شکست تیم ملی فوتبال ایران مقابل بحرین در ۲۹ مهر ۱۳۸۰، باعث محرومیت مستقیم این تیم از صعود به جام جهانی ۲۰۰۲ شد. در آن مقطع، رضا چلنگر مترجم میروسلاو بلاژویچ، سرمربی وقت تیم ملی بود.
چلنگر در تاریخ ۱۹ آبان ۱۳۹۰، جزئیات بیشتری از این بازی را فاش کرد: «بازی ما با بحرین قرار بود ۲۷ مهر در منامه برگزار شود، اما به دلیل آتش‌سوزی در ورزشگاه و تعویق بازی بحرین با تایلند، بازی به ۲۹ مهر موکول شد. ما عملاً نزدیک به یک هفته در منامه ماندیم. هتل تیم ملی از چهار طرف راه داشت و امکان کنترل بازیکنان وجود نداشت. بازیکنان نیز کلافه شده بودند و همین امر دلیل اصلی باخت شد. در نهایت بازی با نتیجه سه بر یک به سود بحرین پایان یافت.»
وی افزود: «هنگام برگزاری بازی، بلندگوهایی به اندازه قد من در استادیوم قرار داده بودند که به زبان عربی و گاهی فارسی شعار می‌دادند و فحاشی می‌کردند. به هیچ بازیکنی رحم نمی‌کردند. نیمه اول را با یک گل خورده به رختکن رفتیم. بلاژویچ بین دو نیمه به شدت از بازیکنان عصبانی بود و گفت: شما باید از علی دایی، کاپیتان تیم خودتان یاد بگیرید که با وجود مصدومیت، مثل یک شیر زخمی از این نتیجه ناراحت است.»
چلنگر در ادامه گفت: «فردای بازی، وقتی به فرودگاه مهرآباد رسیدیم، جمعیت زیادی برای استقبال آمده بودند. با اینکه می‌ترسیدیم مشکلی پیش بیاید، اما نه تنها کسی توهین نکرد، بلکه تیم ملی را تشویق کردند و به سمت ما گل انداختند. وقتی در ماشین به سمت هتل می‌رفتیم، بلاژویچ نتوانست بغضش را کنترل کند و با گریه گفت: مردم ایران بی‌نظیر هستند. آن‌ها به جای سنگ و تخم مرغ، به سمت من گل پرتاب کردند.»
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده میشود.
هنوز نظری منتشر نشده است.