شاید بتوان همچون مهدی تارتار به هواداران توصیه کرد که در اثنای مسابقات علیام تیم شعار ندهند، اما این خواسته در حد یک انتظار ساده باقی می‌ماند. اگر تارتار به گفته خودش با پیچ و خم‌های فوتبال آشناست، باید بداند که هوادار روی سکوها گوشی برای شنیدن این صحبت‌ها ندارد.
شکست در خانه برای هواداران پرسپولیس به هیچ وجه قابل هضم نیست. حضور مهدی تارتار از روز نخست با انتقاد روبه‌رو بود، اما فراتر از شخص او، حتی اگر علی پروین نیز هدایت تیم را بر عهده داشت، باخت‌های خانگی مقابل فولاد و فجرسپاسی توسط سکوها پذیرفته نمی‌شد؛ موضوع اصلی مطالبات بالا از پرسپولیس است نه اشخاص.
مشخص نیست چرا تارتار از هواداران انتظار دارد تا سوت پایان به حمایت ادامه دهند. از زاویه فنی این پیشنهاد مشکلی ندارد، ولی تماشاگران حوصله تحمل باخت‌ها و بازی‌های بی‌روح را ندارند تا تا دقیقه ۹۰ سکوت کنند.
این روالی است که در تاریخ تیم‌های پرمخاطب ایران سابقه نداشته است. با حضور تارتار یا هر فرد دیگری، پرسپولیس محکوم به کسب پیروزی در خانه است. هدف این باشگاه قهرمانی است و از دست رفتن امتیازات خانگی، مسیر رسیدن به جام را مسدود می‌کند.
اعتراض هواداران به عملکرد کادرفنی و بازیکنان ریشه در همین مسئله دارد. تماشاگران برای پند و اندرز راهی استادیوم نشده‌اند و خواستار کسب جام هستند؛ بنابراین تداوم ناکامی‌های خانگی ناگزیر با واکنش اعتراضی سکوها همراه خواهد بود.
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده میشود.
هنوز نظری منتشر نشده است.