رقابت‌های مربیان در دنیای فوتبال تنها به روی نیمکت محدود نمی‌شود و گاهی اوقات با درگیری‌های لفظی و حتی رفتارهای غیرمنتظره همراه است. از جدال ونگر و مورینیو گرفته تا مواجهات هیجان‌انگیز در فوتبال ایران، این حواشی همواره بخشی از جذابیت‌های این رشته بوده است. نگاهی به برخی از این خاطرات جنجالی در فوتبال داخلی.

به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، رقابت‌های مربیان در مستطیل سبز همواره با حواشی و جذابیت‌های خاص خود همراه بوده است. این تقابل‌ها گاهی از مرزهای فنی فراتر رفته و به درگیری‌های لفظی و حتی برخورد فیزیکی می‌انجامد. در فوتبال جهان، نمونه‌های بارزی چون جدال لفظی آرسن ونگر و ژوزه مورینیو یا درگیری آنتونیو کونته و توماس توخل در لیگ برتر انگلیس، نشان از اوج هیجان در این عرصه دارد.

در فوتبال ایران نیز، از استقلال گرفته تا پرسپولیس، مربیان بارها شاهد درگیری‌های کنار زمین یا در کنفرانس‌های خبری بوده‌اند. یکی از مشهورترین این موارد، بحث و جدل شدید میان محمد مایلی‌کهن و علی دایی در سال ۱۳۹۲ بود که صحنه‌هایی به یادماندنی خلق کرد. این اتفاقات، به بهانه تقابل‌های اخیر، فرصتی برای مرور این خاطرات تلخ و شیرین است.

یکی از نخستین نمونه‌های جنجالی در فوتبال ایران به سال ۱۳۸۱ بازمی‌گردد. اصغر شرفی، سرمربی وقت تیم استقلال شهرداری رشت (که بعداً به پگاه تغییر نام داد)، در انتقاد از عملکرد ناصر حجازی، اسطوره فقید باشگاه استقلال، در اولین دوره لیگ برتر، صحبت‌هایی را مطرح کرد. حجازی نیز به این انتقادات پاسخ داد و این موضوع باعث دلخوری شدید شرفی شد. او در مصاحبه‌ای جنجالی با خبرورزشی، با لحنی تند اظهار داشت: «اگر حجازی را ببینم، با او برخورد فیزیکی می‌کنم!» این اختلاف تا پایان عمر حجازی ادامه داشت، هرچند شرفی پس از فوت او به منزل خانواده حجازی رفت و با احترام مورد پذیرایی قرار گرفت.

امیر قلعه‌نویی نیز در مقاطعی، به خصوص در دوران حضورش در استقلال، با مربیان این تیم تقابل‌های ویژه‌ای داشت. رابطه او با ناصر حجازی هیچ‌گاه دوستانه نبود و هر دو سعی می‌کردند تا حد امکان از مواجهه با یکدیگر در انظار عمومی خودداری کنند. همچنین، در دور برگشت لیگ نهم، پس از جدایی قلعه‌نویی از استقلال و پیوستن او به سپاهان، اختلافاتی میان او و پرویز مظلومی، سرمربی وقت استقلال، شکل گرفت. مظلومی در آن مقطع از نام بردن مستقیم از قلعه‌نویی خودداری می‌کرد و صرفاً از عبارت «اون تیمه» استفاده می‌نمود. در زمستان سال ۱۳۸۶ نیز، هواداران استقلال، حرکت مشت گره‌کردن امیر قلعه‌نویی پس از پیروزی تیمش، مس کرمان، برابر استقلال را به خاطر دارند. این اقدام با واکنش منفی پیشکسوتان استقلال مواجه شد، اما برخی نیز بر تعهد او به تیمش و شادی پس از برد تأکید داشتند.

در سال ۱۳۹۵، مهدی رحمتی، کاپیتان وقت استقلال، درگیر جدال لفظی شدیدی با امیر قلعه‌نویی، سرمربی تراکتور، در جریان تقابل این دو تیم در ورزشگاه آزادی شد. پس از پایان بازی که با پیروزی تراکتور همراه بود، قلعه‌نویی در کنفرانس خبری خود، با اشاره به اهمیت بازی جوانمردانه، اظهار داشت: «اگر جوانمردانه بازی نمی‌کردیم و نمی‌بردیم، روح آقا تختی به عنوان مظهر جوانمردی در ورزش ایران قطعا عذاب می‌کشید!»

پرویز مظلومی، هرچند در کنار زمین با مربیان استقلالی درگیر نشد، اما در مواقعی با مصاحبه‌های تند خود جنجال‌ساز شد. او در پاییز سال ۱۳۸۹، پس از پیروزی استقلال در دربی، در مصاحبه‌ای کنایه‌آمیز عنوان کرد: «بعضی از سرمربیان استقلالی که دوست ندارند موفقیت استقلال را در زمان نبودن خودشان ببینند، از شدت عصبانیت حرص می‌خوردند و شب خوابشان نبرد!»

تقابل‌های استقلال با گل گهر نیز صرفاً به درگیری اخیر سهراب بختیاری‌زاده و مهدی رحمتی محدود نمی‌شود. در تابستان سال ۱۴۰۰، امیر قلعه‌نویی، سرمربی وقت گل گهر، پس از شکست تیمش برابر استقلال در جام حذفی، به شدت به داوری اعتراض کرد و گفت: «تمام این سال‌ها فقط ظلم و بی‌عدالتی دیدم، اگر اشتباهات داوری که علیه ما صورت گرفت و موجب پیروزی استقلال شد ثابت نشود، من فوتبال را کنار می‌گذارم.» در پاییز همان سال، پیش از بازی دو تیم در سیرجان، فرهاد مجیدی، سرمربی استقلال، با اعلام محرومیت دو بازیکن کلیدی خود (کوین یامگا و رودی ژستد) پیش از بازی مواجه شد. مجیدی در کنفرانس مطبوعاتی پس از بازی، با کنایه به اتفاقات رخ داده، بیان کرد: «می‌دانستم با چه اشخاصی طرفیم و احتمال وقوع هر اتفاقی وجود دارد. خودتان هم دیدید که چطور قبل از شروع دیدار به همین راحتی دو بازیکن ما را محروم کردند اما مطمئن باشید هر کاری که بکنید، تیم من نمی‌بازد!»

©‌ خبر ورزشی, خبرورزشی