تیم ملی فوتبال ایران در شهریور ۱۳۸۷ وارد مرحله نهایی انتخابی جام جهانی ۲۰۱۰ شد و علیرضا نیکبخت واحدی یکی از بازیکنان دعوت شده به تیم ملی بود. اما داستان حضور او در تیم ملی با حاشیه‌ای تلخ و ناگهانی روبرو شد.
در نوزدهم آبان ۱۳۸۷، تیم ملی برای انجام یک دیدار دوستانه عازم قطر بود و نیکبخت واحدی نیز قرار بود همراه تیم پرواز کند. با این حال، او پس از حضور در فرودگاه، با دستور علی دایی، سرمربی وقت تیم ملی، به دلیل آنچه «حالت خاص» توصیف شد، از همراهی تیم بازماند. این اتفاق زمینه را برای اتفاقات بعدی فراهم کرد.
روز بعد، بیستم آبان ۱۳۸۷، گزارش شد که حضور نیکبخت با وضعیتی نامناسب در فرودگاه، موجب ناراحتی علی دایی شده و او دستور عدم همراهی بازیکن پرسپولیس را صادر کرده است. نیکبخت اما مدعی شد که پاسپورتش را در باشگاه پرسپولیس جا گذاشته و به همین دلیل نتوانسته با تیم سفر کند. با این حال، کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال، علیرضا نیکبخت واحدی را با محرومیت مواجه کرد و حتی حکم اولیه‌اش به بازپس‌گیری تمام پاداش‌های دریافتی از تیم ملی اشاره داشت.
پس از این حادثه، نیکبخت واحدی دیگر به تیم ملی دعوت نشد و دوران بازی او در این تیم به پایان رسید. جالب اینجاست که او پیش از این نیز جام ملت‌های ۲۰۰۴ و جام جهانی ۲۰۰۶ را نیز از دست داده بود و برخی معتقد بودند این اتفاقات به دلیل ترس او از پروازهای طولانی بوده است.
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده میشود.
هنوز نظری منتشر نشده است.