حاشیه‌ مسابقات فوتسال در سنندج، پرسش‌هایی درباره نظارت هیئت فوتبال و اداره‌کل ورزش کردستان ایجاد کرده است.

به گزارش بخش استان‌ها در وبانگاه به نقل از خبرگزاری تسنیم از سنندج، ورزش تنها عرصه رقابت، نتیجه‌گیری و کسب عنوان قهرمانی نیست؛ بلکه یک ظرفیت فرهنگی و اجتماعی برای تربیت نسل جوان، تقویت هویت جمعی و ایجاد نشاط در جامعه به شمار می‌رود. از همین رو، آنچه در حاشیه مسابقات و مراسم ورزشی اتفاق می‌افتد، به‌اندازه نتیجه داخل زمین می‌تواند اهمیت داشته باشد.

ورزشگاه‌ها، به‌ویژه مجموعه‌هایی که با نام و پیشینه‌ای خاص در حافظه تاریخی یک منطقه ثبت شده‌اند، صرفاً محل برگزاری مسابقه نیستند. نحوه استفاده از این فضاها، برنامه‌های جانبی، موسیقی انتخاب‌شده، نمادها و شیوه اجرای مراسم، همگی بخشی از مسئولیت فرهنگی و اجتماعی برگزارکنندگان محسوب می‌شوند.

ورزشگاه 22 گولان سنندج نیز از این قاعده مستثنا نیست؛ مجموعه‌ای که نام آن یادآور 22 اردیبهشت 1388 و سفر تاریخی رهبر شهید انقلاب اسلامی به کردستان است؛ روزی که در حافظه تاریخی مردم استان به‌عنوان یکی از رویدادهای مهم اجتماعی و تاریخی ثبت شده است.

اما آنچه در حاشیه مراسم آغازین مسابقه فوتسال در این مجموعه اتفاق افتاد، پرسش‌هایی را درباره نحوه برنامه‌ریزی، نظارت و مسئولیت‌پذیری برگزارکنندگان مطرح می‌کند؛ پرسش‌هایی که متولیان ورزش استان باید پاسخ دهند.

حاشیه‌های یک مراسم؛ چه اتفاقی در 22 گولان افتاد؟

هفته پنجم رقابت‌های لیگ دسته اول فوتسال بزرگسالان باشگاه‌های کشور با تساوی دو نماینده کردستان همراه شد؛ وارو انرژی کردستان در خانه برابر پترو اروند آبادان به تساوی بدون گل رسید و پاریزه‌ر کردستان نیز مقابل اتحاد سرخس با نتیجه 2 بر 2 متوقف شد.

با این حال، موضوع قابل تأمل در این میان، نه نتایج مسابقات، بلکه اتفاقات حاشیه‌ای مراسم تیم پاریزه‌ر در ورزشگاه 22 گولان سنندج است.

بر اساس ویدئو و مطالب منتشرشده از این برنامه، اجرای سرود کردی حاشیه‌دار توسط هواداران این تیم در حاشیه مسابقه، بخشی از فضای مراسم بود. همچنین درباره انتخاب و پخش قطعه‌ای منسوب به خواننده‌ای که سال‌هاست در خارج از کشور است و نحوه اجرای برنامه با حضور دختران و پسران، پرچم‌ها و حرکات هماهنگ، ابهاماتی مطرح شده که ضرورت بررسی و توضیح برگزارکنندگان را دوچندان می‌کند.

تأکید بر این نکته ضروری است که موسیقی کردی، هنرمندان کردستان و ظرفیت‌های فرهنگی این دیار، بخشی از سرمایه‌های ارزشمند استان هستند و اصل توجه به فرهنگ بومی و ایجاد شور و نشاط در محیط ورزشی، موضوعی قابل دفاع است.

اما پرسش اصلی تناسب محتوای انتخاب‌شده با چارچوب مراسم رسمی ورزشی، نحوه استفاده از نمادها و مسئولیت افرادی است که برای چنین برنامه‌ای تصمیم‌گیری و آن را اجرا کرده‌اند.

