یادداشت حامد کاشانی: ما در شرایط فتح مکه هستیم

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری تسنیم، حجت‌الاسلام حامد کاشانی کارشناس مذهبی در یادداشتی به شرح زیر به بررسی شرایط فعلی کشور پرداخته است:

بسم الله قاصم الجبّارین

این روزها که خداوند متعال لطف کرده و توفیق حضور مداوم در جمع پرشور مردم مؤمن و انقلابی در تجمعات پایتخت کشور اسلامی‌مان را دارم، مدام از طرف اقشار مختلف جامعه با این پرسش مواجه می‌شوم که به عنوان کسی که عمر ناقابل خود را در مسیر شناخت و تحلیل تاریخ اهل‌بیت علیهم‌السلام صرف کرده، شرایط امروز جامعه‌ی ما مشابه کدام دوره از تاریخ اسلام است؟

به نظرم رسید که قدری دیدگاه خودم را نسبت به این مسأله‌ی پر تکرار بیان کنم:

در ابتدا عرض می‌کنم که هیچ زمانی، دقیقاً عینِ هیچ زمان دیگری در تاریخ نیست و حداکثر از جهاتی مشابهت برای عبرت گرفتن یا تجربه‌یافتن در دو برهه تاریخی وجود دارد.

و اگر با این قیود قرار باشد زمانه‌ی خود را با زمانی در صدر اسلام (به صورت مقیّد) بسنجیم، باید بگویم از نگاه حقیر دوره‌ی ما تا حدودی مشابه دوره فتح مکّه(و نزول سوره مبارکه نصر) یا صلح حدیبیه (و نزول سوره مبارکه فتح) می‌باشد.

(روشن است که در فتح مکه و صلح حدیبیه _جز برخی منافقان_ احدی از مردم عادی و فرماندهان نظامی از حمایت رسول اکرم صلی‌الله علیه‌وآله دست نکشیدند و یا کوتاهی و خیانت نکردند و پیامبر اکرم با اقتدار کامل و همراهی مؤمنان در این دو مقطع مهمّ تاریخی تصمیم شایسته‌ای را که مجد و عظمت اسلام و مسلمین را به دنبال داشت اتخاد کردند)

این روزها از گوشه و کنار در فضای مجازی و حقیقی زمزمه‌هایی شنیده می‌شود که به دنبال ایجاد مشابهت فضای امروز جامعه ولایی و انقلابی ما با دوران امام حسن مجتبی علیه‌السلام هستند، بدون توجه و شناخت حدّاقلی از دوران آن حضرت!

لازم می‌دانم به عنوان یک پژوهشگر ناقابل تاریخ اسلام برای مخاطبان و پرسشگران علاقمند، برخی تفاوتهای دوران امام حسن مجتبی علیه‌السلام را با فضای جامعه ولایی امروز ایران اسلامی به اختصار تبیین کنم:

اوّلا: در دوره امام حسن علیه‌السلام نه عموم مردم همراه امام بودند(بلکه به حضرت ایمان نداشتند و دنبال دنیا بودند)، نه اکثر فرماندهان و نظامیان (که خود را به معاویه فروختند و فرار کردند)و نه سیاست‌پیشگان، درحالی که امروز مردمِ مبعوث شده‌ی ما، سنگر خیابان را محکم نگه‌ داشته‌اند و ذرّه‌ای تزلزل ندارند.

ثانیا: فرماندهان و نظامیانِ جان بر کف ما در اوج اقتدار و فراتر از انتظار و تصوّرات ذهنی ما در میدانِ مبارزه‌اند و جان خود را برای پیشبرد منویات فرمانده‌ی کلّ قوا در طَبق اخلاص گذاشته‌اند.

ثالثا: سیاسیون ما نیز علی رغم خطر ترور و … محکم ایستاده‌اند و هَمنوا با مردم انقلابی و نظامیان سلحشور هستند.

از دیگر سو، از جانب فرماندهی کلّ قوا از این سه گروه، هیچ گله‌ای ابراز نشده است، به عکس مردم آیتی قلمداد شدند که جای رهبر مظلوم شهید را پُر کنند و از ایشان در اولین پیامشان به جِدّ تقدیر شده است.

از دو گروه نظامیان و سیاسیون بویژه رئیس دولت نیز با عنوان صادق و شجاع و… ستایش صورت گرفته و هیچ علامت و هشداری مبنی بر خیانت و سُستی به ما منتقل نشده است.

این موارد برخی تفاوتهای اساسی جامعه امروز ما با دوران و جامعه امام حسن مجتبی علیه‌السلام است که در این جا فضای بیان آنها وجود داشت و گرنه موارد دیگری هم هست که در این مقال نمی‌گنجد!

حال اگر کسی مردم را از این ارکان چهارگانه (رهبری مقتدر آگاه، نظامیان سلحشور، سیاسیون پای‌کار و مردمِ در صحنه) ناامید یا بدگمان سازد، یا خائن است یا به شدت ناآگاه.

مسأله‌ی جنگ و توابع آن از وظایف خاصّ رهبری است و تا زمانی که هشدار یا فرمانی جدید نداده‌اند، ناگزیر به علم پیشین خود عمل می‌کنیم و بی‌جهت به نیروهای خودی بهتان نمی‌زنیم.

اگر دستور، جنگ تا رفع فتنه و فتح نهایی باشد، علی‌الرأس والعین و اگر به مصالحی، هر راهبرد دیگری در ادامه جنگ مورد نظر ولیّ فقیه باشد، باز هم وظیفه‌ی ما تبعیّت هست و نه ارائه‌ی راهبرد!

از برخی دوستان می‌خواهم، با جوّزدگی و نگاه حداقلی و غیر دقیق، به این نبرد باشکوه و مقاومت با عظمت و ارکان‌چهارگانه مقتدرش آسیب نزنند.

گاهی ایجاد دلسردی و سوء ظنّ بی‌دلیل(بلکه خلاف قرائن و ادلّه) قطعاً خدمت به دشمن قسم‌خورده است.

شایسته است اتحاد و همبستگی و همدلی و انسجام خود را در این نبرد عظیم حفظ کنیم و اجازه ایجاد تشتّت که خواست دشمن است را ندهیم.

سلام خدا بر مجاهدان راه خدا

سلام خدا بر مردم غیور و انقلابی

و به امید فتح و ظفر رزمندگان اسلام

اللّهُمَّ اجْعَلْ جمیعَ المؤمنین والمؤمنات ولاسیَّما زعیمَنا فی دِرعِکَ الْحَصینَةِ الَّتی تَجعَلُ فیها مَن تُریدُ

پ.ن: دوران ما از جهتی هم به جنگ احزاب شباهت دارد که در برخی سخنرانی‌ها اشاره کرده‌ام و شاید تفصیلی‌تر بگویم یا بنویسم.