نقشه راه مهار هاری در آذربایجان‌شرقی با راهبرد «سلامت یکپارچه»

به گزارش بخش استان‌ها در وبانگاه به نقل از خبرگزاری تسنیم از تبریز، بیماری‌های زئونوز یا مشترک میان انسان و حیوان، همواره یکی از پیچیده‌ترین چالش‌های نظام سلامت عمومی و پدافند غیرعامل زیستی به شمار می‌روند؛ در این میان، ویروس هاری به دلیل نرخ مرگ‌ومیر نزدیک به 100 درصدی پس از بروز علائم بالینی، در صدر اولویت‌های پیشگیرانه قرار دارد. با گسترش شهرنشینی، برهم‌خوردن تعادل اکولوژیک، افزایش جمعیت سگ‌های بلاصاحب و تداخل حیات وحش با جوامع انسانی، مقابله با این بیماری ویروسی مرگبار فراتر از توان اجرایی یک دستگاه منفرد رفته است. در چنین شرایطی، گذار از اقدامات مقطعی و جزیره‌ای به الگوی جهانی «سلامت یکپارچه» که پیوندناپذیری سلامت انسان، حیوان و محیط‌زیست را اصل قرار می‌دهد به عنوان تنها راهکار ریشه‌کنی و کنترل پایدار این بحران مطرح است؛ رویکردی که نیازمند هم‌افزایی بی‌وقفه میان نهادهای دانشگاهی، دامپزشکی، بهداشت و درمان، محیط‌زیست و شهرداری‌ها خواهد بود.

نخستین سمپوزیوم تخصصی زئونوز با محوریت پیشگیری و کنترل بیماری هاری، با حضور جمعی از مدیران استانی، اساتید دانشگاهی و پژوهشگران، با مشارکت اداره کل دامپزشکی آذربایجان‌شرقی و دانشگاه تبریز در سالن اجتماعات دانشکده دامپزشکی این دانشگاه برگزار شد.

منیره خردادمهر، رئیس دانشکده دامپزشکی دانشگاه تبریز در آغاز این رویداد علمی اظهار داشت: هدف اصلی از برگزاری این نشست، فراهم‌سازی بستری مشترک میان حوزه‌های دامپزشکی، پزشکی، زیست‌محیطی و مدیریت شهری جهت تبادل آخرین دستاوردهای پژوهشی و همگرایی همه‌جانبه دستگاه‌ها برای مقابله موثر با این بیماری مهلک ویروسی است.

در ادامه این سمپوزیوم، مهدی حامی، مدیرکل دامپزشکی استان آذربایجان‌شرقی با تشریح برنامه اجرایی و نقشه راه سازمان دامپزشکی کشور برای مهار بیماری هاری در سطح استان گفت: بیماری هاری به عنوان یکی از حادترین بیماری‌های مشترک بین انسان و حیوان، همواره تهدیدی مستقیم و جدی علیه بهداشت عمومی جامعه محسوب می‌شود.

وی با اشاره به ضرورت تغییر نگاه در شیوه‌های پیشگیری خاطرنشان کرد: مهار پایدار و ریشه‌کنی این ویروس مرگبار، بدون پایبندی به راهبرد «سلامت یکپارچه» (One Health) و تقویت تعاملات و زنجیره همکاری‌های بین‌بخشی میان سازمان دامپزشکی، دانشگاه‌های علوم پزشکی، اداره کل حفاظت محیط زیست و مدیریت شهری ممکن نخواهد بود و همه نهادهای مرتبط باید مسئولیت مشترک خود را در این حوزه عملیاتی کنند.