در دیداری که تیم ملی ایران برای پیروزی مقابل فلسطین ۱۰ نفره، بار دیگر به درخشش سردار آزمون وابسته بود، مهاجم مورد انتظار در نهایت توانست گره‌گشای تیم شود. این در حالی است که کشورها در سراسر دنیا از استعدادهایی چون سردار آزمون حمایت کرده و با فراهم کردن فرصت تجربه اندوزی در میادین مختلف، زمینه حضور قدرتمند آنان در جام جهانی را مهیا می‌سازند؛ اما در این دوره از جام جهانی، با وجود نیاز مبرم به توانایی‌های سردار، او در ترکیب اصلی حضور نداشت و در نهایت یک مدافع راست، دو گل از سه گل ایران را به ثمر رساند.
تصمیمات عجیب و غریب تیم مدیریتی در مورد سردار آزمون، با بازگرداندن او پس از جام جهانی، شاید منطقی به نظر برسد، چرا که او با توانایی‌های خود می‌تواند تا ۳۵ سالگی حداقل در یک جام جهانی دیگر برای ایران به میدان برود. با این حال، در مصاف با فلسطین، آزمون ابتدا نیمکت‌نشین بود، اما با ناتوانی سایر بازیکنان در ایجاد موقعیت، امیر قلعه‌نویی چاره‌ای جز استفاده از او ندید و در نهایت با هنرنمایی سردار، فلسطین ۱۰ نفره مغلوب ایران شد.
گل پیروزی‌بخش ایران، از منظر فنی و ارتباط با عملکرد سردار آزمون، کاملاً قابل پیش‌بینی و تکراری بود. مجدداً سردار آزمون، تیم ملی را از فشار خارج کرد، قدرت ضربه‌زنی خود را به نمایش گذاشت و ایران توانست با ارسال توپ از کناره‌ها به گل برسد؛ روشی که به نظر می‌رسد امیر قلعه‌نویی در اجرای آن مهارت ویژه‌ای دارد.
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده میشود.
هنوز نظری منتشر نشده است.