رویکرد یکپارچه برای مقابله با تخریب سرزمین؛ تاکید نماینده سازمان ملل بر همکاریهای بینالمللی

به گزارش بخش اقتصاد وبانگاه بر اساس دادههای خبری منتشر شده در باشگاه خبرنگاران جوان، لوآن بوآدزه، نماینده مقیم برنامه توسعه سازمان ملل متحد در ایران، در هشتمین کنفرانس ملی حفاظت خاک و آبخیزداری، چالشهای زیستمحیطی مانند فرسایش خاک و تخریب سرزمین را دارای ابعاد گستردهای فراتر از مسائل طبیعی خواند و تأکید کرد که این مسائل پیامدهای اقتصادی، اجتماعی و معیشتی جوامع انسانی را نیز تحت تأثیر قرار میدهند.
وی با اشاره به ارتباط مستقیم میان سلامت خاک و امنیت غذایی، کاهش ظرفیت تولید محصولات کشاورزی را از تبعات تخریب منابع خاک برشمرد که میتواند امنیت غذایی و معیشت جوامع وابسته به منابع طبیعی را به مخاطره اندازد.
بوآدزه برای مقابله موثر با فرسایش خاک و تخریب سرزمین، شناسایی عوامل اصلی بروز این پدیدهها و سپس تدوین و اجرای راهکارهای مدیریتی متناسب با شرایط هر منطقه را ضروری دانست. وی همچنین با بیان اینکه فرسایش خاک، مدیریت منابع آب، جنگلزدایی و بیابانزایی موضوعاتی مرتبط هستند، اظهار داشت که مدیریت هر یک از این بخشها بر سایرین تأثیرگذار است.
نماینده برنامه توسعه سازمان ملل متحد در ایران، با تأکید بر لزوم توجه همزمان به عوامل طبیعی و انسانی در مقابله با تخریب سرزمین، همکاری میان دستگاههای اجرایی، پژوهشگران و متخصصان رشتههای مختلف را برای ارائه راهکارهای هماهنگ و مبتنی بر شواهد علمی حیاتی عنوان کرد.
وی بیابانزایی، جنگلزدایی و فرسایش خاک را جلوههای مختلف تخریب سرزمین نامید و خاطرنشان ساخت که برای دستیابی به نتایج پایدار، باید ارتباط میان این پدیدهها در سیاستگذاریها و برنامههای اجرایی مد نظر قرار گیرد. بوآدزه همچنین بر اهمیت حفاظت از جنگلها و تقویت برنامههای حفاظتی و پیشگیرانه در برابر مخاطرات طبیعی و آتشسوزیها تأکید کرد.
بوآدزه با تأیید مباحث مطرحشده از سوی رئیس سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور، سرمایهگذاری در آمادگی و پیشگیری را کمهزینهتر از مدیریت بحران و جبران خسارات پس از وقوع حوادث دانست و بر ضرورت تقویت ظرفیتهای مدیریتی و استفاده از دانش علمی در شناسایی مخاطرات طبیعی و کاهش آسیبپذیری زیستبومها تأکید ورزید.
وی در پایان، با اشاره به تجربههای موفق همکاری برنامه توسعه سازمان ملل متحد با نهادهای ایرانی در حوزه حفاظت منابع طبیعی و مقابله با تخریب سرزمین، این پروژههای مشترک را بستر مناسبی برای تبادل دانش، انتقال تجربه و توسعه راهکارهای کاربردی عنوان کرد و بر شکلگیری همکاریهای مشترک بر اساس نیازها و اولویتهای کشور میزبان برای بهبود مدیریت منابع طبیعی تأکید کرد.