آنتونیو آدان پس از نزدیک به دو دهه حضور در دروازه، کفشهایش را آویخت و به دوران فوتبال حرفهای خود پایان داد. او در ۹ سالگی به آکادمی رئال مادرید پیوست و در دوران ژوزه مورینیو به تیم بزرگسالان راه یافت. یکی از جنجالیترین اتفاقات دوران حضورش در رئال، زمانی بود که مورینیو او را به ایکر کاسیاس ترجیح داد و دروازهبان اصلی تیم کرد، اما تنها یک هفته بعد، آدان در نخستین بازی خود در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو، پس از پنج دقیقه از زمین اخراج شد.
آدان پس از آن دوران، پیراهن تیمهایی چون کالیاری، رئال بتیس، اتلتیکو مادرید و اسپورتینگ پرتغال را بر تن کرد و با تیم پرتغالی دو قهرمانی لیگ را کسب کرد. آخرین مقصد دوران بازیگری او استقلال ایران بود؛ تیمی که به دلیل آغاز درگیریها در ایران، مجبور شد در میانه فصل آن را ترک کند.
آدان اکنون قصد دارد در زمینه مدیریت ورزشی و مشاوره به فوتبالیستها آموزش ببیند و فعالیت کند. او در گفتوگوی اختصاصی با مارکا، دوران حرفهای خود را مرور کرده و درباره مورینیو، کاسیاس، رئال مادرید فعلی و تجربه حضورش در اتلتیکو مادرید صحبت میکند.
آخرین تجربه فوتبالی او در ایران بود که به دلیل درگیریها مجبور به بازگشت به اسپانیا شد. آدان در این باره میگوید: «تابستان امسال پیشنهادهای مختلفی دریافت کردم و برای تصمیمگیری درباره بهترین گزینه برای همه اعضای خانواده، موضوع را با آنها در میان گذاشتم. فکر میکنم زمان آن رسیده که به دوران فوتبالیام پایان بدهم و فصل جدیدی از زندگی حرفهایام را آغاز کنم؛ فصلی که همچنان به فوتبال مرتبط است، اما از جایگاهی متفاوت.»

او در دنیای فوتبال، بخش مدیریتی را برای آینده خود جذابتر میداند و معتقد است سالها تجربه زندگی در رختکن، باشگاه و زمین فوتبال، دانش کافی از بخشهای دیگر ساختار یک باشگاه را به او نمیدهد. برنامه او این است که طی سال آینده با کسب دانش و آمادگی لازم، در زمینه مدیریت ورزشی، مدیریت فنی باشگاهها و یا هدایت مسیر حرفهای فوتبالیستها فعالیت کند. آدان قصد دارد تجربیات دوران بازیگری خود را با دانش مدیریتی تکمیل کند و آن را در اختیار بازیکنان جوان یا باشگاهها قرار دهد.
درباره تجربه حضورش در ایران و خروج غیرمنتظرهاش به دلیل درگیریها، آدان میگوید: «من همیشه میگویم تجربه مثبتی بود. البته وقتی از کشوری مثل ایران به تو پیشنهاد میشود، طبیعتاً با کمی تردید و نگرانی درباره شرایطی که قرار است با آن روبهرو شوی، راهی آنجا میشوی. اما من با کشوری مواجه شدم که مردمش رفتار بسیار دوستانهای با من داشتند و به شکل فوقالعادهای از من استقبال کردند.»
او ادامه میدهد: «متأسفانه مجبور شدیم در میانه فصل آنجا را ترک کنیم. همهچیز خیلی سریع اتفاق افتاد. از ماه دسامبر یا ژانویه، با شروع اعتراضات خیابانی، شرایط ناآرامتر شده بود و هر هفته این نگرانی وجود داشت که چه اتفاقی ممکن است رخ بدهد. اما خروج من از کشور بیشتر به یک اتفاق کاملاً تصادفی شبیه بود. یک روز تعطیل داشتیم. مدت زیادی بود که همسر و پسرم را ندیده بودم و تصمیم گرفتم سوار هواپیما شوم؛ پروازی که در نهایت باعث شد از آن درگیریها جان سالم به در ببرم. من ساعت ۶:۳۰ صبح از ایران خارج شدم. در حالی که بعضی از همتیمیهایم تلاش کردند ساعت ۹ صبح پرواز کنند، اما دیگر نتوانستند از کشور خارج شوند. خوششانس بودم که توانستم بدون دردسر و در آرامش از ایران خارج شوم؛ بدون اینکه مجبور باشم از مسیر زمینی کشور را ترک کنم یا جنگ را از نزدیک و در داخل ایران تجربه کنم.»

