به گزارش بخش سیاسی وبانگاه به نقل از گروه دانشگاه خبرگزاری تسنیم، عباس سروش رئیس دانشگاه صنعتی امیرکبیر، در مراسم تکریم و معارفه رئیس دانشکده مهندسی مواد و متالورژی این دانشگاه با اشاره به تجربه چند دهه فعالیت دانشگاهی خود اظهار کرد: وقتی فردی مسئولیت میپذیرد، واقعبینتر میشود. ثبات مدیریت مهم است اما از آن مهمتر، ثبات سیستم و سازوکارهای دانشگاهی است.
وی با اشاره به روند جدایی و شکلگیری مستقل دانشکده مهندسی مواد و متالورژی گفت: در زمان تصمیمگیری اگرچه نگرانیهایی وجود داشت، اما امروز نتایج آن تصمیم روشن است و آمارها نشان میدهد این دانشکده مسیر درستی را طی کرده و با شتاب خوبی در حال رشد و درخشش است.
سروش با اشاره به انسجام و رضایت درونی اعضای دانشکده مهندسی مواد و متالورژی تصریح کرد: در این مدت نشانهای از گسست یا نارضایتی در این دانشکده ندیدهام و این رضایت جمعی، بهنظر من نعمت بزرگی است.
وی با تأکید بر رعایت عدالت در تصمیمگیریها خاطرنشان کرد: اعتقادی ندارم که چون فردی در مجموعه مدیریتی حضور دارد، الزاماً باید به یک جریان خاص متمایل باشد؛ عدالت و انصاف باید معیار اصلی تصمیمگیریها باشد.
رئیس دانشگاه صنعتی امیرکبیر با اشاره به تغییر اولویتهای دانشگاه در سالهای اخیر، گفت: اگرچه کیفیت آموزش و پژوهش همچنان اهمیت دارد، اما امروز اولویت اول حفظ نیروی انسانی است؛ اعم از دانشجو، استاد و کارمند. در این میان، دانشجو مهمترین عنصر دانشگاه است، چراکه هم ابزار اصلی تولید علم و هم خروجی نهایی دانشگاه محسوب میشود.
وی گفت اگر استاد و مدیر دانشگاه نتواند بهعنوان مرجع فکری پذیرفته شود، حتی اگر نیتها خیر باشد، اثرگذاری لازم حاصل نخواهد شد.
سروش با اشاره به ساختار گسترده دانشگاه صنعتی امیرکبیر، شامل دانشکدهها، پژوهشکدهها و پردیسهای مختلف، تصریح کرد: این گستردگی نیازمند بازنگری جدی در نظام مدیریت فضا، امکانات و تمرکززدایی منطقی است؛ استفاده از آزمایشگاههای مشترک و پرهیز از موازیکاری باید در دستورکار قرار گیرد.
وی با اشاره به محدودیتهای بودجهای آموزش عالی گفت: بودجه کل وزارت علوم ایران در مقایسه هر یک از با دانشگاههای برتر دنیا کمتر است و آنچه امروز در آموزش عالی کشور جریان دارد، نوعی «معجزه آموزش عالی» است که با تلاش استادان و دانشگاهیان رقم میخورد.
رئیس دانشگاه امیرکبیر با قدردانی از اعضای هیئت علمی، مدیران و حامیان دانشگاه اظهار کرد: آنچه من را امیدوار میکند، انگیزه، همدلی و همراهی اساتید و حامیان دانشگاه است و امیدوارم با گفتوگو، انصاف و توجه به دانشجو، بتوانیم مسیر رو به جلوی دانشگاه را تقویت کنیم.





نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده میشود.
هنوز نظری منتشر نشده است.