بخشی از بحران ناترازی برق ریشه در مدیریت داخلی دارد

غلامحسین مظفری در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم از مشهد در تشریح آخرین وضعیت تأمین انرژی صنایع و چالش‌های ناشی از قطعی مکرر برق برای فعالان اقتصادی استان اظهارکرد: واقعیت امر این است که مسئله ناترازی انرژی در کشور وجود دارد و ما منکر این بحران نیستیم؛ معضلی که متأسفانه طی دوره‌های مختلف، همواره موانع، گرفتاری‌ها و فشارهای متعددی را برای فعالان حوزه تولید و صاحبان صنایع رقم زده است.

وی با اشاره به همراهی ارکان تولید در کنترل نسبی بحران، افزود: اگرچه با هماهنگی و مشارکت خود فعالان بخش خصوصی توانسته‌ایم این چالش را تا حدودی مدیریت و از پیامدهای بحرانی‌تر آن جلوگیری کنیم، اما این اقدامات مقطعی به‌معنای حل ریشه‌ای مسئله یا رضایت‌بخش بودن شرایط جاری نیست.

مظفری با اذعان به وجود ناترازی گسترده در شبکه توزیع و تولید برق کشور، از بروز محدودیت‌ها و خاموشی‌های تحمیلی بر پیکره بخش تولیددر تابستان ابراز تاسف کرد و اعمال محدودیت برای واحدهایی که متحمل سرمایه‌گذاری سنگین ثابت شده‌اند را غیرقابل‌توجیه و مایه شرمندگی دانست.

استاندار خراسان رضوی، بازنگری در شیوه اعمال محدودیت‌ها را ضرورتی اجتناب‌ناپذیر خواند و تصریح کرد: اولویت اساسی در شرایط کنونی این است که برنامه خاموشی‌ها به‌گونه‌ای نظام‌مند، قاعده‌مند و سازماندهی‌شده تدوین شود که بار خسارات وارده به حداقل برسد. اعمال قطعی‌های نامنظم و فاقد برنامه‌ریزی به هیچ وجه توجیه منطقی و اقتصادی ندارد، هرچند که اساساً اصل وقوع قطعی برق برای واحدهای صنعتی امری دشوار، آسیب‌زا و نامطلوب است و اصالتاً نباید رخ دهد.

مظفری با یادآوری سوابق اجرایی خود در تعامل نزدیک با فعالان بخش خصوصی خاطرنشان کرد: برای بنده که سالیان متمادی در بدنه و حوزه‌های مختلف اقتصادی در کنار تولیدکنندگان حضور داشته‌ام، دیدن شرایطی که ناچار شویم خطوط تولید یک واحد صنعتی را با محدودیت مواجه کنیم، بسیار ناراحت‌کننده و مایه شرمندگی است.

وی افزود: بخش خصوصی با سرمایه‌گذاری سنگین و تخصیص منابع عظیم، زیرساخت‌های ثابت را ایجاد کرده و نیروی انسانی را پای کار آورده است؛ بنابراین ناتوانی ما در تأمین بدیهی‌ترین زیرساخت مورد نیاز یعنی برق پایدار، آسیبی عمیق به روند اشتغال و انگیزه سرمایه‌گذاری وارد می‌کند.

استاندار خراسان رضوی در پایان با اشاره به ریشه‌یابی این ابرچالش تاکیدکرد: هرچند بخشی از این ناترازی ناشی از شرایط، محدودیت‌ها و فشارهای تحمیل‌شده بر کشور است، اما نباید از این واقعیت غافل شد که بخش قابل‌توجهی از این معضلات نیز ناشی از ضعف‌ها و اشکالات مدیریتی خود ما در حوزه راهبری، پیش‌بینی و توزیع بهینه منابع است که باید برای رفع آن اقدامات عاجل صورت پذیرد.