آیا پیش از برگزاری مراسم، محتوای برنامه و قطعات و سرود انتخاب‌شده بررسی شده بود؟! چه کسانی مسئولیت طراحی و تأیید این بخش را برعهده داشتند؟ آیا هیئت فوتبال استان از جزئیات برنامه اطلاع داشت؟

ورزشگاه 22 گولان؛ انتخاب برنامه‌ها باید متناسب با هویت این مجموعه باشد

22 گولان برای مردم کردستان تنها یک نام روی تابلوی ورزشگاه نیست. این نام یادآور رویدادی تاریخی است که در 22 اردیبهشت 1388 با حضور رهبر شهید انقلاب اسلامی در استان رقم خورد و همچنان در حافظه اجتماعی مردم کردستان جایگاه ویژه‌ای دارد. طبیعی است که چنین پیشینه‌ای، مسئولیت بهره‌برداران و برگزارکنندگان برنامه‌های این مجموعه را سنگین‌تر می‌کند.

آیا درست است که در یک مجموعه ورزشی با چنین پیشینه‌ای، بدون حساسیت و برنامه‌ریزی مشخص، هر نوع برنامه جانبی اجرا شود؟ آیا برگزارکنندگان برای انتخاب موسیقی، نحوه اجرای مراسم و استفاده از نمادها، ضوابط مشخصی دارند؟

قرار نیست ورزشگاه به فضایی خشک و بدون نشاط تبدیل شود؛ اتفاقاً ورزش به شور، هیجان، تشویق و مشارکت هواداران نیاز دارد. اما نشاط ورزشی نیز باید با شناخت مخاطب، رعایت چارچوب‌های فرهنگی و مسئولیت‌پذیری برگزارکنندگان همراه باشد.

نمی‌توان از یک سو درباره هویت فرهنگی و تاریخی اماکن ورزشی سخن گفت و از سوی دیگر، در برابر نحوه استفاده از این فضاها هیچ حساسیتی نشان نداد.

هیئت فوتبال کجای ماجراست؟ مسئولیت نظارت با چه کسی است؟

در این میان، نقش هیئت فوتبال استان کردستان به‌عنوان یکی از متولیان اصلی سازماندهی و نظارت بر فعالیت‌های فوتبال و فوتسال استان قابل توجه است.

وقتی یک تیم با نام و عنوان نماینده کردستان در مسابقات لیگ کشوری حضور پیدا می‌کند و مراسمی با این ابعاد برگزار می‌شود، آیا هیئت فوتبال هیچ مسئولیتی در قبال نحوه اجرای برنامه‌های جانبی ندارد؟

آیا مسئولان هیئت از برنامه مراسم اطلاع داشته‌اند؟ آیا دستورالعملی برای برگزاری مراسم پیش از مسابقات و فعالیت هواداران وجود دارد؟ اگر وجود دارد، آیا در این برنامه رعایت شده است؟

اگر مسئولیت برگزاری این بخش برعهده باشگاه بوده، آیا هیئت فوتبال بر اجرای آن نظارت داشته است؟ و اگر نظارتی صورت نگرفته، چه کسی باید پاسخ‌گوی این خلأ باشد؟

نکته مهم آن است که مسئولیت‌پذیری در ورزش نباید فقط به زمان بروز تخلف در زمین مسابقه محدود شود. مدیریت یک رویداد ورزشی، مجموعه‌ای از مسئولیت‌های اجرایی، فرهنگی و نظارتی را در بر می‌گیرد.

اداره‌کل ورزش و جوانان؛ نظارت فقط برای روزهای مسابقه نیست!

از اداره‌کل ورزش و جوانان کردستان نیز انتظار می‌رود درباره نحوه استفاده از اماکن ورزشی تحت مدیریت و نظارت خود، پاسخ روشنی ارائه دهد.

این اداره‌کل چه سازوکاری برای نظارت بر برنامه‌های جانبی تیم‌ها و باشگاه‌هایی دارد که در مجموعه‌های ورزشی استان فعالیت می‌کنند؟ آیا محتوای مراسم و برنامه‌های فرهنگی پیش از اجرا بررسی می‌شود؟ اگر بررسی شده چرا اجازه داده شده چنین حواشی ایجاد شود؟ مسئولیت تأیید و نظارت بر این برنامه‌ها برعهده چه نهادی است؟

اگر ضوابطی وجود دارد، چرا درباره نحوه اجرای آنها اطلاع‌رسانی نمی‌شود؟ و اگر خلأ قانونی یا اجرایی وجود دارد، چه زمانی قرار است برای آن چاره‌اندیشی شود؟

ورزش کردستان برای توسعه و جذب مخاطب به برنامه‌های خلاقانه، حضور هواداران و استفاده از ظرفیت‌های فرهنگی نیاز دارد؛ اما این هدف نباید بهانه‌ای برای کنار گذاشتن مسئولیت نظارتی دستگاه‌های متولی باشد.

