یادداشت|خانه خدای چه کسانی در آمریکاست؟

خبرگزاری تسنیم، یادداشت؛ احمد ملاشاهی، مدرس دانشگاه| ترامپ گفته ما به ایالات متحده « خانه خدا می‌گوییم» این جمله اگرچه احمقانه به نظر می‌رسد اما با کمی دقت می‌توان به حقیت امر واقف شد؛ آری آمریکا خانه خدای غرب‌پرستان است که هرچه جنایت می‌کند نه می‌بینند و نه محکوم می‌کنند و برعکس توجیه هم می‌کنند.

آمریکا قبله اهل فسق است چرا که تمام فاسقان رابطه دلی و عملی با آمریکا دارند و هیچگاه هیچ گونه زاویه‌ای با آمریکا نداشتند و ندارند. حج شیاطین طواف کاخ سفید و تسلیم او شدن است و گرنه آنکه حجرالاسود را می‌بوسد چرا باید پا و دگر جوارح رئیس جمهور آمریکا را ببوسد.

آمریکا، ولایت شیطان است که هرگونه مقاومت و ایستادن مقابل آن دل پرورش یافتگان غرب را به‌ درد می‌آورد. وقتی آمریکا، کدخدای کسی شد کاخ سفید هم خانه خدای او می‌شود، این جماعت ایمانشان به کفر نزدیکتر است تا اسلام، با کفار مهربان‌ترند تا با مومنان.

وقتی آمریکا شیطان بزرگ است قطعا کاخ سفید خانه شیاطین جنی و انسانی است که به فضل الهی این بار بدست ملت ابراهیم و تبار سلمان فارسی رمی جمرات خواهد شد و دنیا گلستان می‌شود.

این جماعت اگر از جنایت‌های آمریکا سخن گفته شود، فوراً به دنبال توجیه می‌گردند؛ اگر کودکان غزه، لبنانی و ایرانی زیر بمباران کشته شوند، چشم بر حقیقت می‌بندند و اگر خانه‌ها و بیمارستان‌ها ویران شود، زبانشان به سکوت می‌چرخد. گویی معیار حق و باطل نه عدالت و انسانیت، بلکه نام و نشان عامل جنایت است. جنایت اگر از سوی آمریکا و متحدانش باشد، برایشان نام دیگری پیدا می‌کند؛ اما اگر ملتی در برابر سلطه بایستد، همان مقاومت را برنمی‌تابند. این همان دوگانگی خطرناکی است که وجدان را در پای قدرت قربانی می‌کند.

مسئله فقط شیفتگی به آمریکا نیست؛ مسئله پذیرفتن منطق سلطه و تحقیر ملت‌هایی است که حاضر نیستند سرنوشت خود را به اراده کاخ سفید گره بزنند. هر کس که استقلال ملت‌ها را برنمی‌تابد و حق تعیین سرنوشت را فقط برای قدرتمندان به رسمیت می‌شناسد، در حقیقت به همان قبله‌ای دل بسته است که آزادی دیگران را قربانی منافع خود می‌کند. تاریخ نشان داده است ملت‌هایی که در برابر زور سر خم نکرده‌اند، حتی اگر هزینه داده باشند، کرامت خود را معامله نکرده‌اند.

آری، خانه خدا را نمی‌توان با کاخ‌های قدرت و قبله را با نشانی جغرافیایی اشتباه گرفت؛ اما آنان که چشم و دل به قدرت آمریکا دوخته‌اند، ناخواسته همه معیارهای خود را با رضایت واشنگتن می‌سنجند. روزی که ملت‌ها از هیبت پوشالی این قدرت‌ها عبور کنند و به جای تعظیم در برابر کاخ سفید، بر پای استقلال و ایمان خود بایستند، معنای واقعی رهایی آشکار خواهد شد. آن روز با فرو ریختن هیمنه سلطه در ذهن و اراده ملت‌ها رقم می‌خورد.