به گزارش بخش استانها در وبانگاه به نقل از خبرگزاری تسنیم از سنندج، امروز سنندج تنها میزبان یک مراسم تشییع و تدفین شهدا نبود؛ شهری بود که بار دیگر در برابر عظمت مردی سر تعظیم فرود آورد که نام و نشانی از او در دست نیست، اما نامش در حافظه یک ملت با واژههایی چون ایثار، غیرت و ازخودگذشتگی گره خورده است.
شهیدی که سالها پیش، در روزگار جوانی، از خانه و خانواده دل کند و قدم در مسیری گذاشت که بازگشت از آن برای بسیاری تنها در رؤیای مادران چشمانتظار معنا پیدا کرد. امروز پیکر مطهر شهید گمنام پس از سالها گمنامی، به کردستان رسید تا مردم این دیار میزبان پیکر عزیزی باشند که اگرچه نامش را نمیدانند، اما با آرمان و راهش بیگانه نیستند.
چند روزی بود که عطر حضور شهدای گمنام در کوچهها، خیابانها، مساجد و اجتماعات مردمی کردستان پیچیده بود. مردم در نقاط مختلف استان به استقبال آمده بودند؛ پیر و جوان، زن و مرد، خانوادهها و نسلهایی که شاید روزهای دفاع مقدس را تجربه نکرده باشند، اما روایت آن روزها را از زبان پدران و مادران خود شنیدهاند.
در این میان، سه شهید گمنام مهمان مردم کردستان شده بودند؛ سه مسافر آشنا که با وجود نداشتن نام و نشان، با استقبال و محبت مردم روبهرو شدند. سرانجام پیکر مطهر دو شهید دیگر برای ادامه مراحل انتقال و تشییع به تهران منتقل شد و یک شهید گمنام در میان بدرقه باشکوه مردم، مسئولان و خانوادههای معظم شهدا در اردوگاه سلیمانخاطر سنندج آرام گرفت.
اردوگاه سلیمانخاطر امروز صحنه دیدار دوباره یک ملت با فرهنگ ایثار و شهادت بود؛ دیداری که در آن سکوت سنگین لحظههای وداع، با زمزمه دعا، اشک چشمها و صلوات حاضران درهم آمیخته بود.
مراسم تشییع و تدفین این شهید والامقام با حضور نماینده ولیفقیه در استان، فرماندهان سپاه، انتظامی، ارتش، مرزبانی و بسیج، نمایندگان کردستان در مجلس خبرگان رهبری، اعضای شورای تأمین، مسئولان استانی و شهرستانی، خانوادههای معظم شهدا و اقشار مختلف مردم برگزار شد.
حضور مسئولان و فرماندهان در کنار مردم، خانوادههای شهدا و نسل جوان، جلوهای از پاسداشت یاد و نام کسانی بود که برای دفاع از امنیت و تمامیت سرزمینی ایران از جان خود گذشتند.
در لحظات پایانی مراسم، هنگامی که قرار بود پیکر مطهر شهید در خاک آرام گیرد، حجتالاسلام والمسلمین طه توکلی، مسئول نمایندگی ولیفقیه در سپاه بیتالمقدس کردستان، آیین تلقین شهید را قرائت کرد.
کلماتی که در آن لحظات بر پیکر شهید خوانده میشد، تنها بخشی از آیین تدفین نبود؛ یادآور حقیقتی عمیق از پیوند انسان با ایمان، عهد و مسیری بود که برای آن از همه تعلقات دنیوی گذشته است.
دقایقی بعد، پیکر مطهر شهید گمنام در جایگاه ابدی خود آرام گرفت؛ اما گویی تازه فصل دیگری از حضور او در زندگی مردم این دیار آغاز شده بود. از این پس، این مزار تنها محل آرامش یک پیکر مطهر نیست، بلکه نشانی از یک تاریخ، یک آرمان و یک مسئولیت برای نسلهایی است که در سالهای آینده به این مکان قدم خواهند گذاشت.
شاید در گوشهای از این سرزمین، مادری سالها با قاب عکسی زندگی کرده باشد که هر بار نگاهش به آن، هزاران خاطره و پرسش را زنده میکند؛ شاید پدری چشمانتظار بازگشت فرزندی بوده که دیگر هیچگاه از در خانه وارد نشد. شاید خواهر و برادری هنوز خاطره آخرین دیدار را در ذهن داشته باشند. گمنامی این شهید، چیزی از بزرگی داغ خانوادهای که چشمانتظارش بودهاند کم نمیکند؛ همانگونه که گذر سالها نیز از ارزش انتخاب و فداکاری او نکاسته است.
امروز مردم سنندج میزبان شهیدی شدند که هیچگاه فرصت بازگشت به خانه را پیدا نکرد، اما خانهای به وسعت یک ملت برای او گشوده شد. مردم آمدند تا بگویند فراموشی سهم شهدا نیست و گمنامی، به معنای بینشانی در قلب جامعه نخواهد بود.
تدفین این شهید در اردوگاه سلیمانخاطر، پایان حضور سه شهید گمنام در کردستان نبود؛ بلکه آغاز پیوندی تازه میان یک مزار و مردمی بود که با بدرقه این مسافران آسمانی، بار دیگر بر عهد خود با شهدا تأکید کردند.
امروز یک شهید گمنام در خاک سنندج آرام گرفت؛ اما پرسش اصلی برای ما زندگان باقی است: سهم ما از راهی که او و همرزمانش برای پاسداری از این سرزمین برگزیدند، چیست؟
شهید گمنام رفت تا در دل خاک آرام بگیرد، اما یاد او مسئولیتی را بر دوش ما گذاشت؛ مسئولیت پاسداری از امنیت، خدمت به مردم، حفظ وحدت و وفاداری به آرمانهایی که برای آن خونهای بسیاری بر زمین ریخته شد.
امروز اردوگاه سلیمانخاطر یک مزار تازه دارد؛ مزاری که باید به قرارگاه زنده فرهنگ ایثار، وفاداری و تربیت نسل آینده تبدیل شود.





















نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده میشود.
هنوز نظری منتشر نشده است.