لامین یامال: زندگی یک ستاره ۱۸ ساله بارسلونا فراتر از فوتبال
یامال در مصاحبهای اختصاصی با ESPN، به تشریح جنبههای مختلف زندگی روزمرهاش پرداخت و نحوه مدیریت فشار شهرت در سنین پایین را توضیح داد. او عنوان کرد که فعالیتهایش پس از تمرینات، شباهت زیادی به سایر همسن و سالان خود دارد: «من همان کارهایی را انجام میدهم که هر پسر ۱۸ ساله دیگری انجام میدهد: وقت گذراندن با دوستان، مراقبت از برادم، بازی کردن و پیادهروی. اینها بخشی از زندگی روزمره من است.»
ستاره جوان بارسایی بیان کرد که تعادل میان حرفه و زندگی شخصی برای او اهمیت بالایی دارد. او اظهار داشت: «سعی میکنم با دوستانم باشم و زندگی خودم را تجربه کنم. نمیخواهم همه تمرکزم روی فوتبال باشد، ویدیوهای حریفان را نمیبینم و فکر کردن به بازی همیشه جزو برنامهام نیست. وقتی در زمین هستم بهترین خودم را ارائه میدهم، اما پس از ترک زمین، تا حد امکان از فوتبال فاصله میگیرم.»
یامال همچنین تصویری از زندگی عادی خود در صورتی که شهرت وجود نداشت، ارائه داد. او گفت که روزهای بدون دغدغههای حرفهای شامل صبحانه خوردن روی تراس، بازی فوتبال در پارکهایی مانند ایستگاه پلیس روکافوندا در بعدازظهر، و گشتوگذار با دوستان با دوچرخه یا اسکوتر بود؛ تجربههایی ساده و روزمره.
علاوه بر این، یامال به خاطرات شیرین کودکی خود اشاره کرد که بازی با کارتهای پوکمون بخش مهمی از آن بود. او توضیح داد که در زمان کودکی به دلیل عدم دسترسی به کنسولهای بازی، با کارتهای پوکمون که هر کدام ارزش یک یورویی داشتند، در حیاط مدرسه بازی میکردند.
در یک بخش جذاب، یامال به مقایسه بازیکنان بارسلونا با شخصیتهای پوکمون پرداخت. او دنی اولمو را به دلیل داشتن موهای بلوند، پیکاچو نامید و مارک-آندره تراشتگن را با شزنی مقایسه کرد و دلیل این تشبیه را «هاله خاص» دروازهبان آلمانی دانست که یادآور شخصیت چاریزارد است.