به گزارش بخش استان‌ها در وبانگاه به نقل از خبرگزاری تسنیم از سنندج، گاهی ارزش یک کلاس آموزشی را نه تنها در مطالبی که ارائه می‌شود، بلکه در پرسش‌هایی می‌توان سنجید که پس از پایان آن همچنان در ذهن مخاطبان باقی می‌ماند؛ در اشتیاقی که برای دانستن بیشتر شکل می‌گیرد و در ابهام‌هایی که سرانجام فرصتی برای پاسخ‌گرفتن پیدا می‌کنند.
هفتمین کارگاه سواد رسانه‌ای و آسیب‌های فضای مجازی تسنیم با حضور مدیر و معلمان برای دانش‌آموزان دختر دبیرستان امام خمینی(ره) سنندج برگزار شد؛ نشستی متفاوت که به‌جای یک کلاس یک‌طرفه، به گفت‌وگویی زنده و پرسش‌وپاسخ میان دانش‌آموزان و مدرس تبدیل شد.
فضای جلسه روایت دیگری از نیازهای آموزشی نسل نوجوان بود؛ دخترانی که با پرسش‌های متنوع، از جزئیات زندگی روزمره در فضای مجازی تا موضوعاتی که مدت‌ها ذهنشان را درگیر کرده بود، وارد بحث می‌شدند.
بعضی پرسش‌ها در نگاه نخست ساده به نظر می‌رسیدند، اما همین سؤال‌ها واقعیتی مهم را آشکار می‌کردند: بسیاری از دانش‌آموزان، با وجود استفاده روزمره از تلفن همراه و شبکه‌های اجتماعی، فرصت کافی برای یادگیری اصولی سواد رسانه‌ای و گفت‌وگو درباره دغدغه‌هایشان نداشته‌اند.
وقتی از آن‌ها پرسیده شد آیا پیش از این در چنین کارگاهی شرکت کرده‌اند، پاسخ برخی از دانش‌آموزان تأمل‌برانگیز بود؛ می‌گفتند این نخستین بار است که در نشستی با این موضوعات حضور پیدا می‌کنند!
همین پاسخ کوتاه کافی بود تا اهمیت چنین برنامه‌هایی بیش از پیش نمایان شود؛ نسلی که هر روز با حجم گسترده‌ای از پیام‌ها، تصاویر، اطلاعات و ارتباطات مجازی مواجه است، به فضایی امن و قابل اعتماد نیاز دارد تا بتواند سؤال بپرسد، ابهام‌هایش را مطرح کند و پاسخ‌هایی روشن و کاربردی دریافت کند.
در این کارگاه آموزشی توسط مدرس رامیار غفاری سواد رسانه‌ای، تغییر نگاه دانش‌آموزان نسبت به والدین، استفاده از تلفن همراه و فضای مجازی، حریم خصوصی و تغییر رفتار و عدم اعتماد به افراد ناشناس در فضای مجازی ارائه شد.
اما اتفاق مهم‌تر، پایان‌نیافتن پرسش‌ها با پایان زمان کارگاه بود.
زمان جلسه به پایان رسیده بود، اما دانش‌آموزان همچنان سؤال‌های دیگری درباره سواد رسانه‌ای داشتند. برخی می‌گفتند مدت‌هاست پرسشی در ذهنشان وجود داشته و حالا برای نخستین بار پاسخ آن را دریافت کرده‌اند.
این شاید گویاترین بخش تجربه آن روز بود؛ اینکه گاهی پرسشی مدت‌ها در ذهن یک نوجوان باقی می‌ماند، نه به این دلیل که پاسخی برای آن وجود ندارد، بلکه چون فرصت مناسبی برای پرسیدن و شنیدن پاسخ فراهم نشده است.
در چنین فضایی، نقش آموزش تنها انتقال اطلاعات نیست؛ ایجاد اعتماد، فراهم‌کردن فرصت گفت‌وگو و نشان‌دادن این واقعیت است که هیچ پرسشی، صرفاً به دلیل ساده‌بودن، بی‌اهمیت نیست.
دانش‌آموزان این دبیرستان، دخترانی مؤدب و پاک‌دل بودند که در خانواده‌هایی شریف و باکرامت رشد کرده‌اند؛ نوجوانانی که برای شناخت بهتر دنیای پیرامون خود، به فرصت‌های آموزشی بیشتر و متناسب با نیازهایشان احتیاج دارند. توجه به این نیازها، مسئولیتی مشترک بر دوش خانواده، مدرسه و فعالان حوزه آموزش است.
سواد رسانه‌ای تنها شناخت خطرهای فضای مجازی نیست؛ آموزش تشخیص اطلاعات درست از نادرست، مراقبت از حریم خصوصی، شناخت شیوه‌های فریب در فضای آنلاین، مدیریت ارتباطات مجازی و تصمیم‌گیری آگاهانه در مواجهه با محتوایی است که هر روز پیش روی نوجوانان قرار می‌گیرد.
بااین‌حال، این آموزش‌ها زمانی اثربخش‌تر خواهند بود که دانش‌آموز فرصت پرسیدن داشته باشد و احساس کند دغدغه‌هایش جدی گرفته می‌شوند. آموزش مؤثر از جایی آغاز می‌شود که نوجوان بتواند بدون ترس از قضاوت، سؤال کند و پاسخ بگیرد.
پرسش‌هایی که نباید بی‌پاسخ بمانند
تجربه این کارگاه در دبیرستان امام خمینی(ره) سنندج، بار دیگر اهمیت استمرار آموزش سواد رسانه‌ای در مدارس را یادآوری کرد. وقتی دانش‌آموزان با موضوعاتی تازه روبه‌رو می‌شوند و پرسش‌هایی را مطرح می‌کنند که مدت‌ها در ذهنشان مانده است، نمی‌توان این نیاز را به یک جلسه محدود کرد و انتظار داشت مسیر یادگیری به پایان برسد.
شاید یکی از مهم‌ترین نشانه‌های موفقیت یک کارگاه، تشویق و تحسین حاضران نباشد؛ بلکه لحظه‌ای باشد که زمان جلسه تمام شده، اما مخاطب همچنان می‌خواهد بداند، بپرسد و بیشتر یاد بگیرد.
در دبیرستان امام خمینی(ره)، زنگ پایان کارگاه به صدا درآمد، اما کلاس یادگیری هنوز در ذهن دانش‌آموزان ادامه داشت.
این همان نقطه‌ای است که ضرورت تداوم کارگاه‌های سواد رسانه‌ای را از یک پیشنهاد آموزشی به نیازی جدی تبدیل می‌کند؛ نیازی برای نسلی که شایسته آگاهی، پاسخ‌های روشن و فرصتی امن برای پرسیدن است.
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده می‌شود.
هنوز نظری منتشر نشده است.