آدان نخستین قدمهایش را در ۹ سالگی در آکادمی رئال مادرید برداشت و بیش از ۱۵ سال در این باشگاه حضور داشت. او درباره اصول و ارزشهای آموخته شده در این آکادمی میگوید: «رئال مادرید علاوه بر ارزشهایی که ورزش و بهویژه فوتبال به انسان یاد میدهد، اصول و ارزشهای دیگری هم به تو منتقل میکند؛ احترام، رقابتطلبی، بلد بودنِ پیروزی و البته بلد بودنِ شکست خوردن؛ آن هم در معدود دفعاتی که در رئال مادرید شکست اتفاق میافتد!»
وی معتقد است مجموعه این ارزشها در شکلگیری شخصیت انسانیاش نیز نقش مهمی داشته است. او همچنین به نظم، انضباط و تعهد اشاره میکند و میگوید: «به بعدازظهرهای زیادی که باید با وجود تمام سختیها خودت را به تمرین میرساندی.» آدان افزود که ۴۰ کیلومتر با محل تمرین فاصله داشته و یک ساعت با اتوبوس در راه بوده که این موضوع فداکاری زیادی از خانوادهاش میطلبیده است.
آکادمی رئال مادرید، «لا فابریکا»، همواره بهترین آکادمی فوتبال دنیا بوده است. آدان درباره این موضوع توضیح میدهد: «نهفقط بهخاطر بازیکنانی که به تیم اصلی رئال مادرید میرسند، بلکه بهخاطر تعداد زیادی از بازیکنان پرورشیافته در این آکادمی که خودشان را به سطح اول فوتبال اسپانیا، یعنی لالیگا، میرسانند.» او همچنین اذعان کرد که رئال مادرید در حال حاضر مدیریت بهتری در قبال بازیکنان جوان آکادمیاش دارد و آنها را به باشگاههای بزرگ اروپایی قرض میدهد.
آدان ورود خود به تیم اصلی رئال مادرید را همزمان با دوران حضور ایکر کاسیاس میداند و از رابطه خوب خود با او صحبت میکند: «در تمام سالهایی که در آکادمی حضور داشتم، شاهد رشد او بودم؛ دیدم چطور به تیم اصلی رسید و بهتدریج جایگاهش را تثبیت کرد تا به یکی از بهترین دروازهبانهای دنیا تبدیل شود. بعدها همتیمی شدن با او تجربه فوقالعادهای بود. رابطهمان همیشه خوب بوده و هنوز هم همینطور است. این رابطه همواره بر پایه تحسین و احترام بسیار زیادی بوده که برای او قائلم.»

او درباره تصمیم مورینیو برای قرار دادن او در دروازه به جای کاسیاس میگوید: «با گذشت زمان متوجه میشوی که شاید از نظر ذهنی برای قرار گرفتن در آن موقعیت و تحمل آن حجم از فشار آمادگی لازم را نداشتم. صحبت از کنار گذاشتن بهترین دروازهبان دنیا و قرار دادن یک جوان در دروازه است که تا آن زمان فقط چند بار فرصت حضور در ترکیب رئال مادرید را پیدا کرده بود. حالا که اینهمه درباره سلامت روان صحبت میشود، خودم اعتراف میکنم که مسئله این نبود که از نظر فنی و فوتبالی آمادگی نداشتم؛ بلکه از نظر ذهنی نتوانستم آن شرایط را بهخوبی مدیریت کنم.»
آدان اخراج خود در دقیقه ۵ بازی مقابل رئال سوسیداد را لحظه بسیار سختی توصیف میکند و میگوید: «احساس میکنی تمام مسیری که از ۹ سالگی طی کردهای، در یک ثانیه و با یک تصمیم از بین رفته است. خطا پنالتی بود و تمام.» او همچنین اضافه میکند: «با گذشت زمان متوجه میشوی که آن اتفاق آنقدرها هم تعیینکننده نبوده است؛ کیفیت خودت را بهعنوان یک دروازهبان داری و در نهایت توانستهای بیش از ۱۵ سال در باشگاههای بسیار مهمی دوران حرفهای داشته باشی. آن اتفاق فقط یک مقطع کوتاه از دوران فوتبالیام بود که همیشه سعی کردهام از آن جنبههای مثبت را بیرون بکشم.»
او درباره حمایت همتیمیها پس از اخراجش در بازی مقابل رئال سوسیداد میگوید: «آن بازی خیلی سریع گذشت و همهچیز در مدت کوتاهی اتفاق افتاد. اما یادم هست که هفته بعد درباره آن اتفاق با مربی دروازهبانها، سیلوینو، صحبت کردم؛ کسی که رابطه خوبی با او داشتم. آنها حمایتشان را از من نشان دادند، چون بههرحال من یک جوان ۲۳ ساله بودم که تازه داشت حضور در سطح اول فوتبال اسپانیا را تجربه میکرد. همیشه چنین حمایتی را از طرف آنها احساس کردم.»

