در جریان هفته دوازدهم لیگ برتر و دیدار در شهر اهواز، استقلال خوزستان پس از دقیقه ۹۰ و در شرایطی که آبی‌پوشان پایتخت با ۹ بازیکن در زمین حضور داشتند، موفق شد به گل دوم دست یابد؛ موضوعی که این تصور را ایجاد کرد که نخستین شکست فصل استقلال رقم خورده است. با این حال، کمتر کسی انتظار داشت که در واپسین ثانیه‌های وقت‌های تلف‌شده، استقلال گل تساوی را به ثمر برساند.
این تیم در طول فصل جاری بارها اثبات کرده است که تا دمیدن سوت پایان مسابقه توسط داور دست از تلاش نمی‌کشد. این ویژگیِ یک تیم باانگیزه و منسجم است که حتی در نقش مهمان و با وجود از دست دادن دو بازیکن کلیدی به دلیل اخراج، تا لحظات پایانی برای فرار از شکست و کسب تک امتیاز جنگید.
بیین‌تردید هیچ تیمی خواهان شکست نیست و اضطراب بازیکنان استقلال در آن لحظات طبیعی ارزیابی می‌شود؛ اما بزرگ‌نماییِ حفظ رکورد شکست‌ناپذیری می‌تواند به پاشنه آشیل و نقطه‌ضعفی تبدیل شود که با نخستین باخت، تیم را دچار بحران سازد. تلاش مستمر تا آخرین لحظه برای نباختن یک ویژگی مثبت است، در حالی که هراس از نخستین شکست جنبه‌ای منفی دارد.
در فضای ورزشی، ثبت رکوردهای مطلوب انگیزه‌بخش است اما غایت کار محسوب نمی‌شود. هدف اصلی، تصاحب جام قهرمانی در پایان مسابقات است؛ به‌طوری‌که استقلال پس از انجام ۱۱ بازی و بدون شکست، با اندوخته ۲۱ امتیازی در رتبه پنجم جدول جای دارد. این در حالی است که سپاهان با ۱۲ مسابقه، دو شکست و ۲۶ امتیاز در صدر جدول قرار دارد، پرسپولیس با ۱۲ بازی، سه شکست و ۲۳ امتیاز جایگاه دوم را به خود اختصاص داده، تراکتور با ۱۱ بازی و دو شکست سوم است و حتی فولادِ رتبه‌چهارمی نیز در کارنامه خود شکست دارد.
محمود فخرالحاج از باشگاه خبرنگاران آزاد این یادداشت را نگاشته است و مخاطبان خبرورزشی نیز می‌توانند برای ارسال نظرات خود با این بخش ارتباط برقرار کنند.
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده می‌شود.
هنوز نظری منتشر نشده است.