دعوت اخیر کریستیانو رونالدو جونیور به تیم ملی زیر ۱۷ سال پرتغال، تنها یک هفته پس از خداحافظی پدرش از فوتبال ملی، بار دیگر توجه‌ها را به نسل جدیدی از فوتبالیست‌ها جلب کرده است. این بازیکنان در خانواده‌هایی با میراثی عظیم در دنیای فوتبال متولد شده‌اند و در حال تلاش برای ساختن مسیری مستقل هستند.
پسر بزرگ کریستیانو رونالدو، که سابقه حضور در رده‌های پایه النصر عربستان را دارد، از همان ابتدا با مسیر حرفه‌ای پدرش مقایسه شده است. رونالدو جونیور با قد یک متر و ۹۱ سانتی‌متر، حتی از پدرش بلندقدتر است و علاقه زیادی به گلزنی دارد؛ ویژگی‌ای که به نظر می‌رسد از کریستیانو به ارث برده باشد. با این حال، دنبال کردن راه یکی از بزرگ‌ترین بازیکنان تاریخ فوتبال، چالش بزرگی برای او خواهد بود.
کریستیانو رونالدو در ۱۸ سالگی و در سال ۲۰۰۳ نخستین بازی ملی خود را انجام داد و در ادامه، طی ۲۳۴ بازی با پیراهن پرتغال، ۱۴۶ گل به ثمر رساند. اکنون پسرش امیدوار است در دیدار چهارشنبه مقابل آندورا در مرحله مقدماتی مسابقات قهرمانی زیر ۱۷ سال اروپا، نخستین گام مهم خود را بردارد. پرتغال در ادامه این رقابت‌ها به مصاف بلغارستان و صربستان نیز خواهد رفت.
البته رونالدو جونیور تنها فرزند یک اسطوره فوتبال نیست که مسیر پدرش را دنبال می‌کند. برخی از این بازیکنان نتوانسته‌اند از زیر سایه نام خانوادگی مشهورشان خارج شوند، اما برخی دیگر با عملکرد خود جایگاه مستقلی در فوتبال به دست آورده‌اند. در ادامه، نگاهی به چند نمونه از مشهورترین خاندان‌های فوتبالی می‌اندازیم.
خاندان مالدینی یکی از شناخته‌شده‌ترین خاندان‌های فوتبالی جهان است. پائولو مالدینی که تمام دوران حرفه‌ای خود را در میلان سپری کرد، یکی از بهترین مدافعان تاریخ فوتبال به شمار می‌رود و بیش از ۱۰۰ بازی ملی برای ایتالیا انجام داد. پدرش، چزاره مالدینی، نیز سابقه بازی با پیراهن میلان را داشت. نسل سوم این خانواده هم با حضور دنیل مالدینی در فوتبال حرفه‌ای ادامه پیدا کرده است. دنیل که در پست هافبک بازی می‌کند و اکنون عضو کالیاری است، تاکنون ۹ بار پیراهن تیم ملی ایتالیا را بر تن کرده است.
یوردی کرویف از همان ابتدا با چالش بزرگی روبه‌رو بود؛ چراکه پسر یکی از بزرگ‌ترین اسطوره‌های تاریخ فوتبال هلند محسوب می‌شد. او اگرچه نتوانست به افتخارات و جایگاه پدرش نزدیک شود، اما دوران حرفه‌ای موفقی داشت و در تیم‌هایی مانند بارسلونا، زمانی که یوهان کرویف هدایت این تیم را بر عهده داشت، و منچستریونایتد بازی کرد.
دیگو سیمئونه در دوران بازیگری خود بیش از ۱۰۰ بار برای تیم ملی آرژانتین به میدان رفت و به‌عنوان هافبکی جنگنده و پرتلاش شناخته می‌شد. او دو دوره سابقه بازی در اتلتیکومادرید را دارد و از سال ۲۰۱۱ تاکنون هدایت این تیم را بر عهده گرفته است. جولیانو سیمئونه، پسر دیگو، نیز راه پدرش را دنبال کرده است. او که برادرانش، جووانی و جانلوکا، نیز فوتبالیست‌های حرفه‌ای هستند، با روحیه جنگندگی و رقابت‌طلبی خود شباهت زیادی به پدرش دارد. جولیانو اکنون در خط حمله اتلتیکومادرید بازی می‌کند و در فهرست تیم ملی آرژانتین برای جام جهانی ۲۰۲۶ نیز قرار داشت.
جورج وه‌آ، مهاجم سابق تیم ملی لیبریا و برنده توپ طلای ۱۹۹۵، یکی از بزرگ‌ترین فوتبالیست‌های تاریخ آفریقاست. او در دوران حضورش در میلان، در کنار پائولو مالدینی به میدان رفت و نام خود را در فوتبال اروپا مطرح کرد. پسرش، تیموتی وه‌آ، در نیویورک متولد شده و از سال ۲۰۱۸ عضو تیم ملی آمریکا است. او سال گذشته پس از ترک یوونتوس، با قراردادی قرضی و بند خرید اجباری به مارسی پیوست.
آلف اینگه هالند، هافبک سابق تیم ملی نروژ، در دوران بازیگری خود به‌عنوان بازیکنی سرسخت شناخته می‌شد و در تیم‌هایی مانند ناتینگام فارست، لیدزیونایتد و منچسترسیتی در فوتبال انگلیس حضور داشت. اما پسرش، ارلینگ، از شهرت پدر فراتر رفت و به یکی از خطرناک‌ترین مهاجمان فوتبال جهان تبدیل شد. او پس از پیوستن به منچسترسیتی از بوروسیا دورتموند در سال ۲۰۲۲، دو بار قهرمانی لیگ برتر انگلیس را تجربه کرده است. ارلینگ هالند در ۱۴۲ بازی خود در لیگ برتر با پیراهن منچسترسیتی، ۱۲۱ گل به ثمر رسانده است.
پیتر اشمایکل یکی از بزرگ‌ترین دروازه‌بان‌های تاریخ منچستریونایتد است که پنج بار قهرمانی لیگ برتر انگلیس را با این تیم تجربه کرد. او همچنین در سال ۱۹۹۲ همراه با تیم ملی دانمارک قهرمان اروپا شد. پسرش، کاسپر اشمایکل، نیز راه پدر را در فوتبال حرفه‌ای دنبال کرد و به دروازه‌بان شماره یک تیم ملی دانمارک تبدیل شد. مهم‌ترین موفقیت دوران باشگاهی او به سال ۲۰۱۶ بازمی‌گردد؛ زمانی که همراه با لسترسیتی قهرمانی تاریخی لیگ برتر انگلیس را جشن گرفت.
لیلیان تورام یکی از مهره‌های کلیدی تیم ملی فرانسه در مسیر قهرمانی جام جهانی ۱۹۹۸ بود و به‌عنوان مدافعی قابل‌اعتماد شناخته می‌شد. پسرش، مارکوس تورام، نیز توانسته جایگاه خود را در فوتبال اروپا تثبیت کند. او پس از درخشش در بوروسیا مونشن‌گلادباخ، به اینتر پیوست و اکنون یکی از مهاجمان این تیم است. مارکوس همچنین در فهرست تیم ملی فرانسه برای جام‌های جهانی ۲۰۲۲ و ۲۰۲۶ حضور داشته است.
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده میشود.
هنوز نظری منتشر نشده است.