بر اساس داده‌های شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور، از جمعیت کل ۲۰ میلیون و ۲۵۰ هزار و ۵۴۰ نفری روستاهای کشور، شمار ۱۷ میلیون و ۷۵۷ هزار و ۲۸۳ نفر از این خدمات بهره‌مند هستند. این آمار نشان می‌دهد که گسترش زیرساخت‌های آب‌رسانی روستایی و تأمین آب شرب پایدار برای ساکنان روستاها، هم‌چنان از فعالیت‌های کلیدی صنعت آب و فاضلاب کشور به شمار می‌رود.
مطابق با تازه‌ترین گزارش برنامه مشترک پایش سازمان جهانی بهداشت و صندوق کودکان سازمان ملل متحد (WHO/UNICEF JMP) در سال ۲۰۲۴ میلادی، ۶۰ درصد از جمعیت روستایی در سطح جهان به خدمات آب آشامیدنی ایمن و مدیریت‌شده دسترسی پیدا کرده‌اند. قیاس این شاخص جهانی با پوشش ۸۷.۷ درصدی آب‌رسانی در روستاهای ایران، گویای اختلاف ۲۷.۷ واحد درصدی است.
با این وجود، باید در نظر داشت که شاخص‌های بین‌المللی آب آشامیدنی ایمن و مدیریت‌شده افزون بر دسترسی به منبع آب بهداشتی، مواردی همچون دسترسی به آب در محل سکونت، تأمین به موقع آب و عاری بودن آن از هرگونه آلودگی میکروبی و شیمیایی را نیز در بر می‌گیرند؛ لذا این سنجش، بیانگر تفاوت میان دو شاخص با تعاریف آماری گوناگون است.
در بخش مناطق شهری کشور نیز از جمعیت ۷۳ میلیون و ۳۲ هزار و ۵۰۹ نفری، تعداد ۷۲ میلیون و ۹۷۱ هزار و ۲۵ نفر از خدمات آب‌رسانی برخوردارند که رقمی معادل ۹۹.۹۲ درصد جمعیت شهری را تشکیل می‌دهد.
با وجود گستردگی پوشش آب‌رسانی در نقاط شهری و روستایی، توسعه و تکمیل زیرساخت‌های روستایی، به‌ویژه در نواحی کم‌برخوردار و پراکنده، همواره از اولویت‌های صنعت آب و فاضلاب محسوب می‌شود؛ زیرا پایداری در تأمین آب، بهبود کیفیت خدمات و کاهش وابستگی روستاها به روش‌های جایگزین تأمین آب، از جمله الزامات استمرار خدمات‌رسانی در این نواحی است.
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده می‌شود.
هنوز نظری منتشر نشده است.