بسیاری معتقدند امیر قلعه‌نویی، سرمربی تیم ملی فوتبال ایران، در ضعیف‌ترین موقعیت خود پس از عهده‌دار شدن این سمت قرار داشت. انتخاب فلسطین به عنوان حریف در فیفادی اخیر، تصمیمی هوشمندانه تلقی شد تا با کسب پیروزی، فشارها از روی سرمربی کاسته شده و جایگاه او مستحکم‌تر شود. حریفی که پیش‌بینی می‌شد حتی با تیم جوانان نیز قابل شکست دادن بود.
فلسطین در حال حاضر و با توجه به شرایط خود، محک مناسبی برای تیم ملی ایران محسوب نمی‌شود. به خصوص که سرمربی این تیم پس از بازی اعلام کرد با تیم سوم خود حاضر شده و علاوه بر آن، برخلاف عرف بازی‌های دوستانه، ۱۰ نفره به میدان رفتند تا هیچ استدلال فنی برای توجیه این پیروزی ممکن نباشد.
با این حال، آمار همچنان به قوت خود باقی است و این پیروزی، یک برد در کارنامه قلعه‌نویی ثبت کرد و برای بازیکنان به عنوان یک بازی ملی لحاظ شد. نکته قابل توجه در این میان، بحث پاداش بازیکنان در بازی‌های ملی است؛ جایی که معمولاً برای پیروزی یا حتی تساوی در خانه حریف، پاداشی در نظر گرفته می‌شود.
اکنون این پرسش از امیر قلعه‌نویی مطرح است که آیا پیروزی مقابل تیم سوم فلسطین، که آن هم ۱۰ نفره بازی کرد، مستحق دریافت پاداش دلاری برای کادر فنی و بازیکنانی است که به گفته او همواره ایثار به خرج داده‌اند؟ یا اینکه این فداکاری دوباره با دریافت پاداش ریالی همراه خواهد بود؟
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده می‌شود.
هنوز نظری منتشر نشده است.