جذب هوادار به هر قیمت؟

یکی از توجیهات احتمالی چنین برنامه‌هایی، ایجاد شور و نشاط، جذب تماشاگر و افزایش استقبال از مسابقات است؛ اما آیا برای جذب هوادار، هر شیوه‌ای قابل قبول است؟ آیا نمی‌توان با دعوت از هنرمندان بومی، اجرای سرودهای متناسب با فضای ورزشی، برنامه‌های فرهنگی هدفمند و تشویق سازمان‌یافته، شور و هیجان بیشتری در ورزشگاه ایجاد کرد؟

آیا باشگاه‌ها و هیئت‌های ورزشی برای طراحی چنین برنامه‌هایی از کارشناسان فرهنگی استفاده می‌کنند یا تصمیم‌ها صرفاً براساس سلیقه افراد گرفته می‌شود؟ یک باشگاه حرفه‌ای باید بداند که نحوه معرفی خود به جامعه، فقط به نتایج مسابقات محدود نیست؛ رفتار سازمانی، برنامه‌های فرهنگی و نوع ارتباط با مخاطبان نیز بخشی از اعتبار آن مجموعه را شکل می‌دهد.

بر این اساس؛ اکنون چند پرسش مشخص پیش روی هیئت فوتبال، اداره‌کل ورزش و جوانان و مسئولان تیم کردستان قرار دارد: مسئولیت طراحی و اجرای مراسم حاشیه‌ای در ورزشگاه 22 گولان برعهده چه مجموعه‌ای بوده است؟

قطعه موسیقی مورد اشاره با چه هدف و براساس تصمیم چه افرادی انتخاب و پخش شده است؟ آیا محتوای برنامه و نحوه اجرای آن پیش از برگزاری، به تأیید مسئولان مربوط رسیده بود؟ آیا هیئت فوتبال استان و مدیریت مجموعه ورزشی از جزئیات این مراسم اطلاع داشتند؟

ورزش کردستان به مدیریت حرفه‌ای نیاز دارد

واقعیت آن است که توسعه ورزش فقط با ساخت سالن، برگزاری مسابقه و اعزام تیم به رقابت‌های کشوری محقق نمی‌شود. ورزش به مدیریت حرفه‌ای، برنامه‌ریزی فرهنگی، شناخت مخاطب و نظارت مستمر نیاز دارد.

هیئت‌های ورزشی و باشگاه‌ها باید بدانند که در کنار مسئولیت فنی و مسابقاتی، در قبال فضای فرهنگی و اجتماعی ورزش نیز مسئول هستند. اداره‌کل ورزش و جوانان هم نمی‌تواند نظارت را صرفاً به امور اداری و برگزاری مسابقات محدود کند.

در عین حال، نباید با یک اتفاق، تمام فعالیت‌های یک باشگاه یا زحمات ورزشکاران و هواداران آن را زیر سؤال برد. هدف، ایجاد محدودیت برای نشاط ورزشی یا نادیده‌گرفتن فرهنگ بومی نیست؛ بلکه مطالبه رعایت ضوابط، شفافیت در تصمیم‌گیری و پاسخ‌گویی کسانی است که مسئولیت برگزاری چنین برنامه‌هایی را پذیرفته‌اند.

ورزشگاه 22 گولان می‌تواند محل شور، نشاط، همدلی و افتخارآفرینی جوانان کردستان باشد؛ اما این ظرفیت زمانی به‌درستی محقق می‌شود که برنامه‌های آن با شناخت جایگاه این مجموعه و مسئولیت متولیان همراه باشد.

قرار نیست ورزش از نشاط و موسیقی و فرهنگ بومی خالی شود؛ اما آیا برای هر برنامه‌ای در یک ورزشگاه رسمی، نباید مسئول مشخص، چارچوب روشن و نظارت پاسخ‌گو وجود داشته باشد؟ این همان مطالبه‌ای است که پاسخ آن را نمی‌توان با سکوت یا کلی‌گویی کنار گذاشت. انتظار می‌رود دستگاه‌های نظارتی به این موضوع ورود کنند و با عاملان آن برخورد قانونی داشته باشند.

/

©‌ وبانگاه، خبرگزاری تسنیم