد و اینتر و جنوا را در مسیر قهرمانی شکست داد. فصل ۳۱-۱۹۳۰، با هدایت گدئون لوکاش، نقطه عطفی برای کومو بود؛ تیم قهرمان سری بی شد و به این سطح از فوتبال ایتالیا صعود کرد. این دوره با ۳۲ بازی بدون شکست، ثبت ۹۰ گل زده و تنها ۲۴ گل خورده، یکی از درخشان‌ترین دوران ابتدایی تاریخ باشگاه را رقم زد.
نخستین حضور کومو در سری آ به فصل ۵۰-۱۹۴۹ بازمی‌گردد. در همان فصل نخست، این تیم با کسب رتبه ششم، نتیجه‌ای چشمگیر برای باشگاهی در حال تثبیت جایگاه خود به ثبت رساند. در سال ۱۹۵۱ نیز برای مدتی صدرنشین لیگ شد، اما نتوانست این جایگاه را حفظ کند. حضور در سری آ در سال‌های بعدی نیز ادامه یافت، اما کومو نتوانست به یکی از قدرت‌های ثابت فوتبال ایتالیا تبدیل شود. مشکلات مالی مکرر، برنامه‌های باشگاه را مختل کرد و تیم بارها بین دسته‌های اول و دوم جابه‌جا شد.
یکی از دوره‌های امیدوارکننده در اوایل دهه ۲۰۰۰ رقم خورد؛ کومو در فصل ۰۲-۲۰۰۱ پس از دو دهه، دوباره به سطح اول فوتبال ایتالیا بازگشت. با این حال، این بازگشت پایدار نبود و تیم پس از دوره‌ای کوتاه دوباره سقوط کرد. سرانجام در دسامبر ۲۰۰۴، بحران مالی به ورشکستگی باشگاه انجامید و ضربه سنگینی به کومو وارد کرد که منجر به سقوط تیم به دسته‌های پایین‌تر شد. اگرچه باشگاه در سال‌های بعد توانست خود را احیا کند و در سال ۲۰۱۵ به سری بی رسید، مشکلات اقتصادی همچنان پابرجا بود. در فصل ۱۷-۲۰۱۶، کومو بار دیگر با ورشکستگی و مشکلات ثبت‌نام در مسابقات روبرو شد و مجبور شد فعالیت خود را از سری دی، چهارمین سطح فوتبال ایتالیا، از سر بگیرد. به این ترتیب، تیمی با سابقه حضور در سری آ، ناگزیر شد مسیر طولانی بازگشت به فوتبال حرفه‌ای را دوباره طی کند.
نقطه عطف واقعی داستان کومو در سال ۲۰۱۹ رقم خورد؛ زمانی که شرکت بریتانیایی سنت اینترتینمنت، مالکیت باشگاه را در اختیار گرفت. این مجموعه با پشتوانه سرمایه‌گذاران اندونزیایی، از جمله برادران رابرت بودی هارتونو و مایکل بامبانگ هارتونو، برنامه‌ای جامع برای بازسازی ساختار باشگاه و بازگرداندن آن به سطوح بالای فوتبال ایتالیا آغاز کرد. برادران هارتونو، که از ثروتمندترین چهره‌های اقتصادی اندونزی هستند، بخش قابل توجهی از ثروت خود را از طریق گروه «جاروم»، یکی از بزرگترین شرکت‌های صنعت دخانیات اندونزی، به دست آورده‌اند. فعالیت‌های اقتصادی خانواده هارتونو به دخانیات محدود نمانده و حوزه‌هایی چون بانکداری و فناوری را نیز دربر گرفته است. شرکت «مولا» (Mola)، از زیرمجموعه‌های گروه جاروم و فعال در حوزه پخش آنلاین، نیز از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ به عنوان حامی مالی باشگاه فعالیت کرد. این سرمایه‌گذاری، علاوه بر پشتوانه مالی برای توسعه ورزشی، تاثیر خود را بر ساختار اقتصادی باشگاه از طریق مجموعه‌های تجاری وابسته نیز نشان داد.
