در دیدار برابر نماینده قطر، استقلال در نیمه نخست نتوانست گلی به ثمر برساند. با این حال، در نیمه دوم، شاگردان سهراب بختیاریزاده با رویکردی هجومی، فرصتهای گلزنی پرتعدادی را روی دروازه الشمال خلق کردند. موقعیتهای پی در پی که توسط سحرخیزان، قلیزاده، چشمی و حردانی از دست رفتند. با نزدیک شدن به پایان بازی و با توجه به اتلاف وقت توسط دروازهبان حریف، ناامیدی در میان هواداران استقلال رو به افزایش بود. این سوال مطرح میشد که یک تیم در یک بازی چند موقعیت خوب گلزنی را میتواند از دست بدهد؟
به نظر میرسید استقلال با کمبود مهاجم گلزن مواجه است، اما این بار نیز یاسر آسانی، همان بازیکن همیشگی، ناجی آبیپوشان شد. آسانی توانست در دقیقه ۹۰، این فرصت حیاتی را به گل تبدیل کند و برد شیرین و ارزشمندی را برای استقلال به ارمغان آورد. با حضور او، کمبود گلزن در این تیم به چشم نیامد. اگر آسانی در این دیدار حضور نداشت، سرنوشت استقلال چه میشد؟
در حالی که مهاجمان دیگر استقلال، فرصتها را یکی پس از دیگری از دست میدادند و موجی از ناامیدی را در میان هواداران ایجاد میکردند، آسانی به سادگی آب خوردن گلزنی میکرد و تفاوت خود را به رخ میکشید. چرا دیگران نمیتوانند از فرصتهای مشابهی که نصیبشان میشود، استفاده کنند؟ موقعیتی که توسط یاسر آسانی به گل تبدیل شد، پیش از آن نیز برای بازیکنان دیگر استقلال ایجاد شده بود، اما تنها یاسر آسانی بود که توانست آن را به گل بدل کند.
این بازی بار دیگر نشان داد که در استقلال، هیچکس جای یاسر آسانی را نمیگیرد. او گوهری گرانبها برای آبیهای پایتخت است که نبودش میتواند برنامههای سهراب بختیاریزاده را تحت تاثیر قرار دهد. در نکتهای دیگر، تراکتوریها نیز در وقتهای تلف شده گل خوردند و در دقیقه ۷+۹۰ به تساوی رضایت دادند. استقلال با گل دقیقه ۱+۹۰ خود، ثابت کرد که بازی تا سوت پایان داور ادامه دارد و تا زمانی که یاسر آسانی در میدان حضور دارد، نباید دست از حمله کشید و تسلیم ناامیدی شد.





نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده میشود.
هنوز نظری منتشر نشده است.