باشگاه پرسپولیس با انتشار آگهی فروش امیرحسین محمودی در روزنامه، تصمیمی ناگهانی و پرسش‌برانگیز اتخاذ کرده است. این اقدام سوالاتی را درباره دلیل این برخورد سنگین با یک بازیکن جوان مطرح می‌کند.
ماجرا از آنجا آغاز شد که امیرحسین محمودی پس از دیدار پرسپولیس مقابل فجرسپاسی شیراز، به جای پرداختن به علل شکست تیم، به شکلی کنایه‌آمیز از کادر فنی پرسپولیس عذرخواهی کرد و اظهار داشت که به دلیل کم بازی کردن در پرسپولیس نتوانسته انتظارات را برآورده کند. او همچنین از مدیریت باشگاه انتقاد کرده و مدعی شد که مسئولان پرسپولیس در حق وی کم‌لطفی کرده‌اند.
این رفتار بازیکن جوان و تازه‌وارد، از حدود و حریم حرفه‌ای فراتر رفت و باشگاه را به اتخاذ برخوردی کم‌سابقه واداشت.
در گذشته، چنین مسائلی غالباً با پادرمیانی بزرگان و کدخدامنشی، و گاهی با پخش گل و شیرینی در تمرینات، حل و فصل می‌شد. در این روش‌ها، اصول و قواعد حرفه‌ای باشگاهداری گاهی قربانی ریش‌سفیدی‌ها می‌شد. بهروز رهبری‌فرد در دوران علی پروین، بارها برای آشتی با سرمربی وقت پرسپولیس، با گل و شیرینی به ورزشگاه کارگران می‌رفت و این موضوع به یکی از اتفاقات تکراری آن روزهای فوتبال تبدیل شده بود.
البته رهبری‌فرد در آن زمان از بزرگان پرسپولیس محسوب می‌شد و دوران اوج خود را سپری می‌کرد. اما وضعیت بازیکنی جوان که هنوز جایگاه ثابتی در فوتبال ایران پیدا نکرده، متفاوت است. محمودی باید بداند که پیراهن پرسپولیس علاوه بر امتیاز و اعتبار، مسئولیت و محدودیت نیز به همراه دارد و شناخت این مرزها بخشی از حرفه‌ای‌گری است.
باشگاه پرسپولیس برای حفظ حرفه‌ای‌گری خود، باید در برابر رفتارهای خارج از چارچوب، صرف‌نظر از نام و سن بازیکنان، ضابطه‌مند عمل کند. بازیکنان جوان و تازه‌کار نیز باید بدانند که عبور از خطوط قرمز باشگاه می‌تواند تبعات سنگینی در پی داشته باشد.
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده میشود.
هنوز نظری منتشر نشده است.