همرزم حسین(ع) در حرم حسین(ع)

به گزارش خبرنگار خبرگزاری تسنیم، احسان صالحی، دبیر شورای اطلاع‌رسانی دولت شهید رئیسی در مطلبی اختصاصی برای تسنیم نوشت:

سال 1351 شمسی و دهه اول ماه محرم است؛ روحانی جوان و دانشمند مشهدی بنا دارد 10 روز درباره امامت صحبت کند. منبر و گفتارش با سیاق منبرهای معمول متفاوت است. تازیانه کلام را ‌بی‌ملاحظه بر روی رسوبات ذهنی آشفته و غلط می‌گیرد ولو آنکه جزو مشهورات باشند و پله پله بنایی جدید از معارف در ذهن مخاطب خود می‌سازد.

استاد سید علی خامنه‌ای در این 10 روز ابعاد نظریه خود را درباره امامت آنچنان شیوا و منسجم بیان کرده است که امروز با وجود گذشت 54 سال، کلام او به قدری زنده است که گویا برای امروز سخن گفته است.

استاد سید علی خامنه‌ای در این سلسله گفتار به جان مشهورات غلط از آنچه به عنوان سیره ائمه طاهرین در افواه و حتی منابر و مکتوبات رواج دارد می‌افتد. مشهوراتی از این قبیل که آنچه امام حسن علیه السلام انجام داد با آنچه امام حسین علیه السلام انجام داد متفاوت و حتی متناقض است و سیره معصومین بعد از واقعه کربلا نیز متفاوت با هر دو.

اما نظریه متعالی استاد سید علی خامنه‌ای درباره امامت، چکیده جهان بینی او درباره اسلام است. او زندگی را بر دو رکن فکر (عقیده) و عمل (جهاد) می‌بیند و معتقد است ائمه به مثابه «انسان 250 ساله» هدفی واحد را به مقتضای شرایط دنبال کرده و هر امامی در عصر خود دو وظیفه و نقش اساسی ایفا کرده است. اول جلوگیری از تحریف دین و مبارزه با ارتجاع در زمینه فکر و عقیده و دوم ساخت و توسعه تشکیلات سیاسی تبلیغاتی و در مواردی حتی نظامی برای محقق کردن حکومت و سازمان اداره جامعه بر مبنای الگوی اسلام.

او در جریان یک بحث تتبعی و تحقیقی نشان می‌دهد که برخی روایاتی که در پی تصویرسازی از امامان شیعه به عنوان افرادی منزوی، منفعل، گوشه‌گیر و حتی تأییدکننده حکام جور، خلاف و جزو مجعولات هستند و در مقابل با ارجاع و استناد به سیره و روایات و همچنین حقایقی غیر قابل انکار از جمله دربند کردن، تبعید و قتل امامان، فرضیه خود را به نظریه تبدیل می‌کند.

تعبیر استاد در این سلسله بحث از ائمه معصومین پس از امام حسین علیه السلام، «هم‌رزمان حسین» است و مبارزه و جهاد ائمه را در ادامه جهاد حسینی می‌داند.نکته قابل توجه در این سلسله گفتار، تعریف استاد خامنه‌ای از جهاد است. او این تلقی را که هر تلاش و کوششی در راه خدا جهاد است، رد می‌کند و نشان می‌دهد این‌گونه معنا کردن، در واقع خارج کردن جهاد از معنای حقیقی خود است. در مقابل تعریف او از جهاد، مقابله با نقطه تمرکز دشمن است؛ همچنان که در سال‌های اخیر نیز هنگامی که بحث جهاد تبیین را مطرح کرد، این تلقی را که بیان و نشر هر حرف خوبی جهاد تبیین است، رد کرد و توضیح داد که جهاد یعنی شناخت نقطه آماج دشمن و مقابله با آن.

سلسله گفتار همرزمان حسین که اکنون به صورت مجلّد درآمده است و خواندن چند باره آن برای هر جوینده حقیقت ضروری است، در واقع جهان بینی امام خامنه‌ای و خلاصه مکتب فکری و عملی او و چهارچوب نظری او درباره امامت و اسلام اجتماعی به مثابه اسلام مبارزه و جهاد است.

امشب که پیکر مطهر او در حرم حضرت سیدالشهدا علیه السلام وارد شد و پس از یک فراق نزدیک 70 ساله در آغوش آن امام قرار گرفت، به تحقیق درباره او میتوان اینگونه شهادت داد که اشهد ان جاهدت فی الله حق جهاده.

شهید سید علی خامنه‌ای، بر روی باور خود به این شعار که «ان الحیاه عقیده و جهاد» عمر و جان خود را گذاشت. تاریخ گواه خواهد بود که زندگی او سراسر مبارزه بود. روح بی‌قرار و عاشق جهاد او یکسره در جهاد گذشت. همرزم حسین آنچنان غرق در جهاد در راه خدا شد که مرگ و پایان اسطوره‌ای او نیز تبدیل به تابلویی ماندگار از جهاد و مبارزه شد. وداع و تشییع او نیز جهاد و مبارزه شد.

آنچه در تشییع‌های ایران اتفاق افتاد، یک جهاد تمام عیار مردمی بود. شگفت انگیزتر از مراسم‌های ایران، تشییع نجف و کربلا شد. مشایعت میلیونی و چندین ساعته مردم در گرمای حدود 50 درجه همراه با صحنه‌های عجیب از عزا و حماسه و شعارهای مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل، دقیقاً همان چیزی است که آقای شهید برای پایان خود آرزو می‌کرد. آنقدر دقیق است که گویا دست باز او دارد این صحنه‌ها را مدیریت و کارگردانی می‌کند.

همرزم حسین در آغوش ارباب خود رفت و البته همرزمی دیگر از این قبیله نورانی پرچم را به دوش دارد؛ مستظهر به ملتی که امروز جهادی‌تر از قبل 9 اسفند، و صف هم‌رزمان حسین علیه‌السلام مراتب طولانی‌تر و مستحکم‌تر شده است.