در حالی که مربی ملوان با بطری آب به داور حمله کرد و مصاحبه‌ای دفاعی داشت، کریم باقری با متانت به انتقادات پاسخ داد. فدراسیون فوتبال در قبال هر دو رفتار متفاوت، سکوت پیشه کرده است.

لیگ برتر در هفته‌ای که گذشت شاهد دو رویارویی متفاوت بود؛ نخست حمله مازیار زارع، سرمربی ملوان، با بطری آب به داور مسابقه و سپس واکنش کریم باقری، مربی پرسپولیس، به انتقادات حامد کاویانپور. این دو اتفاق، با پیامدهای متضاد، فدراسیون فوتبال را در موقعیتی قرار داد که به نظر می‌رسد واکنشی نشان نداده است.

این سکوت پرسش‌برانگیز است: آیا فدراسیون این اتفاقات را ندیده یا ترجیح داده چشم‌پوشی کند؟

رفتار غیر ورزشی مازیار زارع، که با پرتاب بطری آب به سمت داور همراه بود، به خودی خود تأسف‌بار است. تلخی ماجرا زمانی بیشتر شد که زارع در مصاحبه پس از بازی نه تنها از عمل خود ابراز پشیمانی نکرد، بلکه به شکلی نامناسب از آن دفاع کرد. این پرسش مطرح می‌شود که فدراسیون در آن لحظه کجا بود و چرا با چنین رفتارهایی برخورد نمی‌کند؟ در بسیاری از لیگ‌های حرفه‌ای، پرتاب بطری به سمت داور می‌تواند با محرومیت‌های سنگینی همراه باشد، اما در فوتبال ایران گویا این اقدام بدون تبعات جدی قابل انجام است.

سلام بر کریم باقری، درود بر سیروس قایقران...

در مقابل این رفتار، کریم باقری، مربی پرسپولیس، نشان داد که می‌توان با متانت به انتقادات پاسخ داد. او در برابر هجمه‌های حامد کاویانپور می‌توانست وارد جدالی شخصی شود، اما رویکردی متفاوت در پیش گرفت: «همیشه همه می‌توانند نظر بدهند و من انتقادات را می‌پذیرم. پیشکسوتان هم می‌توانند درباره من نظر بدهند. از حرف آقای کاویانپور هم ناراحت نشدم و او می‌تواند نظرش را بگوید.»

این موقعیت فرصتی بود تا فدراسیون فوتبال با برجسته کردن رفتار قابل تقدیر کریم باقری، از او به خاطر احترام به منتقد و پذیرش حق اظهارنظر پیشکسوتان تقدیر کند و همزمان با تقبیح رفتار زارع، خط قرمزی برای نسل جدید فوتبال ترسیم نماید. زمین فوتبال نباید عرصه‌ای برای قلدرمآبی باشد؛ داور، حریف شخصی مربی نیست و بطری آب نیز ابزار تسویه‌حساب تلقی نمی‌شود.

یاد و خاطره سیروس قایقران، اسطوره‌ای که نامش در بندرانزلی با بزرگی گره خورده، همواره زنده است و او را با مازیار زارع مقایسه می‌کنند. اما ای کاش برخی پیش از آنکه خود را در تراز قایقران بدانند، از منش و شخصیت او نیز درس می‌گرفتند.

و این چه تصویر زیبایی است از تیم کشاور تهران در دهه 70؛ دست سیروس قایقران کاپیتان و بزرگ آن تیم بر شانه های کریم باقری جوان...

اگر فدراسیون فوتبال نقشی در فرهنگ‌سازی ایفا می‌کند، باید در چنین لحظات حساسی خود را نشان دهد، نه اینکه در برابر رفتارهای ناشایست سکوت کند و از کنار اعمال قابل تحسین نیز بی‌تفاوت بگذرد.

تصویری زیبا از تیم کشاورز تهران در دهه ۷۰، که در آن دست سیروس قایقران، کاپیتان و اسطوره آن تیم، بر شانه کریم باقری جوان قرار دارد، گویای پیوند نسل‌ها و ارزش‌های ماندگار در فوتبال است.

©‌ خبر ورزشی