شکست مقابل فولاد تنها خبر ناخوشایند اخیر پرسپولیس نبود. سرخ‌پوشان در مدت کوتاهی سه بازیکن دیگر خود را به دلیل مصدومیت از دست دادند تا کار برای مهدی تارتار در ادامه مسابقات دشوارتر شود. محمدحسین کنعانی پس از جراحی زانو احتمالا سه تا چهار ماه از میادین دور خواهد بود، محمد خدابنده‌لو به دلیل مصدومیت ماهیچه دوقلو چهار تا شش هفته نمی‌تواند بازی کند و مارکو باکیچ نیز حدود شش هفته دور از ترکیب تیمش خواهد ماند.
اما نگرانی تنها به این سه بازیکن محدود نمی‌شود. پرسپولیس از ابتدای فصل بارها با مصدومیت مهره‌های مختلف خود روبه‌رو شده است. بازیکنانی چون ابوالفضل جلالی، اوستون اورونوف، علی علیپور، پویا پورعلی، دانیال ایری، محمدمهدی زارع، حسین ابرقویی و محمد عمری نیز در مقاطع مختلف با آسیب‌دیدگی دست‌وپنجه نرم کرده‌اند. این تعداد مصدومیت در حالی که هنوز هفته دهم لیگ به پایان نرسیده، پرسش‌های جدی درباره وضعیت جسمانی بازیکنان این تیم ایجاد می‌کند.
اگرچه مصدومیت بخشی جدایی‌ناپذیر از فوتبال است، اما تکرار نام بازیکنان مختلف در پست‌های گوناگون در فهرست غایبان، این موضوع را فراتر از یک اتفاق عادی نشان می‌دهد. آیا فشار تمرینات و برنامه‌های بدنسازی با شرایط بازیکنان تناسب دارد؟ آیا کیفیت زمین‌های تمرین و مسابقه در افزایش آسیب‌دیدگی‌ها نقش داشته است؟ یا عوامل دیگری باعث شده‌اند پرسپولیس چنین موجی از مصدومیت را تجربه کند؟
بدون بررسی‌های تخصصی، اعلام دلیل مشخص یا انتساب مسئولیت به بخش خاصی دشوار است. با این حال، کادر فنی و پزشکی پرسپولیس باید هرچه زودتر این مسئله را جدی‌تر بررسی کنند. غیبت هم‌زمان چند بازیکن کلیدی، دست سرمربی را برای انتخاب ترکیب و اجرای برنامه‌های تاکتیکی می‌بندد و می‌تواند در ادامه مسیر قهرمانی به یک دردسر بزرگ تبدیل شود.
پرسپولیس برای رسیدن به جام می‌جنگد و حفظ آمادگی بازیکنان و داشتن ترکیبی کامل، به اندازه کسب امتیاز اهمیت دارد. اکنون این سوال مطرح است که چرا مصدومیت‌ها در این تیم تا این اندازه پرتعداد شده‌اند و چه کسی قرار است برای این وضعیت نگران‌کننده، پاسخ روشنی پیدا کند؟
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده میشود.
هنوز نظری منتشر نشده است.