کریم باقری، یکی از بزرگان کم‌حرف اما مصاحبه‌گر فوتبال ایران و دستیار اول مهدی تارتار در پرسپولیس، در گفت‌وگویی که ۲۰ آبان ۱۳۸۹ با خبرورزشی انجام داده بود، به موضوعات مختلفی پرداخت.
وی در مورد مذاکره با باشگاه چارلتون انگلیس برای پیوستن به این تیم در فصل ۱۹۹۹-۲۰۰۰ گفت: «مربیان چارلتون قبلا فیلم بازی‌هایم را دیده بودند و با مهندس عابدینی به انگلیس رفتیم. آلن کربیشلی، سرمربی وقت تیم، خواست نیم ساعت بازی کنم تا از نزدیک عملکردم را ببیند. آقای عابدینی مخالفت کرد، اما من ترجیح دادم بازی کنم. پس از آن، قرارداد سه ساله بستیم.»
باقری ادامه داد: «در ابتدای تمرینات چارلتون پدرم را از دست دادم و اردو را ترک کردم. با شرایط روحی سختی به انگلیس برگشتم، اما کم‌کم به آمادگی مطلوب نزدیک می‌شدم که جام ملت‌های ۲۰۰۰ لبنان و سپس مسابقات انتخابی جام جهانی ۲۰۰۲ آغاز شد و درگیر بازی‌های ملی بودم. سرمربی چارلتون پیشنهاد داد به یک تیم دسته‌اولی بروم تا پس از کسب آمادگی، دوباره به تیم اصلی بازگردم، اما من مخالفت کردم و جدا شدم.»
او در بخش دیگری از این مصاحبه به تجربه شاگردی در تیم ملی اشاره کرد و گفت: «وضع مالی خانواده ما خوب بود، اما تابستان پیش دوست پدرم شاگرد بنا بودم. بلاژوویچ با بازیکنان فیکس تیم رابطه خوبی داشت، اما با بقیه مانند غریبه‌ها رفتار می‌کرد که این برای یک تیم مناسب نیست، زیرا همه باید مانند خانواده باشند.»
باقری با اشاره به بدترین بازی ملی خود، مسابقه ۲۹ مهر ۱۳۸۰ مقابل بحرین را یادآور شد و گفت: «هنوز احساس می‌کنم در ناهار قبل از بازی، چیزی در غذایمان ریختند و باعث بی‌حالی بچه‌ها شدند. تیم در آن بازی با نتیجه ۳ بر یک شکست خورد.» وی همچنین به وضعیت علی‌اکبر استاداسدی پرداخت و بیان کرد: «استاداسدی از لحاظ فنی بسیار بالاتر از برخی مدافعان هم‌دوره‌اش بود، اما چون در رسانه‌ها حامی نداشت، او را سوژه کردند.»
این پیشکسوت فوتبال در نهایت به دوران مربیگری علی دایی اشاره کرد و افزود: «اگر من جای علی دایی بودم، در زمستان سال ۱۳۸۶ سرمربی تیم ملی نمی‌شدم. خود او نیز اکنون به این مسئله اذعان دارد.»
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده میشود.
هنوز نظری منتشر نشده است.