افول فوتبال ایران در آسیا؛ از آرزوی صعود تا خواب قهرمانی

به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، سال‌هاست که خاطره آخرین صعود تیم‌های ملی فوتبال کشورمان به جمع چهار تیم برتر در رقابت‌های رسمی جهانی یا حتی آسیایی، از یادها رفته است. دلخوشی‌ها به نتایج تیم امید و البته آینده‌ای مبهم برای تیم ملی بزرگسالان در جام جهانی ۲۰۲۶، در حالی است که پس از هر ناکامی، امید به موفقیت در جام ملت‌های آسیا زنده نگاه داشته می‌شود.

فوتبال ایران به نظر می‌رسد که به مرگ تدریجی در قاره آسیا خو گرفته است. شکست‌های پیاپی دیگر تعجب‌آور نیستند، چرا که هیچ مقام یا مسئولی پاسخگوی عدم نتیجه‌گیری نیست و در صورت عذرخواهی، توپ را به زمین دیگران می‌اندازد. تا زمانی که فوتبال ایران به جای بازخواست، توبیخ، اخراج و جریمه مدیران ناکارآمد و یافتن راهی برای پیشرفت واقعی، به تکرار اتفاقات تلخ عادت کند، وضعیت همین خواهد بود.

عدم صعود از مرحله گروهی در جام جهانی و جام ملت‌های آسیا، امری محتمل به نظر می‌رسد و بعید نیست که مدیران و سرمربی تیم ملی پس از آن نیز بر کرسی خود باقی بمانند. فوتبال ایران باید خواب حضور در جمع چهار تیم برتر آسیا را ببیند، حتی با بهترین ترکیب خود در سطح دوم قاره. در حالی که سایر کشورها به دنبال پیشرفت و رقابت با قدرت‌هایی چون ژاپن، کره جنوبی، استرالیا، عربستان، قطر و امارات هستند، دل خوش کردن به رده‌بندی فیفا که واقعیت تلخ را پنهان می‌کند، یا آرزوی تکرار دوران آقایی در آسیا، صرفاً خیال‌پردازی است.

با توجه به اینکه صعود از مرحله گروهی در هر تورنمنتی به آرزوی دست‌نیافتنی تبدیل شده است، انتظار کسب جام و قهرمانی دوباره در آسیا، امری غیرمنطقی به نظر می‌رسد. هواداران و نگارنده این مطلب هیچ‌گاه به دنبال چنین خیال واهی نبوده‌اند و نیستند.

تنها احساسی که باقی می‌ماند، تاسف است، تاسفی که دیگر دردی دوا نمی‌کند. زمانی که فوتبال ایران برای بسیاری در اولویت پایین قرار دارد، حتی آه و حسرت هواداران نیز راه به جایی نمی‌برد. سرنوشت این فوتبال، چه در رده باشگاهی و چه در رده‌های مختلف ملی، مشخص است و دنبال کردن آن جز اعصاب‌خردی و از دست دادن روحیه در میان انبوه مشکلات، ثمری ندارد.