امیر قلعهنویی پس از ملاقات با یحیی گلمحمدی نکته قابل توجهی را مطرح کرد و بیان داشت: «شما میبینید مربی بزرگی مانند آنچلوتی در باشگاه نتایج درخشانی میگیرد، اما در تیم ملی برزیل ممکن است نتواند همان موفقیت را تکرار کند.»
این اظهارنظر تلاشی است برای یادآوری این موضوع که شرایط کار در رده ملی و باشگاهی تفاوت زیادی دارد. استفاده از نام آنچلوتی علاوه بر بیان این تفاوت، مقایسهای را ایجاد میکند که باید دید انتظارات از هر مربی و معیارهای سنجش کارنامه او چیست.
در سطح بینالمللی از مربیانی چون آنچلوتی قهرمانی خواسته میشود، در حالی که سقف انتظار از امیر قلعهنویی صعود به دور دوم جام جهانی ۴۸ تیمی است. همچنین یحیی گلمحمدی با رساندن تیم امید ایران به المپیک میتواند کار بزرگی انجام دهد و این تفاوت سطح انتظارات را به خوبی نشان میدهد.
با وجود این، تفکیک میان فوتبال ملی و باشگاهی حرف صحیحی است. بررسی کارنامه قلعهنویی نشان میدهد که با وجود گذشت سالها از آخرین قهرمانی باشگاهیاش، او همچنان از مربیان موفق لیگ ایران به شمار میرود، اما دوران حضورش در تیم ملی با دستاورد بزرگی همراه نبوده است.
یحیی گلمحمدی نیز دوران حضورش در پرسپولیس را در شرایطی تجربه کرد که شاکله اصلی تیم توسط برانکو ایوانکوویچ بنا شده بود و او در ادامه مسیر باشگاهی خود نیز موفقیت چشمگیری کسب نکرد.
در پایان باید برای هر دو مربی آرزوی توفیق کرد؛ چرا که قلعهنویی و گلمحمدی فرصت دارند تا ناکامیهای گذشته خود را چه در رده ملی و چه در عرصه باشگاهی جبران نمایند.





نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده میشود.
هنوز نظری منتشر نشده است.