تحقق جوانگرایی و تغییر نسل در تیم ملی فوتبال ایران فراتر از حرف و وعده است و نیاز به اقدامات ملموس و عملی دارد.

مدتی قبل، رئیس فدراسیون فوتبال طی مصاحبه‌ای عنوان کرد که جوان‌سازی اردوهای آتی تیم ملی به شکلی ویژه اجرا خواهد شد؛ وعده‌ای تکراری که سالیان متمادی از زبان مدیران تیم ملی شنیده شده است.

در پاسخ به این صحبت‌ها، امیر قلعه‌نویی موضع مبهمی اتخاذ کرد و گفت: «ما در تیم ملی تغییر نسل داده‌ایم، حالا در ادامه بازیکنان جوان هم دعوت می‌شوند…»

بررسی روند تیم ملی طی چهار سال گذشته، از جام ملت‌های ۲۰۲۳ قطر تا مسابقات پس از جام جهانی ۲۰۲۶، نشان می‌دهد که این روند از نگاه متولیان به عنوان تغییر نسل تلقی شده است.

باید در نظر داشت که فرآیند تغییر نسل و میدان دادن به جوانان، امری عینی و مبتنی بر واقعیت‌های زمین مسابقه است و با سخنرانی یا وعده‌های انتزاعی محقق نمی‌شود.

نمونه بارز این رویکرد را می‌توان در فوتبال پرتغال دید؛ جایی که با عبور از نام کریستیانو رونالدو، او پیش از تبدیل شدن به نیمکت‌نشین مطلق، تصمیم به خداحافظی از تیم ملی گرفت.

در نهایت، بحث نوسازی و جوانگرایی در ترکیب تیم ملی تصمیمی اجرایی است و ماجرای تیم ملی پرتغال، مفهوم واقعی این تحول را به روشنی به نمایش می‌گذارد.

©‌ خبر ورزشی