آدان معتقد است مورینیو مربیای است که سطح توقعات و سختگیریاش فوقالعاده بالاست و ذهنیت پیروزیطلبانهای کمنظیر دارد. او میگوید: «او میتواند پیامی را در سطح باشگاه و رختکن منتقل کند که باعث شود همه در یک مسیر حرکت کنند و برای یک هدف بجنگند.»
او درباره فضای رختکن در سالهای پایانی حضور مورینیو در رئال مادرید توضیح میدهد: «در سالهای ابتدایی، فضای فوقالعادهای در رختکن حاکم بود؛ چون همه احساس میکردند برای رسیدن به یک هدف مشترک تلاش میکنند: قهرمانی و پایان دادن به سلطه بارسلونا. اما واقعیت این است که در دو فصل پایانی، بهخصوص فصل سوم، چنین شرایطی به وجود آمد؛ چون بازیکنان شناخت بیشتری از مربی پیدا کرده بودند.»
آدان اذعان میکند که درگیریها با رسانهها و افشای اطلاعات محرمانه رختکن، مورینیو را بهشدت عصبانی میکرده است: «تصور میکنم همینطور بود؛ چون او شخصیتی داشت که دوست داشت همهچیز تحت کنترلش باشد و وقتی اتفاقاتی رخ میداد که از کنترلش خارج بود، طبیعتاً ناراحت و عصبانی میشد. اما او در مدیریت چنین شرایطی بسیار توانمند بود.»
او درباره از دست دادن کنترل رختکن توسط مورینیو در آخرین دوره حضورش میگوید: «فکر نمیکنم کنترل رختکن را از دست داده باشد. چیزی که از بین رفت، آن روحیه و شیوهای بود که در ابتدا با آن زندگی میکردیم؛ بهخصوص آن اتحاد و یکپارچگی که باعث میشد همه در کنار هم و برای یک هدف حرکت کنیم.»

آدان درباره عملکرد رئال مادرید جدید و مورینیو میگوید: «بله، او را میشناسم؛ چون همچنان همان جاهطلبی برای پیروزی و کسب جامها را دارد و هنوز هم با همان انگیزه به دنبال ساختن مجموعهای بزرگ در رئال مادرید است.» او همچنین اضافه میکند: «او تقریباً با همان رویکردی برگشته که با آن رئال مادرید را ترک کرده بود.»
وی درباره سبک بازی رئال مادرید اظهار داشت: «تیمهای مورینیو هیچوقت به ارائه فوتبال زیبا، آنطور که در اصطلاح رایج میگوییم، معروف نبودهاند. سبک بازی آنها بیشتر بر پایه حملات پرتعداد، ضدحملات سریع، خلق موقعیتهای فراوان و تهاجمی بودن در ضربات نهایی است.»
آدان درباره وضعیت رختکن رئال مادرید و کمبود حرفهایگری بازیکنان میگوید: «اتفاقاتی که سال گذشته رخ داد، ممکن است در هر رختکنی پیش بیاید؛ نهفقط در رئال مادرید، بلکه در هر باشگاهی در هر نقطه از دنیا. منظورم همان کلکلها و اختلافات جزئی میان همتیمیهاست.» او همچنین درباره مقایسه نسل جدید با نسلهای قبلی مانند کریستیانو رونالدو میگوید: «مسئله اینجاست که داریم همه را با کریستیانو مقایسه میکنیم؛ کسی که صددرصد زندگیاش را وقف تمرین میکند و ۲۴ ساعت شبانهروز به بدنش اهمیت میدهد. اگر معیارمان کریستیانو باشد، همه ما غیرحرفهای به نظر میرسیم!»

آدان درباره کنار هم بازی کردن وینیسیوس و امباپه اطمینان دارد: «بازیکنان بزرگ همیشه میتوانند در کنار هم بازی کنند.» او امباپه را «بهترین بازیکن دنیا» توصیف میکند.
او درباره انتقالش به اتلتیکو مادرید میگوید: «همیشه گفتهام با وجود علاقهای که به رئال مادرید دارم، شاید یکی از شادترین دورههای دوران فوتبالم، همان دو سال حضورم در اتلتیکو بود. دلیلش هم فضایی بود که از نظر انسانی در آنجا تجربه کردم: رختکنی فوقالعاده، آدمهای شگفتانگیزی که در اطراف باشگاه کار میکردند و مهمتر از همه، احترامی که همیشه از سوی هواداران اتلتیکو دریافت کردم.»
آدان در پایان درباره آینده خود و تمایلش به ورود به حوزه مدیریت ورزشی میگوید: «میخواهم از مسیر تحصیلات آکادمیک هم دانش مدیریتی لازم را به دست بیاورم و آن را با تجربهام ترکیب کنم؛ تا واقعاً این فرصت را داشته باشم که در بخش دیگری از دنیای فوتبال فعالیت کنم؛ دنیایی که عاشقش هستم.»





نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده میشود.
هنوز نظری منتشر نشده است.