این پروژه صرفاً به خرید بازیکنان محدود نشد؛ ایجاد ثبات مالی، تقویت آکادمی، توسعه زیرساخت‌های ورزشی، توجه به ورزشگاه و ساختار مدیریتی از اهداف اعلام شده مالکان جدید بود. کومو در نخستین فصل پس از تغییر مالکیت، قهرمان سری دی شد و با ثبت رکورد امتیازی باشگاه در این رقابت‌ها، به سری سی صعود کرد. دو فصل بعد، در سال ۲۰۲۱، قهرمانی در سری سی راه را برای حضور در سری بی هموار ساخت. در این مسیر، دنیس وایز، کاپیتان سابق چلسی، به یکی از چهره‌های مهم مدیریتی باشگاه تبدیل شد و تلاش کرد ضمن پیشرفت ورزشی، ارتباط باشگاه با جامعه محلی را نیز حفظ کند. یکی از تصمیم‌های مهم این دوره، جذب چهره‌هایی بود که هم تجربه فوتبال سطح بالا داشتند و هم می‌توانستند به افزایش توجه بین‌المللی به کومو کمک کنند.
در تابستان ۲۰۲۲، سسک فابرگاس، هافبک سابق آرسنال، بارسلونا و چلسی، به کومو پیوست. حضور او تنها یک انتقال فوتبالی نبود؛ فابرگاس علاوه بر بازی برای تیم، به جمع سهام‌داران باشگاه نیز پیوست. چند هفته بعد، تیری آنری، اسطوره فوتبال فرانسه و مهاجم پیشین آرسنال و بارسلونا، به عنوان سهام‌دار اقلیت به این پروژه اضافه شد. آنری از پروژه‌ای سخن گفت که به دنبال پیوند رشد باشگاه با پیشرفت جامعه محلی بود و به این نکته اشاره کرد که کومو و شهرش بیشتر به خاطر زیبایی دریاچه و جاذبه‌های گردشگری شناخته می‌شدند و اکنون زمان آن رسیده بود که توجه‌ها به خود باشگاه فوتبال نیز جلب شود. فابرگاس نیز به تدریج از یک بازیکن باتجربه به یکی از چهره‌های اصلی پروژه ورزشی کومو تبدیل شد و پس از پایان دوران بازی‌اش، وارد عرصه مربیگری شد و فرصت یافت ایده‌های فوتبالی خود را در باشگاهی به اجرا بگذارد که به دنبال ساختن هویتی تازه بود.
فصل ۲۴-۲۰۲۳ نقطه عطف دیگری در تاریخ کومو بود. این تیم که با هدف صعود به سری آ وارد رقابت‌های سری بی شده بود، در بخش پایانی فصل برای رسیدن به هدفش جنگید. پس از کنار رفتن مورنو لونگو از سمت سرمربیگری در نوامبر ۲۰۲۳، فابرگاس برای مدتی هدایت موقت تیم را بر عهده گرفت. سپس اوسیان رابرتس به عنوان سرمربی انتخاب شد و فابرگاس در نقش دستیار به فعالیت ادامه داد. کومو در پایان فصل با کسب رتبه دوم سری بی، صعود مستقیم به سری آ را قطعی کرد. این اتفاق در ۱۰ می ۲۰۲۴ رقم خورد و به انتظار ۲۱ ساله هواداران برای بازگشت به بالاترین سطح فوتبال ایتالیا پایان داد. فابرگاس نیز در ۱۹ جولای ۲۰۲۴ به عنوان سرمربی برگزیده شد. صعود کومو تنها یک موفقیت ورزشی نبود؛ این اتفاق نشانه‌ای از ثمربخش بودن سرمایه‌گذاری و برنامه‌ریزی چند ساله باشگاه به شمار می‌رفت. تیمی که چند سال قبل در سری دی حضور داشت، حالا بار دیگر در کنار نام‌های بزرگ فوتبال ایتالیا قرار گرفته بود.
