به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، باشگاه استقلال از سال ۱۳۶۸ با تشکیل هیئت مدیره مدرن و انتخاب کاظم اولیایی به عنوان مدیرعامل، وارد دوران جدیدی از مدیریت شد. اما در میان تمامی مدیران عامل این باشگاه در طول ۳۰ سال اخیر، علی فتح‌الله‌زاده با پنج دوره حضور و بیش از ۱۲ سال سابقه مدیرعاملی، پرافتخارترین چهره به شمار می‌آید. دوران مدیریت فتح‌الله‌زاده نه تنها شاهد کسب عناوین متعدد قهرمانی در رقابت‌های داخلی بود، بلکه دستیابی به مقام نایب قهرمانی و سومی جام باشگاه‌های آسیا را نیز در کارنامه دارد.
اما تاریخچه مدیریت استقلال تنها به موفقیت‌ها خلاصه نمی‌شود. مقاطع تلخی نیز برای این باشگاه رقم خورده است. یکی از این موارد، برکناری مقداد نجف‌نژاد در پی حذف استقلال از لیگ قهرمانان آسیا در سال ۲۰۰۷ به دلیل عدم ارسال به موقع لیست بازیکنان بود. هرچند در ابتدا از این اتفاق با عنوان استعفا یاد شد، اما کارشناسان معتقد بودند او برای جلوگیری از اخراج، کناره‌گیری را برگزید.
در مقابل، حسین قریب چهره‌ای است که با وجود کارنامه موفق، پس از اتمام دوره مدیرعاملی خود در سال ۱۳۸۵، علیرغم دعوت‌های متعدد برای بازگشت، ترجیح داد در عرصه مدیریت باشگاه حضور نیابد. قریب از سال ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۵ هدایت استقلال را بر عهده داشت و در دوران او، استقلال برای نخستین بار قهرمان لیگ برتر شد و همواره در جمع سه تیم برتر جدول قرار داشت.
دوران اخیر باشگاه استقلال، به ویژه از دی ۱۳۹۸ تا مهر ۱۴۰۱، شاهد بی‌ثباتی مدیریتی شدیدی بود. در کمتر از ۳۴ ماه، ۶ تغییر بر روی صندلی مدیرعاملی اتفاق افتاد. این روند با استعفای امیرحسین فتحی آغاز شد و در این دوره کوتاه، چهره‌هایی چون اسماعیل خلیل‌زاده، احمد سعادتمند، احمد مددی و علی فتح‌الله‌زاده هدایت امور را بر عهده گرفتند که عمر مدیریت برخی از آن‌ها حتی به سه ماه نیز نرسید.
در نیمه اول سال ۱۴۰۲ نیز این تغییرات ادامه یافت. پس از جدایی فتح‌الله‌زاده، حجت کریمی مدیرعامل شد و اقدام به افشاگری علیه ریکاردو ساپینتو و مذاکره با علیرضا بیرانوند کرد که نتیجه‌ای در پی نداشت. کریمی جای خود را به علی خطیر داد.
علی خطیر که در تابستان ۱۴۰۲ سکان هدایت استقلال را بر عهده گرفت، تا اواسط بهار ۱۴۰۳ این سمت را حفظ کرد. دوران او با وجود تنش‌هایی با جواد نکونام، سرمربی وقت، با صدرنشینی استقلال در لیگ برتر همراه بود. با این حال، خطیر دقایقی پس از پایان بازی با تراکتور در بهار ۱۴۰۳، به دلیل اختلاف نظر با احمد شهریاری، از سمت خود برکنار شد؛ اتفاقی که در اوج صدرنشینی تیم رخ داد.
با تغییرات مدیریتی در هلدینگ خلیج فارس و روی کار آمدن مسعود پزشکیان در عرصه سیاسی کشور، محمد شریعتمداری جایگزین علی عسگری شد. همزمان، علی تاجرنیا به عنوان رئیس هیئت مدیره استقلال و علی نظری جویباری به عنوان مدیرعامل منصوب شدند. اما دوره جویباری موفقیت‌آمیز نبود و پروژه‌هایی نظیر بوژوویچ و کلارنس سیدورف با شکست مواجه شد. پس از عدم قهرمانی در سوپرجام، جویباری در ۲۱ مرداد ۱۴۰۴ کناره‌گیری کرد و تاجرنیا عملاً امور باشگاه را مدیریت نمود.
حال، با انتصاب مصطفی متدین به عنوان مدیرعامل جدید، باید دید رویکرد مدیریتی او چگونه خواهد بود و آیا استقلال شاهد ثبات بیشتری در راس مدیریت خود خواهد بود یا خیر.
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده میشود.
هنوز نظری منتشر نشده است.