توقف تیم ملی فوتبال ایران مقابل عراق، فراتر از از دست دادن دو امتیاز، ضعف‌های جدی در تفکرات فنی امیر قلعه‌نویی را آشکار ساخت و نگرانی‌ها درباره آینده تیم را افزایش داد.

تساوی مقابل عراق در بازی اخیر، گرچه در نگاه اول ممکن است چندان مهم به نظر نرسد، اما اتفاقات زمین مسابقه دلایل متعددی برای نگرانی را به وجود آورد. تیم ملی ایران در برابر تیمی صف‌آرایی کرد که خود در دوران گذار و تغییر نسل قرار دارد، اما نه تنها نتوانست برتری محسوسی کسب کند، بلکه برای جلوگیری از شکست، تا دقایق پایانی منتظر اشتباه دروازه‌بان حریف بود. این عملکرد برای تیمی که مدعی حضور در جمع مدعیان اصلی فوتبال آسیا است، قابل دفاع نیست.

مشکل اصلی تیم ملی، فقدان یک مسیر فنی مشخص و رو به جلو است. جوان‌سازی نسبی ترکیب تیم در تورنمنت بصره به تنهایی نمی‌تواند به عنوان یک دستاورد قلمداد شود.

نگرانی اصلی، نه صرف توقف مقابل عراق، بلکه تصویری است که این نتیجه از وضعیت فعلی تیم ملی ارائه می‌دهد. ناتوانی در شکست دادن تیم جوان و نه‌چندان قدرتمند عراق، در کنار ناکامی‌های طولانی‌مدت مقابل ازبکستان، پرسش‌های جدی درباره چگونگی رقابت با قدرت‌هایی چون ژاپن، کره جنوبی و استرالیا را مطرح می‌کند. با چه ابزار فنی و تاکتیکی قرار است در برابر مدعیان اصلی فوتبال آسیا به میدان برویم؟ تیم ملی حتی در رویارویی با رقبای سطح پایین‌تر نیز برای کسب پیروزی با مشکل مواجه است، لذا صحبت از رقابت جدی با مدعیان قاره، بدون اصلاح اساسی وضعیت فعلی، صرفاً خوش‌بینی بی‌اساس است.

این مسائل تنها به توانایی بازیکنان محدود نمی‌شود. ایران همچنان از استعدادهای قابل توجهی برخوردار است، اما این استعدادها نیازمند چارچوبی از تفکر فنی منسجم هستند. شیوه فعلی بازی، ایده‌های تاکتیکی کادر فنی به رهبری قلعه‌نویی، و نمایش‌های اخیر، هیچ نشانه امیدوارکننده‌ای از آمادگی برای رقابت با تیم‌های بزرگ آسیا را نشان نمی‌دهند. انتظار اینکه تیمی که برای نباختن به عراق به اشتباه دروازه‌بان حریف نیاز دارد، ناگهان در جام ملت‌ها قادر به چالش کشیدن تیم‌هایی چون ژاپن، کره جنوبی یا استرالیا باشد، منطقی نیست.

این زنگ خطر است که باید جدی گرفته شود. مشکل فوتبال ملی ایران فراتر از چند نتیجه نامطلوب یا ناکامی در جوان‌گرایی است؛ مسئله اصلی، مسیری است که تیم با کادر فنی کنونی طی می‌کند. اگر قرار باشد همین تفکرات و همین کیفیت فنی تا جام ملت‌ها ادامه یابد، هیچ دلیلی برای اطمینان از توانایی رقابت با مدعیان بزرگ آسیا وجود نخواهد داشت. هرچند هنوز فرصت برای تغییر و اصلاح وجود دارد، ادامه دادن با همین فرمان، هزینه‌های بسیار سنگینی را به همراه خواهد داشت.

©‌ خبر ورزشی