کومو در نخستین فصل بازگشت به سری آ، یعنی فصل ۲۰۲۵-۲۰۲۴، رتبه دهم را کسب کرد؛ نتیجه‌ای که نشان می‌داد این تیم ظرفیت رقابت در سطح اول را دارد. اما جاه‌طلبی مالکان و کادر فنی به حفظ جایگاه در میانه جدول محدود نشد. در فصل ۲۶-۲۰۲۵، کومو گام بزرگی دیگر برداشت و با کسب ۷۱ امتیاز از ۳۸ مسابقه، در رتبه چهارم سری آ ایستاد. این تیم در طول فصل ۲۰ پیروزی به دست آورد، ۶۵ گل زد و تنها ۲۹ گل دریافت کرد؛ آماری که نشان‌دهنده پیشرفت قابل توجه آن در مقایسه با نخستین فصل بازگشت به سری آ بود. رتبه چهارم، سهمیه حضور در لیگ قهرمانان اروپا را برای کومو به ارمغان آورد و این باشگاه برای نخستین بار در تاریخ خود راهی معتبرترین رقابت باشگاهی اروپا شد. در هفته سوم مرحله اول لیگ قهرمانان اروپا نیز منچستریونایتد را با نتیجه حیرت‌انگیز ۴-۱ شکست داد.
داستان باشگاه کومو بدون شناخت شهر کومو کامل نمی‌شود. این شهر در منطقه لمباردی و در شمال ایتالیا، در نزدیکی مرز سوئیس قرار دارد و در ساحل دریاچه‌ای به همین نام واقع شده است. دریاچه کومو به خاطر چشم‌انداز کوهستانی، آب‌های آرام، روستاهای ساحلی و ویلاهای تاریخی‌اش شهرت جهانی دارد. اطراف دریاچه، ویلاهای تاریخی و باغ‌های وسیعی قرار دارند که بخشی از میراث فرهنگی منطقه به شمار می‌روند. اهمیت این منطقه تنها به مناظر طبیعی محدود نمی‌شود؛ دریاچه کومو و شهرهای اطراف آن در دوره‌های مختلف تاریخی زیر سلطه قدرت‌های گوناگون قرار گرفتند. در قرن نوزدهم، کومو و مناطق اطراف آن به تدریج وارد دوره‌ای تازه شدند؛ رشد اقتصادی و توسعه صنعت، به‌ویژه صنعت ابریشم، در تغییر چهره شهر نقش مهمی داشت.
کومو علاوه بر گردشگری، پیشینه‌ای طولانی در صنعت ابریشم دارد. ریشه‌های این صنعت در منطقه به قرن پانزدهم بازمی‌گردد. با صنعتی‌شدن تولید در قرن هجدهم، کارخانه‌های ریسندگی، بافندگی و چاپ پارچه در شهر و اطراف آن شکل گرفتند. این صنعت به تدریج جایگاهی فراتر از بازار محلی پیدا کرد و کومو به یکی از مراکز مهم تولید و طراحی پارچه‌های ابریشمی در ایتالیا تبدیل شد. اقتصاد امروز منطقه ترکیبی از صنعت، گردشگری و خدمات است. ارتباط نزدیک با میلان و سوئیس نیز جایگاه اقتصادی کومو را تقویت کرده است.
کومو امروز در نقطه‌ای متفاوت از تاریخ خود ایستاده است. باشگاهی که بارها با مشکلات مالی، سقوط و حتی ورشکستگی روبه‌رو شد، با سرمایه‌گذاری تازه توانست از سری دی به سری آ بازگردد و سپس سهمیه لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورد. فوتبال حالا به بخش مهمی از داستان معاصر شهر تبدیل شده است. کومو می‌خواهد ثابت کند که شهرت شهرش تنها به زیبایی‌های طبیعی آن وابسته نیست و می‌تواند در زمین فوتبال نیز نامی ماندگار برای خود بسازد.
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده می‌شود.
هنوز نظری منتشر نشده است.