با آغاز فصل جاری و حضور تارتار روی نیمکت پرسپولیس، هواداران شاهد تحولات چشمگیری در آرایش تیمی و سبک بازی سرخپوشان بودند. این مربی با ایجاد تغییرات گسترده و خریدهای متعدد، چهره نوینی از تیم را به نمایش گذاشت و استمرار در تغییر تاکتیک‌ها تا جایی پیش رفت که اکنون پرسپولیس و سرمربی‌اش پاداش ثبات در یک اصل تاکتیکی را دریافت می‌کنند.
تارتار آرایش تیمی را به سیستم سنتی ۴-۴-۲ بازگرداند و با به‌کارگیری پلی‌میکر و زوج در خط حمله، آمادگی لحظه‌ای بازیکنان را ملاک قرار داد تا هیچ‌کس از جایگاه خود مطمئن نباشد. او برای هر پست رقیبی تراشید و در هیچ مسابقه‌ای از اعمال تغییرات در ترکیب و تعویض‌ها واهمه نداشت.
اگرچه تلاش برای زوج‌سازی در جریان بود، اما این تغییرات مداوم هماهنگی بازیکنان را دشوار می‌ساخت. برای نمونه، در جناح چپ ابوالفضل جلالی و مهدی تیکدری در خط دفاعی و به نوبت عمری، بیفوما و اورونوف در خط میانی به کار گرفته شدند؛ همچنین در مرکز خط دفاعی نیز کنعانی، ابرقویی، ایری و زارع تناوب داشتند، در حالی که رسیدن به هماهنگی نیازمند حضور مستمر زوج‌ها در کنار یکدیگر است.
پس از پیام نیازمند، تنها نقطه ثبات تیم به جناح راست مربوط می‌شود؛ جایی که مجید عیدی و محمد مهدی محبی، هر دو در نقل‌وانتقالات ابتدای فصل به جمع سرخپوشان پیوستند. تارتار از نخستین دیدار به این دو بازیکن اعتماد کرد و اکنون ثمره پایبندی به این تصمیم را می‌بیند، در حالی که کمبود این ثبات در سمت چپ به چشم می‌آید.
در دیدار برابر نساجی در قائمشهر، ارسال پاس گل توسط مجید عیدی و ضربه نهایی محبی موجب شد تا سه امتیاز ارزشمند به نام تارتار ثبت شود و پرسپولیس صدر جدول را از سپاهان پس بگیرد. این زوج طی ۱۱ مسابقه این فصل بیشترین کارایی را در به ثمر رساندن گل‌ها داشته و اکنون موتور محرک خط حمله تیم هستند.
اکنون تمامی رقبا آگاه‌اند که سمت راست، بخش فرمانروایی پرسپولیس در زمین است؛ ثباتی که می‌تواند همزمان هم نقطه اتکا و قوت تیم باشد و هم به عنوان پاشنه آشیل عمل کند.
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده می‌شود.
هنوز نظری منتشر نشده است.