امیر قلعهنویی پس از دیدار ایران مقابل عراق اظهار داشت: «جوانهای ما خیلی خوب کار کردند، اما از باتجربهترها انتظار بیشتری داریم. از بازیکنان جوان راضی بودیم و توقع داریم باتجربهترها در این بازیها تیم را بهتر رهبری کنند.» این سخنان فراتر از یک تعریف ساده از بازیکنان جوان بود و سرمربی تیم ملی عملاً از نفرات باتجربه تیم طلبکار شد.
با مرور ترکیب تیم ملی ایران مقابل عراق، نامهایی چون سعید عزتاللهی، محمد محبی، پیام نیازمند، صالح حردانی و علی نعمتی در میان بازیکنان باتجربه به چشم میخورد. با این حال، وضعیت سعید عزتاللهی، هافبک میانی تیم ملی که سالهاست در ترکیب حضور دارد، این پرسش را مطرح میکند که آیا او همچنان کارآمد است؟
عزتاللهی به عنوان یک هافبک دفاعی با خصوصیات تخریبی شناخته میشود؛ وظیفه اصلی او نبردن توپ، قطع پاسها و برهم زدن بازی حریف است. اما با ورود نسل جوانتر به تیم ملی، این سوال مطرح میشود که آیا هافبک باتجربه نباید علاوه بر تخریب، در فاز ساخت بازی نیز سهمی داشته باشد؟ مشکل اصلی اینجاست که از بازیکنی که اساس فوتبال او بر تخریب بنا شده، نمیتوان انتظار داشت ناگهان به مغز متفکر تیم در خط میانی تبدیل شود.
سعید عزتاللهی دوران موفقی را در فوتبال امارات سپری نمیکند و دیگر نمیتوان تنها بر اساس سابقه حضورش در تیم ملی، جایگاه ثابتی برای او در نظر گرفت. تیم ملی برای دستیابی به سبک هجومیتر، به هافبکی نیاز دارد که علاوه بر بازپسگیری توپ، قادر به سازماندهی بازی و ارسال پاس برای مهاجمان باشد.
در حالی که قلعهنویی از بازیکنان باتجربه انتظار بیشتری دارد، این پرسش نیز مطرح میشود که چرا سرمربی همچنان به بازیکنی در میانه میدان تکیه میکند که ویژگیهای فنیاش با نیازهای کنونی تیم ملی همخوانی ندارد؟ شاید زمان آن فرا رسیده باشد که یک هافبک جوان از لیگ برتر فرصت حضور در ترکیب تیم ملی را یافته و جایگزین سعید عزتاللهی شود.





نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده میشود.
هنوز نظری منتشر نشده است.